अत्र विः विनाशे विनाकरणे ॥ (१।०)

विकरणो भवति ॥ (२।०)

विशिखविरथवत् ॥ (३।०)

करणप्रतिषेधात् कार्यप्रतिषेधः कृतो भवति ॥ (४।०)

कस्मात् ॥ (५।०)

विशिष्टत्वाद् ग्राहकत्वात् सूक्ष्मत्वाच् च करणानाम् ॥ (६।०)

तस्माद् विकरण इति कैवल्यम् ॥ (७।०)

आह अविशेषाद् इह सांख्ययोगादीनाम् अपि सहैश्वर्येण कार्यकरणत्यागं कृत्वा कैवल्यनिष्ठा ॥ (८।०)

इहापि च शास्त्रे ॥ (९।०)

कथं तस्माद् अविशेषः ॥ (१०।०)

अथ मतिः निरतिशये मोक्षे नास्ति वैषम्यं तथाप्य् अतिदानादिभिः साध्यसाधननिष्ठातो ऽथ विशेषः उच्यते ॥ (११।०)

नाविशेषः ॥ (१२।०)

यस्माद् आह ॥ (१३।०)