अत्र ऋचम् ऋचामित्यप्यदुष्टः पाठः ॥ (१।०)

अत्र ऋचा नामाघोरा ॥ (२।०)

कथं गम्यते ॥ (३।०)

सद्योजाततत्पुरुषेशानवद् अर्चिवर्चगाः ॥ (५।०)

इष्टा चेयं तत्र तत्र जप्तव्यत्वेन गुणीकृतत्वात् ॥ (६।०)

पूर्वोत्तरसूत्रेषु जप्तव्यत्वेन गायत्र्या सहाध्यानाद् आशुभावसमाध्यासादनाच् च इष्टा ॥ (७।०)

अध्ययनम् इति जप्यपर्यायः ॥ (८।०)

ईत इत्याज्ञायां नियोगे च ॥ (९।०)

मानसम् एवाधीयीतेत्यर्थः ॥ (१०।०)

आह किम् ऋचैवैकाध्येतव्या ॥ (११।०)

उच्यते न ॥ (१२।०)

यस्माद् आह गायत्रीम् इति ॥ (१३।०)

गायत्री नाम तत्पुरुषा ॥ (१४।०)

निरुक्तमस्याः पूर्वोक्तम् ॥ (१५।०)

मानसम् एवाधीयीतेत्यर्थः ॥ (१६।०)

आह कीदृशो ऽधीयीतेति ॥ (१७।०)

तदुच्यते आत्मयन्त्रितः ॥ (१८।०)

आत्मयन्त्रणमिति प्रत्याहारपर्यायः ॥ (१९।०)

आत्मेति क्षेत्रज्ञ उच्यते ॥ (२०।०)

आत्मत्वमस्य चैतन्यम् ॥ (२१।०)

आप्तव्यं कार्यं करणं विषयाश्च ॥ (२२।०)

आत्मयन्त्रणमित्यत्र सति त्रिके युज्यते ॥ (२३।०)

यन्त्रणं नाम यथायम् आत्मभावो ब्रह्मण्य् अक्षरपदपङ्क्त्यां युक्तो वर्तते तदात्मा यन्त्रितो भवति ॥ (२४।०)

कथम् ॥ (२५।०)

नृत्यप्रसक्तचित्तदृष्टान्तात् कस्मात् ॥ (२६।०)

आत्मात्मभावयोर् अव्युच्छेदात् ॥ (२७।०)

गुणगुणिनोरपि तथा युगपद्भावः ॥ (२८।०)

कथम् ॥ (२९।०)

यष्टुं प्रवृत्तो यन्त्रयितुं च प्रवृत्त एव भवति ॥ (३०।०)

भिक्षुवत् ॥ (३१।०)

तस्माद् यन्त्रणमेवैष प्रत्याहार इति ॥ (३२।०)

आह अत्र गायत्रीबहुत्वात् संदेहः ॥ (३३।०)

कथमवगम्यते ऋचा अघोरेण वा तत्पुरुषेणेति ॥ (३४।०)

उच्यते गम्यते ॥ (३५।०)

यस्मादाह ॥ (३६।०)