ब्रह्मवादिनो वदन्ति । (१।१)

यद् वसूनां प्रातःसवनम् । (१।२)

रुद्राणां माध्यंदिनं सवनम् । (१।३)

आदित्यानां च विश्वेषां च देवानां तृतीयसवनम् ॥ (१।४)

क्व तर्हि यजमानस्य लोक इति । (२।१)

स यस् तं न विद्यात् कथं कुर्यात् । (२।२)

अथ विद्वान् कुर्यात् ॥ (२।३)

पुरा प्रातरनुवाकस्योपाकरणाज् जघनेन गार्हपत्यस्योदङ्मुख उपविश्य स वासवं सामाभिगायति ॥ (३।१)

पश्येम त्वा वयं रा ३३३३३ हु ३ म् आ ३३ ज्या ३ यो ३ आ ३२१११ इति ॥ (४।२)

अथ जुहोति । (५।१)

नमो ऽग्नये पृथिवीक्षिते लोकक्षिते । (५।२)

लोकं मे यजमानाय विन्द । (५।३)

एष वै यजमानस्य लोकः । (५।४)

एता अस्मि ॥ (५।५)

अत्र यजमानः परस्ताद् आयुषः स्वाहा । (६।१)

अपजहि परिघम् इत्य् उक्त्वोत्तिष्ठति । (६।२)

तस्मै वसवः प्रातःसवनं सम्प्रयच्छन्ति ॥ (६।३)

पुरा माध्यंदिनस्य सवनस्योपाकरणाज् जघनेनाग्नीध्रीयस्योदङ्मुख उपविश्य स रौद्रं सामाभिगायति ॥ (७।१)

पश्येम त्वा वयं वैरा ३३३३३ हु ३ म् आ ३३ ज्या ३ यो ३ आ ३२१११ इति ॥ (८।२)

अथ जुहोति । (९।१)

नमो वायवे ऽन्तरिक्षक्षिते लोकक्षिते । (९।२)

लोकं मे यजमानाय विन्द । (९।३)

एष वै यजमानस्य लोकः । (९।४)

अत्र यजमानः परस्ताद् आयुषः स्वाहा । (१०।१)

अपजहि परिघम् इत्य् उक्त्वोत्तिष्ठति । (१०।२)

तस्मै रुद्रा माध्यंदिनं सवनं सम्प्रयच्छन्ति ॥ (१०।३)

पुरा तृतीयसवनस्योपाकरणाज् जघनेनाहवनीयस्योदङ्मुख उपविश्य स आदित्यं स वैश्वदेवं सामाभिगायति ॥ (११।१)

अथ वैश्वदेवम् । (१२।१)

पश्येम त्वा वयं साम्रा ३३३३३ हु३म् आ ३३ ज्या ३ यो ३ आ ३२१११ इति ॥ (१२।३)

अथ जुहोति । (१३।१)

नम आदित्येभ्यश् च विश्वेभ्यश् च देवेभ्यो दिविक्षिद्भ्यो लोकक्षिद्भ्यः । (१३।२)

लोकं मे यजमानाय विन्दत ॥ (१३।३)

एष वै यजमानस्य लोकः । (१४।१)

एतास्म्य् अत्र यजमानः परस्ताद् आयुषः स्वाहा । (१४।२)

अपहत परिघम् इत्य् उक्त्वोत्तिष्ठति ॥ (१४।३)

तस्मा आदित्याश् च विश्वे च देवास् तृतीयसवनं सम्प्रयच्छन्ति । (१५।१)

एष ह वै यज्ञस्य मात्रां वेद य एवं वेद य एवं वेद ॥ (१५।२)