सत्यकामो ह जाबालो जबालां मातरम् आमन्त्रयांचक्रे । (१।१)

ब्रह्मचर्यं भवति विवत्स्यामि किंगोत्रो न्व् अहम् अस्मीति ॥ (१।२)

सा हैनम् उवाच । (२।१)

नाहम् एतद् वेद तात यद्गोत्रस् त्वम् असि । (२।२)

बह्व् अहम् चरन्ती परिचारिणी यौवने त्वाम् अलभे । (२।३)

साहम् एतन् न वेद यद्गोत्रस् त्वम् असि । (२।४)

जबाला तु नामाहम् अस्मि । (२।५)

सत्यकामो नाम त्वम् असि । (२।६)

स सत्यकाम एव जाबालो ब्रुवीथा इति ॥ (२।७)

स ह हारिद्रुमतं गौतमम् एत्योवाच । (३।१)

ब्रह्मचर्यं भगवति वत्स्यामि । (३।२)

उपेयां भगवन्तम् इति ॥ (३।३)

तं होवाच किंगोत्रो नु सोम्यासीति । (४।१)

स होवाच । (४।२)

नाहम् एतद् वेद भो यद्गोत्रो ऽहम् अस्मि । (४।३)

अपृच्छं मातरम् । (४।४)

सा मा प्रत्यब्रवीद् बह्व् अहम् चरन्ती परिचारिणी यौवने त्वाम् अलभे । (४।५)

साहम् एतन् न वेद यद्गोत्रस् त्वम् असि । (४।६)

जबाला तु नामाहम् अस्मि । (४।७)

सत्यकामो नाम त्वम् असीति । (४।८)

सो ऽहं सत्यकामो जाबालो ऽस्मि भो इति ॥ (४।९)

तं होवाच । (५।१)

नैतद् अब्रह्मणो विवक्तुम् अर्हति । (५।२)

समिधं सोम्याहर । (५।३)

उप त्वा नेष्ये न सत्याद् अगा इति । (५।४)

तम् उपनीय कृशानाम् अबलानां चतुःशता गा निराकृत्य उवाचेमाः सोम्यानुसंव्रजेति । (५।५)

ता अभिप्रस्थापयन्न् उवाच । (५।६)

नासहस्रेणावर्तेयेति । (५।७)

स ह वर्षगणं प्रोवास । (५।८)

ता यदा सहस्रं संपेदुः ॥ (५।९)