अत्र देवतानां राजा इन्द्रः ॥ (१।०)

कथं गम्यते असुरेष्वाचरणवचनात् ॥ (२।०)

ब्राह्मणश्चायमिन्द्रः श्रेष्ठः ॥ (३।०)

सूत्रे ब्राह्मणग्रहणात् शूद्रप्रतिषेधाच् च ॥ (४।०)

इदि परमैश्वर्ये धातुः तस्येन्द्रः ॥ (५।०)

इन्द्र उत्कृष्टः श्रेष्ठः देवगन्धर्वयक्षराक्षसपितृपिशाचादीनां श्रेष्ठो न तु ब्रह्मादीनाम् ॥ (६।०)

किं तु स्वर्गिणां मध्ये ऐश्वर्येण विद्यया आज्ञया चेत्य् अतः श्रेष्ठत्वाद् इन्द्रः ॥ (७।१)

वाशब्दः सम्भावने ॥ (८।०)

अन्यैरपि देवश्रेष्ठैरिदं विधानमाचीर्णम् ॥ (९।०)

कुतस्तर्हि युष्मदादिभिर् मनुष्यमात्रैः ॥ (१०।०)

तस्मात् संभाव्योऽयमर्थः ॥ (११।०)

आह कदा चीर्णमिति ॥ (१२।०)

उच्यते ऽग्रे ॥ (१३।०)

अत्राग्र इति पूर्वकालमधिकुरुते ॥ (१४।०)

कुशिकेशानसम्बन्धात् प्राक् ॥ (१५।०)

प्रथमम् अमरैश्चीर्णम् ॥ (१६।०)

कृतत्रेताद्वापरादिषु युगेष्वित्यर्थः ॥ (१७।०)

आह केष्वाचीर्णमिति ॥ (१८।०)

उच्यते असुरेषु ॥ (१९।०)

अत्रासुरा नाम सुरेतराः स्तेययुक्ताः ॥ (२०।०)

प्राणापहरणाद् वा असुराः प्रजापतिपुत्रा विज्ञेयाः ॥ (२१।०)

असुरेष्विति सामीपिकं संनिधानम् ॥ (२२।०)

असुरसमीपे असुराभ्याशे असुराणामध्यक्ष इत्यर्थः ॥ (२३।०)

आह किं तदिति ॥ (२४।०)

उच्यते पाशुपतम् ॥ (२५।०)

अत्र पशुपतिनोक्तपरिग्रहाधिकारेषु वर्तत इति पाशुपतम् ॥ (२६।०)

पशुपतिर्वास्मिन् चिन्त्यत इति पाशुपतम् ॥ (२७।०)

पशुपतिप्रापकत्वाद् वा पाशुपतम् ॥ (२८।०)

पाशुपतमिति समस्तस्य सम्पूर्णस्य विधानस्यैतद् ग्रहणम् ॥ (२९।०)

कस्मात् ॥ (३०।०)

व्यक्तलिङ्गपूर्वकत्वाद् अव्यक्तादिक्रमस्य ॥ (३१।०)

तस्मात् कृत्स्नमिदमेव विधानमाचीर्णमिन्द्रेण दुःखान्तार्थिना शुद्धिवृद्ध्यर्थम् ॥ (३२।०)

धर्मबाहुल्यात् सुराणां भुव्याचीर्णम् ॥ (३३।०)

अचरद् इत्यतीतः कालः ॥ (३४।०)

अतीते काले चीर्णवान् इत्यर्थः ॥ (३५।०)

आह इन्द्रेणासुरेष्वाचरता किं फलं प्राप्तम् ॥ (३६।०)

तदुच्यते ॥ (३७।०)