अत्र आण् आपः आपः ॥ (१।०)

आङ् इति अत्र संवृतपरिपूतादिमर्यादाम् अधिकुरुते कृतान्नोत्सृष्टवद् अपदान्तरितत्वात् ॥ (२।०)

द्वितीयास्थाने प्रथमा द्रष्टव्या ॥ (३।०)

आपोऽत्र लोकादिप्रसिद्धाः ॥ (४।०)

तृणादिव्यावृत्तम् उदकमित्यर्थः ॥ (५।०)

वा विभागे ॥ (६।०)

अन्यद् भैक्ष्यम् अन्या आप इति ॥ (७।०)

अपिशब्दः सम्भावने ॥ (८।०)

अप्य् अपः पीत्वा स्थेयं न तु शास्त्रव्यपेतेन क्रमेण वृत्त्यर्जनं कर्तव्यमित्यर्थः ॥ (९।०)

यथा इतिशब्दः समानार्थे ॥ (१०।०)

यथा भैक्ष्योपदेशं कृत्वा योगकर्मण्युद्यमः कर्तव्य इति व्याख्यातं तथा अपः पीत्वेति ॥ (११।०)

कालोऽत्र द्विविधः अलाभकालः अपर्याप्तिकालश्च ॥ (१२।०)

तत्र यदा ग्रामं नगरं वा कृत्स्नमटित्वा न किंचिदासादयति सः अलाभकालः अपर्याप्तिकालो नाम यदा भिक्षां भिक्षाद्वयं वा आसादयति तदा अपः पीत्वापि स्थेयम् ॥ (१३।०)

आह एवं स्थितेन किमनेन कर्तव्यम् ॥ (१४।०)

तदुच्यते उपयोक्तव्यम् ॥ (१५।०)

यस्मादाह अश्नीयादनुपूर्वशः इति ॥ (१६।०)

अश्नीयादिति योगक्रियानुपरोधेनाहारलाघवमर्यादाम् अधिकुरुते ॥ (१७।०)

अश भोजने ॥ (१८।०)

अश्नीयादनुपूर्वशः ॥ (१९।०)

अनु पृष्ठकर्मक्रियायाम् ॥ (२०।०)

अनुपूर्वश इति अतिक्रान्तापेक्षणे प्रकारवचने च ॥ (२१।०)

यथापूर्वं ग्रामादि प्रविश्य भैक्ष्यार्जनं कृत्वालाभकाले अपर्याप्तिकाले वा तदनु पश्चाद् अपः पीत्वा स्थेयमिति कृत्वा भगवता एतदुक्तम् अश्नीयादनुपूर्वश इति ॥ (२२।०)

अत्र श्लोको निर्वचनः ॥ (२३।०)

आह शून्यागारगुहावस्थस्येन्द्रियजयेन वर्ततोऽस्य बलं किं चिन्त्यते किमकलुषत्वमेव ॥ (२४।०)

तदुच्यते न ॥ (२५।०)

यस्मादाह ॥ (२६।०)