स नित्यः किमनित्यः इत्यस्योत्तरमनादिर् इत्यादि ॥ (१।०)

अनादिश्च पुरुषोऽव्यक्तरूप आत्मशब्दाभिधेयः ॥ (२।०)

विपरीत इति आदिमान् राशिरूपः पुरुष इत्यर्थः ॥ (३।०)

अत्रैवानादेर् नित्यत्वे शास्त्रान्तरसंमतिम् अप्याह सदित्यादि ॥ (४।०)

सद् इति त्रिविधसमये प्रमाणगम्यभावरूपम् ॥ (५।०)

एतेन प्रागभावस्याकारणवतो ऽप्यभावरूपतयानित्यत्वं न व्यभिचारकम् ॥ (६।०)

हेतुजमन्यथेति अत्रापि भावरूपमिति योजनीयम् ॥ (७।०)

तेन हेतुजन्यस्यापि प्रध्वंसस्याविनाशित्वं परिहृतं भवति ॥ (८।०)