अयं नकारो ऽन्यभक्तिप्रतिषेधे ॥ (१।०)

भक्तिर्भावनेत्यर्थः ॥ (२।०)

तुशब्दो विशेषणे ॥ (३।०)

कथम् ॥ (४।०)

ये हर्षेष्वभिसक्ताः दूष्यतः तस्करत्वमापन्नाः ते विशेषेण तु शंकराद् दूरस्था भवन्ति ॥ (५।०)

शंकरः कस्मात् ॥ (६।०)

समस्तसुखनिर्वाणकरत्वाच् छंकरः ॥ (७।०)

शंकरे इत्यौपश्लेषिकं संनिधानम् ॥ (८।०)

शंकरे भावना कर्तव्या नान्यत्रेत्य् अर्थः ॥ (९।०)

उक्तं हि । (१०।१)

कर्मणा मनसा वाचा यद् अश्लक्ष्णं निषेवते । (१०।२)

तदभ्यासो हरत्येनं तस्मात् कल्याणमाचरेत् ॥ (१०।३)

एवमेते महात्मानः प्राहुर् अध्यात्मचिन्तकाः । (११।१)

यच्चित्तस् तन्मयो भावो गुह्यमेतत् सनातनम् ॥ (११।२)

गच्छंस् तिष्ठन् शयानो वा जाग्रच् चैव स्वपंस्तथा । (१२।१)

शंकरे भावनां कुर्याद् यदीच्छेद् योगमात्मनः ॥ (१२।२)

यस्मात् क्षयान्ते त्रैलोक्यं शंकरे याति संक्षयम् । (१३।१)

तस्मात् संवर्तको धाता शंकरस्त्वभिधीयते ॥ (१३।२)

एवं शंकरे भाव उपश्लेषितव्यो नान्यत्रेत्य् अर्थः ॥ (१४।०)

एवं परिसमाप्तिं कृत्वा युक्तं वक्तुम् ॥ (१५।०)