अत्रापि सर्वशब्दः पशुष्व् एव ॥ (१।०)

सर्वेषाम् इति न्यूनपरिग्रहे ॥ (२।०)

चशब्दो ऽभ्यधिकत्वे ॥ (३।०)

अभ्यधिकः उत्कृष्टो व्यतिरिक्तश् च भवतीत्यर्थः ॥ (४।०)

अवध्य इति ॥ (५।०)

अकारो भूतपूर्वं वध्यत्वं प्रतिषेधयति ॥ (६।०)

यदा गुणैर् युक्तः प्राप्तैश्वर्यः सिद्धस् तदा सर्वेषां चावध्यो भवतीत्यर्थः ॥ (७।०)

एवं परकृतेष्वपि देवादिशरीरेषु रूपेषु प्रभुत्वं विभुत्वं च व्याख्यातम् ॥ (८।०)

अत्रेदं षट्सूत्रीप्रकरणं परिसमाप्तम् ॥ (९।०)

आह किम् अस्य सिद्धस्यैतदैश्वर्यं नित्यम् आहोस्वित् पार्थिवाप्यतैजसवायव्यव्योममानसाहंकारिकमहदात्मकादिवद् अनित्यम् इति ॥ (१०।०)

उच्यते नित्यम् ॥ (११।०)

यस्माद् आह ॥ (१२।०)