इति ॥ (१।०)

अत्र शून्यमेवागारं शून्यागारम् ॥ (२।०)

शून्यं विविक्तं निर्जनमित्यर्थः ॥ (३।०)

आगारम् इति गृहपर्यायः आगारं गृहं वेश्म सदनमिति पर्यायः ॥ (४।०)

गुहू संवरणे ॥ (५।०)

प्रविष्टं साधकम् आवरयति गोपयतीति गुहा ॥ (६।०)

आह आवरकत्वाविशेषाच् छून्यागारगुहयोर् अविशेष इति चेत् तदुच्यते मृत्तृणकाष्ठादिकृतम् अगारं पर्वतगुहाद्या गुहा ॥ (७।०)

तस्मान् नाविशेष इति ॥ (८।०)

यथा सति विभुत्वे ज्ञत्वं साधर्म्यं पुरुषेश्वरयोः सर्वज्ञत्वतो विशेषः ॥ (९।०)

तस्माद् आयतने ऽविविक्तदोषं दृष्ट्वा शून्यागारे गुहायां वा यथोपपत्तितो विचार्य विविक्तं विवेच्य यन्मात्रस्थानासनशयनादिभिर् उपजीवति तन्मात्रं संस्करणमर्यादयोपयोगक्रियाभिनिविष्टेन वस्तव्यम् ॥ (१०।०)

वसतिसंयोगाद् गुहावासी भवति ॥ (११।०)

पुलिनवासिवत् ॥ (१२।०)

आह तत् कथं ज्ञेयं यथा जितानीन्द्रियाणि ॥ (१३।०)

तेषां जितानां वा किं लक्षणम् ॥ (१४।०)

तदुच्यते ॥ (१५।०)