बृहच् च तेभ्यः सर्वब्रह्मभ्यः स्वयं भवति ॥ (१।०)

जपेद् इति च मानसक्रिया ॥ (२।०)

जप्यं प्रत्यवगन्तव्यम् ॥ (३।०)

उक्तम् आह जपयज्ञस्तु यज्ञानां विशिष्टो दशभिर्गुणैः ॥ (४।०)

उपांशु स्याच्छतगुणः साहस्रो मानसः स्मृतः ॥ (५।०)

अतो मनसैव जप्तव्यम् ॥ (६।०)

किम् अर्थमिति चेत् ॥ (७।०)

तदुच्यते अधर्मव्युच्छित्त्यर्थं धर्मस्य चाभिवृद्ध्यर्थं तस्य चाकुशलेभ्यो व्यावर्तनार्थं ब्रह्मण्यनवरतपदपङ्क्त्याम् उपनिबन्धनार्थं चेत्यर्थः ॥ (८।०)

आह किं पुनस्तद् ब्रह्मेति ॥ (९।०)

अत्रोच्यते सद्योजाताद्यम् ॥ (१०।०)

अथवात्र ब्रह्माध्याययोर् दूरस्थः सम्बन्धः ॥ (११।०)

कथम् ॥ (१२।०)

पशुपतेर् इत्युक्ते संदेहः ॥ (१३।०)

किंनरपतिसुरपतिप्रजापतिप्रभृतिवद् अस्यैश्वर्यं कृतम् अनित्यम् आगन्तुकं वा ॥ (१४।०)

किं चास्य जन्म मृत्युर् वा विद्यते नेति ॥ (१५।०)

उच्यते न ॥ (१६।०)

यस्माद् आह ॥ (१७।०)