ĀVDīp zu Ca, Śār., 1, 79.2
Select a line for its word-by-word analysis.
सर्वाः सर्वगतत्वाच्च वेदनाः किं न वेत्ति सः इत्यस्योत्तरमाह देहीत्यादि ॥ (१।०)
sarvāḥ sarvagatatvācca vedanāḥ kiṃ na vetti saḥ ityasyottaramāha dehītyādi ||
सर्वगत इति सर्वगतोऽपि सन् संस्पर्शनेन्द्रिय इति संस्पर्शनयुक्ते शरीरे वेदनाः सुखदुःखरूपा वेत्ति सर्वाश्रयस्थास्तु न वेत्तीति योजना ॥ (२।०)
sarvagata iti sarvagato'pi san saṃsparśanendriya iti saṃsparśanayukte śarīre vedanāḥ sukhaduḥkharūpā vetti sarvāśrayasthāstu na vettīti yojanā ||
यस्मात् सर्वगतोऽप्यात्मा स्वकीय एव स्पर्शनवति शरीरे परं वेदना वेत्ति तेन सर्वाश्रयस्थाः सर्ववेदना न वेत्तीति वाक्यार्थः ॥ (३।०)
yasmāt sarvagato'pyātmā svakīya eva sparśanavati śarīre paraṃ vedanā vetti tena sarvāśrayasthāḥ sarvavedanā na vettīti vākyārthaḥ ||
परशरीरे चात्मा स्वकर्मोपार्जितेन्द्रियाभावाद् विद्यमानोऽपि नोपलभते सुखदुःखे ॥ (५।०)
paraśarīre cātmā svakarmopārjitendriyābhāvād vidyamāno'pi nopalabhate sukhaduḥkhe ||
स्वे स्वे शरीर इति वक्तव्ये यत्र संस्पर्शनेन्द्रिये इति करोति तेन स्वशरीरेऽपि यत्र केशनखादौ स्पर्शनेन्द्रियं नास्ति तत्र नात्मा किंचिदुपलभत इति दर्शयति ॥ (६।०)
sve sve śarīra iti vaktavye yatra saṃsparśanendriye iti karoti tena svaśarīre'pi yatra keśanakhādau sparśanendriyaṃ nāsti tatra nātmā kiṃcidupalabhata iti darśayati ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.