उदशराव आत्मानम् अवेक्ष्य यद् आत्मनो न विजानीथस् तन् मे प्रब्रूतम् इति । (१।१)

तौ होदशरावे ऽवेक्षांचक्राते । (१।२)

तौ ह प्रजापतिर् उवाच किं पश्यथ इति । (१।३)

तौ होचतुः सर्वम् एवेदम् आवां भगव आत्मानं पश्याव आ लोमभ्यः आ नखेभ्यः प्रतिरूपम् इति ॥ (१।४)

तौ ह प्रजापतिर् उवाच साध्वलंकृतौ सुवसनौ परिष्कृतौ भूत्वोदशरावे ऽवेक्षेथाम् इति । (२।१)

तौ ह साध्वलंकृतौ सुवसनौ परिष्कृतौ भूत्वोदशरावे ऽवेक्षांचक्राते । (२।२)

तौ ह प्रजापतिर् उवाच किं पश्यथ इति ॥ (२।३)

तौ होचतुर् यथैवेदम् आवां भगवः साध्वलंकृतौ सुवसनौ परिष्कृतौ स्व एवम् एवेमौ भगवः साध्वलंकृतौ सुवसनौ परिष्कृताव् इति । (३।१)

एष आत्मेति होवाच । (३।२)

एतद् अमृतम् अभयम् एतद् ब्रह्मेति । (३।३)

तौ ह शान्तहृदयौ प्रवव्रजतुः ॥ (३।४)

तौ हान्वीक्ष्य प्रजापतिर् उवाच । (४।१)

अनुपलभ्यात्मानम् अननुविद्य व्रजतो यतर एतदुपनिषदो भविष्यन्ति देवा वा असुरा वा ते पराभविष्यन्तीति । (४।२)

स ह शान्तहृदय एव विरोचनो ऽसुराञ् जगाम । (४।३)

तेभ्यो हैताम् उपनिषदं प्रोवाच आत्मैवेह महय्य आत्मा परिचर्यः । (४।४)

आत्मानम् एवेह महयन्न् आत्मानं परिचरन्न् उभौ लोकाव् आप्नोतीमं चामुं चेति ॥ (४।५)

तस्माद् अप्यद्द्येहाददानम् अश्रद्दधानम् अयजमानम् आहुर् आसुरो बतेति । (५।१)

असुराणां ह्य् एषोपनिषत् । (५।२)

प्रेतस्य शरीरं भिक्षया वसनेनालंकारेणेति संस्कुर्वन्ति । (५।३)

एतेन ह्य् अमुं लोकं जेष्यन्तो मन्यन्ते ॥ (५।४)