स यद् अशिशिषति यत् पिपासति यन् न रमते ता अस्य दीक्षाः ॥ (१।१)

अथ यद् अश्नाति यत् पिबति यद् रमते तद् उपसदैर् एति ॥ (२।१)

अथ यद्धसति यज् जक्षति यन् मैथुनं चरति स्तुतशस्त्रैर् एव तद् एति ॥ (३।१)

अथ यत् तपो दानम् आर्जवम् अहिंसा सत्यवचनम् इति ता अस्य दक्षिणाः ॥ (४।१)

तस्माद् आहुः सोष्यत्य् असोष्टेति । (५।१)

पुनर् उत्पादनम् एवास्य तत् । (५।२)

मरणम् एवावभृथः ॥ (५।३)

तद्धैतद् घोर आङ्गिरसः कृष्णाय देवकीपुत्रायोक्त्वोवाच । (६।१)

अपिपास एव स बभूव । (६।२)

सो ऽन्तवेलायाम् एतत् त्रयं प्रतिपद्येताक्षितम् अस्य् अच्युतम् असि प्राणसंशितम् असीति । (६।३)

तत्रैते द्वे ऋचौ भवतः ॥ (६।४)

आदित् प्रत्नस्य रेतसः । (७।१)

उद् वयं तमसस्परि । (७।२)

ज्योतिः पश्यन्त उत्तरम् । (७।३)

स्वः पश्यन्त उत्तरम् । (७।४)

देवं देवत्रा सूर्यम् अगन्म ज्योतिर् उत्तमम् इति ज्योतिर् उत्तमम् इति ॥ (७।५)