अत्र एकम् इति संख्या ॥ (१।०)

वास इत्य् आच्छादने भवति ॥ (२।०)

तस्य वासः पञ्चविधम् अण्डजं वोडजं वालजं वल्कलजं चर्मजं वा ॥ (३।०)

यत् कुशलेनाभ्युपायेनोपपद्यते तद् एकपटलम् अनेकपटलं वा ग्राम्यादिभ्यो निष्परिग्रहं कौपीनप्रच्छादनमात्रं लज्जाप्रतीकारार्थं चैकं वासो ग्राह्यम् ॥ (४।०)

अस्यैव च सूत्रस्य सामर्थ्यात् सर्वद्रव्यपरित्यागे कृते एकवासोमात्रपरिग्रहः संस्कर्तव्यः शिष्यः । (५।१)

आह लज्जाविनिवृत्तिर् अस्य कदा भवतीति । (५।२)

उच्यते ज्ञानाकलुषाभ्याम् । (५।३)

अत्र यदा प्राप्तज्ञानः क्षीणकलुषश् च भवति तदा तस्य लज्जानिवृत्तिः ॥ (५।४)

आह किं विनिवृत्तायाम् अपि लज्जायां नियतम् एवैकं वासो ग्राह्यम् आहोस्विद् अनियतम् इति । (६।१)

उच्यते अनियतम् यस्माद् आह ॥ (६।२)