य एष स्वप्ने महीयमानश् चरत्य् एष आत्मेति होवाच । (१।१)

एतद् अमृतम् अभयम् एतद् ब्रह्मेति । (१।२)

स ह शान्तहृदयः प्रवव्राज । (१।३)

स हाप्राप्यैव देवान् एतद् भयं ददर्श । (१।४)

तद् यद्य् अपीदं शरीरम् अन्धं भवत्य् अनन्धः स भवति यदि स्रामम् अस्रामः । (१।५)

नैवैषो ऽस्य दोषेण दुष्यति ॥ (१।६)

न वधेनास्य हन्यते । (२।१)

नास्य स्राम्येण स्रामः । (२।२)

घ्नन्ति त्व् एवैनम् । (२।३)

विच्छादयन्तीव । (२।४)

अप्रियवेत्तेव भवति । (२।५)

अपि रोदितीव नाहम् अत्र भोग्यं पश्यामीति ॥ (२।६)

स समित्पाणिः पुनर् एयाय । (३।१)

तं ह प्रजापतिर् उवाच । (३।२)

मघवन् यच्छान्तहृदयः प्राव्राजीः किम् इच्छन् पुनर् आगम इति । (३।३)

स होवाच । (३।४)

तद् यद्य् अपीदं भगवः शरीरम् अन्धं भवत्य् अनन्धः स भवति यदि स्रामम् अस्रामः । (३।५)

नैवैषो ऽस्य दोषेण दुष्यति ॥ (३।६)

न वधेनास्य हन्यते । (४।१)

नास्य स्राम्येण स्रामः । (४।२)

घ्नन्ति त्व् इवैनम् । (४।३)

विच्छादयन्तीव । (४।४)

अप्रियवेत्तेव भवति । (४।५)

अपि रोदितीव । (४।६)

नाहम् अत्र भोग्यं पश्यामीति । (४।७)

एवम् एवैष मघवन्न् इति होवाच । (४।८)

एतं त्व् एव ते भूयो ऽनुव्याख्यास्यामि । (४।९)

वसापराणि द्वात्रिंशतं वर्षाणीति । (४।१०)

स हापराणि द्वात्रिंशतं वर्षाण्युवास । (४।११)

तस्मै होवाच ॥ (४।१२)