यस्मादस्य श्रोत्रेन्द्रियवत् पिधायेति सम्यग् ज्ञानप्रयोगे सर्वज्ञेन भगवता विद्यानुगृहीतया बुद्ध्या पिधानमुक्तं तस्मादत्र करणाख्या बुद्ध्येति न ज्ञानाख्या ॥ (१।०)

कथं गम्यते ॥ (२।१)

बुद्ध्येति तृतीयाप्रयोगात् ॥ (३।०)

भस्मना स्नानवत् ॥ (४।०)

न ज्ञानाख्या ॥ (५।०)

यस्य विज्ञानाख्या बुद्धिर्न ज्ञानाख्या कथं गम्यते ॥ (६।०)

तस्य प्राग् ज्ञानोत्पत्तेर् अचेतनपुरुषस्तस्य ह्य् अज्ञानाद् असंबोध्यः स्यात् ॥ (७।०)

तस्मादत्र त्रिकं चिन्त्यते पिधाता पिधानं पिधेयमिति तत्र पिधाता साधकः ॥ (८।०)

पिधानमस्य विद्यानुगृहीता बुद्धिः ॥ (९।०)

पिधेयं व्रतं वाणी द्वाराणि चेति ॥ (१०।०)

क्रमवृत्तित्वाच् च बुद्धेरेव प्रयुङ्क्ते शेषाण्य् अकर्तृत्वेनैवाप्रयुक्तानि ॥ (११।०)

तदा पिहितानि भवन्तीत्यर्थः ॥ (१२।०)

अत्रेदं विद्याज्ञानप्रकरणं परिसमाप्तमिति ॥ (१३।०)

आह किमव्यक्तप्रेत इत्यवस्थानद्वयमेवात्र कर्तव्यम् ॥ (१४।०)

वागादीनि वा गोपायित्वा साधकेन किं कर्तव्यम् ॥ (१५।०)

उच्यते ॥ (१६।०)