अत्र सद्यः इत्य् अस्मिन् पदे ऽर्थद्वयं चिन्त्यते ॥ (१।०)

संश् च आद्यश् च ॥ (२।०)

आप्तिपालनवत् ॥ (३।०)

अत्र सद् इति नित्यत्वे ॥ (४।०)

कस्मात् ॥ (५।०)

विनाशहेत्वभावात् ॥ (६।०)

नित्यं ध्रुवम् अविनाशि पत्युः पतित्वं नान्येषाम् इत्य् अतोऽभिधीयते सद् इति ॥ (७।०)

आह किम् अयम् आदिमत्त्वे सति नित्यो मोक्षवत् ॥ (८।०)

उच्यते न ॥ (९।०)

यस्माद् आह आद्यः ॥ (१०।०)

तद्व्यतिरिक्तस्य ॥ (११।०)

हेतोर् असंभवाद् आद्यमन् आगन्तुकं पत्युः पतित्वं नान्येषाम् इत्यर्थः ॥ (१२।०)

आह किं नित्यानादित्वे सति पुरुषवज् जायते ॥ (१३।०)

उच्यते न ॥ (१४।०)

यस्माद् आह अजातः ॥ (१५।०)

अत्र अकारो जन्ममृत्युप्रतिषेधे ॥ (१६।०)

जन्ममृत्युरहितो भगवान् निरञ्जनः ॥ (१७।०)

कस्मात् ॥ (१८।०)

साञ्जनवृत्त्यलाभात् ॥ (१९।०)

निरभिमानित्वं नान्येषाम् इत्यतः ॥ (२०।०)

अजातम् इति कर्म ॥ (२१।०)

आह अथैतत् सत्त्वम् आद्यत्वम् अजातत्वं च गुणं कारणे ज्ञात्वा साधकेन किं कर्तव्यम् ॥ (२२।०)

तद् उच्यते प्रपत्तव्यम् ॥ (२३।०)

यस्माद् आह प्रपद्यामि ॥ (२४।०)

इति साधकापदेशः ॥ (२५।०)

यथा अग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामि इति ॥ (२६।०)

अत्र प्रशब्दः कारणान्तरेषु सत्त्वाद्यत्वाजातत्वप्रतिषेधार्थो भृशार्थश् च ॥ (२७।०)

तस्मात् सर्वभावानभिष्वङ्गेण तद् एव कारणं प्रपत्तव्यम् ॥ (२८।०)

शरणम् अभ्युपगन्तव्यम् इत्य् अर्थः ॥ (२९।०)

आह अत्र प्रपन्नः किं करिष्यति ॥ (३०।०)

किं वा दास्यति ॥ (३१।०)

तद् उच्यते पूजां करिष्यत्य् आत्मानं च दास्यति ॥ (३२।०)

यथाह ॥ (३३।०)