अत्र अव वर्जने ॥ (१।०)

मानेन तेषां लिङ्गाचारज्ञानविधिविपरीतप्रवृत्तिं दृष्ट्वा सर्वदोषदुष्टोऽयमिति मानसाधेनावमाने यो जनः परिवर्जयतान्यतो ऽयमबहुमतत्वं प्राप्नोति ॥ (२।०)

उक्तं च ॥ (३।०)

अमृतस्येव लिप्सेत नैव मानं विचक्षणः । (४।१)

विषस्येव जुगुप्सेत सन्मानस्य सदा द्विजः ॥ (४।२)

सुखं ह्य् अवमतः शेते सर्वसङ्गविवर्जितः । (५।१)

दोषान् परस्य न ध्यायेत् तस्य पापं सदा मुनिः ॥ (५।२)

आह केष्वव्यक्तलिङ्गिना व्यक्ताचारेणावमतेन भवितव्यमिति ॥ (६।०)

तदुच्यते ॥ (७।०)