इति ॥ (१।०)

अथवान्यो दूरस्थः सम्बन्धः ॥ (२।०)

यस्माद् उच्यते यस्य येनार्थसम्बन्धो दूरस्थस्यापि तेन तदर्थोत्पत्तिः समाना ॥ (३।०)

आनन्तर्येऽपि असंबन्धो ग्रहणक्षयादिवन् न त्व् अत्र अमङ्गलादिभिः ॥ (४।०)

कस्मात् ॥ (५।१)

शेषाभावात् ॥ (६।०)

एवमिहापि दूरस्थः सम्बन्धः ॥ (७।०)

कस्मात् ॥ (८।०)

इह पुरस्तादुक्तम् अकलुषमतेः चरतः ततोऽस्य योगः प्रवर्तते ॥ (९।०)

अत्र कलुषव्यतिरेकेण ये ऽन्ये योगव्याघातकरा हेतवः तान् वक्ष्यामः ॥ (१०।०)

यथा चैका चरितव्या योगप्रापिका इति व्याख्यास्यामः ॥ (११।०)

तथा चर्यान्तरेण तपसा योगप्राप्तिर्यथा भवति तद् बलं वक्ष्यामः ॥ (१२।०)

तद्बलप्राप्तौ चोपायं वक्ष्यामः ॥ (१३।०)

हर्षाप्रमादी इति ॥ (१४।०)

अत्र हर्षो नाम दिव्येषु विषयेषु विधानजधर्मप्रकाशितेषु प्रीतितुष्टिप्रमोदाः ॥ (१५।०)

ते त्व् इह प्राप्त्यादिव विश्वामित्रादिस्वरूपा द्रष्टव्याः ॥ (१६।०)

कथंलक्षणा इति चेत् ॥ (१७।०)

तदुच्यते कार्यकरणविशुद्धिलक्षणाः तत्र कार्यविशुद्धिस् तावद् यदैतद् देवशरीरं ज्वलन्तं भासा दीप्यन्तं दिवि भुव्यन्तरिक्षे च रुक्मदण्डवद् उच्छ्रितमात्मानं पश्यति तदा दिवि अणिमा लघिमा महिमा इति त्रयः कार्यगुणा भवन्ति ॥ (१८।०)

अन्तरिक्षे च यस्माद्धर्मविशेषात् ॥ (१९।०)

तथा करणविशुद्धिरपि गरिमादिभिः बाह्यैरन्तः करणेन च दूरविषयग्राहकत्वालोचनसंकल्पाध्यवसायाभिमानादयो भवन्ति ॥ (२०।०)

कस्मात् ॥ (२१।०)

धर्मादिवचनात् ॥ (२२।०)

अपिच प्राप्तिः प्राकाम्यम् ईशित्वं वशित्वं च यत्र कामावसायित्वमिति पञ्च करणगुणा भवन्ति ॥ (२३।०)

इत्येवं यदन्येषाम् अणिमाद्यष्टगुणं चतुःषष्टिविकल्पं धर्मकार्यम् ऐश्वर्यं तदिह शास्त्रे हर्ष इति संज्ञितम् ॥ (२४।०)

तेषु मदम् अकुर्वन् हर्षाप्रमादी भवति ॥ (२५।०)

धर्मविद्याबलेनेत्य् अर्थः ॥ (२६।०)

आह कुत्रस्थस्य ते हर्षा अभिव्यज्यन्ते कीदृशस्य वा ॥ (२७।०)

तदुच्यते ॥ (२८।०)