अत्र ॐ इत्येष जप्यपर्यायो वामदेवादिवत् ॥ (१।०)

कारशब्दो ऽवधारणे द्रष्टव्यः ॥ (२।०)

किंकारणम् ॥ (३।०)

उक्तं हि । (४।१)

प्रणवे नित्ययुक्तस्य व्याहृतिषु च सप्तसु । (४।२)

त्रिपदायां च गायत्र्यां न मृत्युर्विन्दते परम् ॥ (४।३)

इत्यत ॐकार एवावधार्यते ध्येयत्वेन न तु गायत्र्यादयः ॥ (५।०)

अभिर् अभ्यासे ॥ (६।०)

ॐकारसंनिकृष्टचित्तेन भवितव्यम् ॥ (७।०)

ध्यै चिन्तायाम् ॥ (८।०)

ध्यानं चिन्तनमित्यर्थः ॥ (९।०)

उक्तं हि । (१०।१)

ध्यै चिन्तालक्षणं ध्यानं ब्रह्म चौंकारलक्षणम् । (१०।२)

धीयते लीयते वापि तस्माद् ध्यानमिति स्मृतम् ॥ (१०।३)

मुहूर्तार्धं मुहूर्तं वा प्राणायामान्तरेऽपि वा ॥ (११।०)

ध्येयं चिन्तयमानस्तु पापं क्षपयते नरः ॥ (१२।०)

ईत इत्याज्ञायां नियोगे च ॥ (१३।०)

ॐकार एव ध्येयो नान्य इत्यर्थः । (१४।१)

आह ॐकारो ध्येयः ॥ (१४।२)

को वा ध्यानदेशः ॥ (१५।०)

कस्मिन् वा देशे धारणा कर्तव्या ॥ (१६।०)

ध्यायमानेन वा किं कर्तव्यम् ॥ (१७।०)

तदुच्यते ॥ (१८।०)