अथ त्रिषु स्नानकालेषु सद्योजातादिसंस्कृतेन भस्मना जपता स्नात्वा जपतैवायतनम् अभिगन्तव्यम् ॥ (१।०)

अभिगम्य च यत् पूर्वं जपति तत् प्रत्याहारार्थं जप्यम् ॐ ॐ ॐ ॥ (२।०)

हसितादीनि तु कृत्वा यत् पश्चाज् जपति तन्नियमार्थं जप्यम् ॥ (३।०)

तद् अत्र हसितं नाम यद् एतत् कण्ठौष्ठपुटविस्फूर्जनम् अट्टहासः क्रियते तद्धसितम् ॥ (४।०)

गीतम् अपि गान्धर्वशास्त्रसमयानभिष्वङ्गेण यत्र भगवतो महेश्वरस्य सभायां गौणद्रव्यजकर्मजानि नामानि चिन्त्यन्ते तत् ॥ (५।०)

संस्कृतं प्राकृतं परकृतम् आत्मकृतं वा यद् गीयते तद् गेयम् ॥ (६।०)

नृत्तम् अपि नाट्यशास्त्रसमयानभिष्वङ्गेण हस्तपादादीनाम् उत्क्षेपणम् अवक्षेपणम् आकुञ्चनं प्रसारणं चलनम् अनवस्थानम् ॥ (७।०)

निगमकाले नियमार्थं गेयसहकृतं नृत्तं प्रयोक्तव्यम् ॥ (८।०)

डुंडुंकारो नाम य एष जिह्वाग्रतालुसंयोगान् निष्पद्यते पुण्यो वृषनादसदृशः सः ॥ (९।०)

डुंडुंकरणं डुंडुंकारः ॥ (१०।०)

कारशब्दो डुंडुंकारस्योपहाराङ्गावधारणार्थः ॥ (११।०)

नम इति ॥ (१२।०)

नाप्य् ओष्ठीयं कर्तव्यं नोपांशु ॥ (१३।०)

मानसं तु नमस्करणं नमस्कारः ॥ (१४।०)

कारशब्दो वाचिकोपांशुप्रतिषेधार्थं मानसोपहाराङ्गावधारणार्थं चेत्य् अर्थः ॥ (१५।०)

जप्यं नाम सद्योजातादिष्व् अक्षरपङ्क्त्यां मनसा भावस्य संचारविचारः ॥ (१६।०)

तज् जप्यम् ॥ (१७।०)

उपेति विशेषणे क्रियोपसंहारे समस्तत्वे च ॥ (१८।०)

उपहरणाद् उपहारो व्रतं नियम इत्य् अर्थः ॥ (१९।०)

उपह्रियते निवेद्यते नियोगमात्रकर्तृत्वात् साधकेनेत्य् उपहारः ॥ (२०।०)

उपतिष्ठेत् ॥ (२१।०)

अत्रोपेत्य् अभ्युपगमे ॥ (२२।०)

अभ्युपगतेन विधिस्थेन प्रणतविनतेनेत्य् अर्थः ॥ (२३।०)

तिष्ठेद् इत्य् ऐकाग्र्यं प्रत्याहाराभावस्थितिम् एवाधिकुरुते ॥ (२४।०)

सर्वकरणानां वृत्तौ प्रत्याहारं कृत्वा कायिकवाचिकमानसिकाभिः क्रियाभिर् उपहारं कृत्वा भृत्यवद् उपहारेण स्थेयम् ॥ (२५।०)

अपसव्यं च प्रदक्षिणम् उपरिष्टाद् वक्ष्यामः ॥ (२६।०)

आह कस्य निर्माल्यं धार्यम् ॥ (२७।०)

कस्य वा आयतने वस्तव्यम् ॥ (२८।०)

क्व चोपस्थेयम् इति ॥ (२९।०)

तद् उच्यते ॥ (३०।०)