अत्रापि सर्वशब्दः पशुष्व् एव ॥ (१।०)

सर्वेषाम् इति न्यूनपरिग्रहे ॥ (२।०)

चशब्दो ऽभ्यधिकत्वे ॥ (३।०)

अभ्यधिक उत्कृष्टो व्यतिरिक्तश् च भवतीत्यर्थः ॥ (४।०)

अनावेश्य इति ॥ (५।०)

अकारा भूतपूर्वम् आवेश्यत्वं प्रतिषेधयति ॥ (६।०)

अनावेश्यधर्मा भवति ॥ (७।०)

न व्याधिशेषवद् अवस्थानम् भवति इति भूतार्थवादो निःसंशयम् ॥ (८।०)

यदा गुणैर् युक्तः प्राप्तैश्वर्यः सिद्धस् तदा सर्वेषां चानावेश्यो भवतीत्य् अर्थः ॥ (९।०)

आह किम् आवेशनमात्र एव शक्तो यक्षरक्षःपिशाचादिवद् उत प्राणैर् अपि विप्रयोगं यातनाभिश् च संयोगं कर्तुं शक्तो भवतीति ॥ (१०।०)

उच्यते शक्तः ॥ (११।०)

यस्माद् आह ॥ (१२।०)