यो ह वै ज्येष्ठं च श्रेष्ठं च वेद ज्येष्ठश् च ह वै श्रेष्ठश् च भवति । (१।१)

प्राणो वाव ज्येष्ठश् च श्रेष्ठश् च ॥ (१।२)

यो ह वै वसिष्ठं वेद वसिष्ठो ह स्वानां भवति । (२।१)

वाग् वाव वसिष्ठः ॥ (२।२)

यो ह वै प्रतिष्ठां वेद प्रति ह तिष्ठत्य् अस्मिंश् च लोके ऽमुष्मिंश् च । (३।१)

चक्षुर् वाव प्रतिष्ठा ॥ (३।२)

यो ह वै संपदं वेद सं हास्मै कामाः पद्यन्ते दैवाश् च मानुषाश् च । (४।१)

श्रोत्रं वाव संपत् ॥ (४।२)

यो ह वा आयतनं वेदायतनं ह स्वानां भवति । (५।१)

मनो ह वा आयतनम् ॥ (५।२)

अथ ह प्राणा अहंश्रेयसि व्यूदिरे । (६।१)

अहं श्रेयान् अस्म्य् अहं श्रेयान् अस्मीति ॥ (६।२)

ते ह प्राणाः प्रजापतिं पितरम् एत्योचुः भगवन् को नः श्रेष्ठ इति । (७।१)

तान् होवाच । (७।२)

यस्मिन् व उत्क्रान्ते शरीरं पापिष्ठतरम् इव दृश्येत स वः श्रेष्ठ इति ॥ (७।३)

सा ह वाग् उच्चक्राम । (८।१)

सा संवत्सरं प्रोष्य पर्येत्योवाच । (८।२)

कथम् अशकतर्ते मज् जीवितुम् इति । (८।३)

यथा कला अवदन्तः प्राणन्तः प्राणेन पश्यन्तश् चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेण ध्यायन्तो मनसैवम् इति । (८।४)

प्रविवेश ह वाक् ॥ (८।५)

चक्षुर् होच्चक्राम । (९।१)

तत् संवत्सरं प्रोष्य पर्येत्योवाच । (९।२)

कथम् अशकतर्ते मज् जीवितुम् इति । (९।३)

यथान्धा अपश्यन्तः प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा शृण्वन्तः श्रोत्रेण ध्यायन्तो मनसैवम् इति । (९।४)

प्रविवेश ह चक्षुः ॥ (९।५)

श्रोत्रं होच्चक्राम । (१०।१)

तत् संवत्सरं प्रोष्य पर्येत्योवाच कथम् अशकतर्ते मज् जीवितुम् इति । (१०।२)

यथा बधिरा अशृण्वन्तः प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश् चक्षुषा ध्यायन्तो मनसैवम् इति । (१०।३)

प्रविवेश ह श्रोत्रम् ॥ (१०।४)

मनो होच्चक्राम । (११।१)

तत् संवत्सरं प्रोष्य पर्येत्योवाच । (११।२)

कथम् अशकतर्ते मज् जीवितुम् इति । (११।३)

यथा बाला अमनसः प्राणन्तः प्राणेन वदन्तो वाचा पश्यन्तश् चक्षुषा शृण्वन्तः श्रोत्रेणैवम् इति । (११।४)

प्रविवेश ह मनः ॥ (११।५)

अथ ह प्राण उच्चिक्रमिषन् स यथा सुहयः पड्वीशशङ्कून् संखिदेद् एवम् इतरान् प्राणान् समखिदत् । (१२।१)

तं हाभिसमेत्योचुः । (१२।२)

भगवन्न् एधि । (१२।३)

त्वं नः श्रेष्ठो ऽसि । (१२।४)

मोत्क्रमीर् इति ॥ (१२।५)

अथ हैनं वाग् उवाच । (१३।१)

यद् अहं वसिष्ठो ऽस्मि त्वं तद्वसिष्ठो ऽसीति । (१३।२)

अथ हैनं चक्षुर् उवाच । (१३।३)

यद् अहं प्रतिष्ठास्मि त्वं तत्प्रतिष्ठासीति ॥ (१३।४)

अथ हैनं श्रोत्रम् उवाच । (१४।१)

यद् अहं संपद् अस्मि त्वं तत्संपद् असीति । (१४।२)

अथ हैनं मन उवाच । (१४।३)

यद् अहम् आयतनम् अस्मि त्वं तदायतनम् असीति ॥ (१४।४)

न वै वाचो न चक्षूंषि न श्रोत्राणि न मनांसीत्य् आचक्षते । (१५।१)

प्राणा इत्य् एवाचक्षते । (१५।२)

प्राणो ह्य् एवैतानि सर्वाणि भवति ॥ (१५।३)