अथ या एता हृदयस्य नाड्यस् ताः पिङ्गलस्याणिम्नस् तिष्ठन्ति शुक्लस्य नीलस्य पीतस्य लोहितस्येति । (१।१)

असौ वादित्यः पिङ्गल एष शुक्ल एष नील एष पीत एष लोहितः ॥ (१।२)

तद् यथा महापथ आतत उभौ ग्रामौ गच्छतीमं चामुं चैवम् एवैता आदित्यस्य रश्मय उभौ लोकौ गच्छन्तीमं चामुं च । (२।१)

अमुष्माद् आदित्यात् प्रतायन्ते ता आसु नाडीषु सृप्ताः । (२।२)

आभ्यो नाडीभ्यः प्रतायन्ते ते ऽमुष्मिन्न् आदित्ये सृप्ताः ॥ (२।३)

तद् यत्रैतत् सुप्तः समस्तः सम्प्रसन्नः स्वप्नं न विजानाति । (३।१)

आसु तदा नाडीषु सृप्तो भवति । (३।२)

तं न कश्चन पाप्मा स्पृशति । (३।३)

तेजसा हि तदा सम्पन्नो भवति ॥ (३।४)

अथ यत्रैतद् अबलिमानं नीतो भवति । (४।१)

तम् अभित आसीना आहुर् जानासि मां जानासि माम् इति । (४।२)

स यावद् अस्माच्छरीराद् अनुत्क्रान्तो भवति । (४।३)

तावज् जानाति ॥ (४।४)

अथ यत्रैतद् अस्माच्छरीराद् उत्क्रामति । (५।१)

अथैतैर् एव रश्मिभिर् ऊर्ध्वम् आक्रमते । (५।२)

स ओम् इति वा होद् वा मीयते । (५।३)

स यावत् क्षिप्येन् मनस् तावद् आदित्यं गच्छति । (५।४)

एतद् वै खलु लोकद्वारं विदुषां प्रपदनं निरोधो ऽविदुषाम् ॥ (५।५)

तद् एष श्लोकः । (६।१)

शतं चैका च हृदयस्य नाड्यस् तासां मूर्धानम् अभिनिःसृतैका । (६।२)

तयोर्ध्वम् आयन्न् अमृतत्वम् एति विष्वङ्ङ् अन्या उत्क्रमणे भवन्त्य् उत्क्रमणे भवन्ति ॥ (६।३)