किं तन्नित्यत्वमित्याह तदेवेत्यादि ॥ (१।०)

भावादुत्पत्तिधर्मकात् ॥ (२।०)

तन्नित्यत्वं न कुतोऽपि भावाद्भवति नित्यं हि न कुतोऽपि भवति ॥ (३।०)

ततश्चात्मा भावं प्रति निरपेक्षत्वात् सर्वेभ्यो भावेभ्योऽप्यग्रे नित्यं सदेव ॥ (४।०)

तच्चैवंभूतं नित्यमव्यक्तं ज्ञेयम् ॥ (५।०)

अचिन्त्यमित्यव्यक्तविशेषणम् ॥ (६।०)

अव्यक्तं च मूलप्रकृतिः ॥ (७।०)

व्यक्तम् अन्यथेति प्रकृतेरन्यतमकार्यं महदादिकमनित्यम् आकाशमपि विकाररूपतयानित्यमेव उदासीनपुरुषस्तु नित्य एवाव्यक्तशब्देनैव लक्षित इत्युक्तमेव ॥ (८।०)

अव्यक्तधर्मान्तरव्यापकान् पर्यायानाह अव्यक्तम् इत्यादि ॥ (९।०)

पुनः प्रकारान्तरेण व्यक्ताव्यक्तार्थम् आह वक्ष्यत इत्यादि ॥ (१०।०)

अपरं द्वयमिति प्रकारान्तरकृतं व्यक्ताव्यक्तद्वयम् ॥ (११।०)

लिङ्गग्राह्यमिति अनुमानग्राह्यम् ॥ (१२।०)

अतीन्द्रियम् इत्यनेन चेन्द्रियग्रहणायोग्यं यत् केनापि शब्दादिलिङ्गेन गृह्यते न तदव्यक्तं किंतु यन्नित्यानुमेयं मनोऽहङ्कारादि तदेवाव्यक्तम् ॥ (१३।०)