य आत्मा अपहतपाप्मा विजरो विमृत्युर् विशोको विजिघत्सो ऽपिपासः सत्यकामः सत्यसंकल्पः सो ऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः । (१।१)

स सर्वांश् च लोकान् आप्नोति सर्वांश् च कामान् यस् तम् आत्मानम् अनुविद्य विजानातीति ह प्रजापतिर् उवाच ॥ (१।२)

तद्धोभये देवासुरा अनुबुबुधिरे । (२।१)

ते होचुर् हन्त तम् आत्मानम् अन्वेच्छामो यम् आत्मानम् अन्विष्य सर्वांश् च लोकान् आप्नोति सर्वांश् च कामान् इति । (२।२)

इन्द्रो हैव देवानाम् अभिप्रवव्राज विरोचनो ऽसुराणाम् । (२।३)

तौ हासंविदानाव् एव समित्पाणी प्रजापतिसकाशम् आजग्मतुः ॥ (२।४)

तौ ह द्वात्रिंशतं वर्षाणि ब्रह्मचर्यम् ऊषतुः । (३।१)

तौ ह प्रजापतिर् उवाच । (३।२)

किम् इच्छन्ताव् अवास्तम् इति । (३।३)

तौ होचतुर् य आत्मा अपहतपाप्मा विजरो विमृत्युर् विशोको विजिघत्सो ऽपिपासः सत्यकामः सत्यसंकल्पः सो ऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः । (३।४)

स सर्वांश् च लोकान् आप्नोति सर्वांश् च कामान् यस् तम् आत्मानम् अनुविद्य विजानातीति भगवतो वचो वेदयन्ते । (३।५)

तम् इच्छन्ताव् अवास्तम् इति ॥ (३।६)

तौ ह प्रजापतिर् उवाच य एषो ऽक्षिणि पुरुषो दृश्यत एष आत्मेति होवाच । (४।१)

एतद् अमृतम् अभयम् एतद् ब्रह्मेति । (४।२)

अथ यो ऽयं भगवो ऽप्सु परिख्यायते यश् चायम् आदर्शे कतम एष इति । (४।३)

एष उ एवैषु सर्वेष्वन्न्तेषु परिख्यायत इति होवाच ॥ (४।४)