क्राथनस्पन्दनादिप्रयोगैः धिक्कृतस्य निद्राविष्टो वायुसंस्पृष्टो मन्दकारी असम्यक्कारी असम्यग्वादीति यो ऽयं दुष्टशब्दो ऽभियोगशब्दश्च निष्पद्यते तस्मिन्न् अनृते मायासंज्ञा ॥ (१।०)

मानसकायिकाभियोगे च ॥ (२।०)

मायया इति तृतीया ॥ (३।०)

सुकृतया इति ॥ (४।०)

सु प्रशंसायाम् तया सुकृतया सम्यक् प्रयुक्तयेति साधकसाधनप्राधान्यम् ॥ (५।०)

अविन्दत इति प्राप्तौ प्राधान्ये च ॥ (६।०)

स तेषाम् इष्टापूर्तम् आदत्तेति ॥ (७।०)

उक्तं हि । (८।१)

आक्रोशमानो नाक्रोशेन्मन्युरेव तितिक्षति । (८।२)

स तेषां दुष्कृतं दत्त्वा सुकृतं चास्य विन्दति ॥ (८।३)

आह उत्तम इन्द्रः ॥ (९।०)

स तेषामिष्टापूर्तम् इत्युक्ते परापदेशेनास्य वृत्तिर् निर्गुणीकृता ॥ (१०।०)

अथात्मापदेशोऽत्र किमस्ति नेति ॥ (११।०)

उच्यते अस्ति ॥ (१२।०)

यस्मादाह ॥ (१३।०)