अत्र सर्वशब्दो विद्यादिकार्यनिरवशेषवाची द्रष्टव्यः ॥ (१।०)

कामिक इत्यत्रापि नस्त्रिकं चिन्त्यते ॥ (२।०)

कामी कामः काम्यमिति च तत्र कामी ईश्वरः ॥ (३।०)

कामोऽस्येच्छा ॥ (४।०)

काम्यं विद्यादिकार्यम् ॥ (५।०)

तदक्रमेण क्रमशो वा यथेष्टमुत्पादयति ॥ (६।०)

कस्मात् ॥ (७।०)

कामित्वात् ॥ (८।०)

अकर्मापेक्षित्वं चास्यात एव सिद्धम् ॥ (९।०)

कर्मकामिनश्च महेश्वरमपेक्षन्ते न तु भगवानीश्वरः कर्म पुरुषं वापेक्षते ॥ (१०।०)

अतो न कर्मापेक्ष ईश्वरः ॥ (११।०)

इतिशब्दोऽर्थानां निर्वचनत्वात् प्रकरणपरिसमाप्त्यर्थः ॥ (१२।०)

आह कामित्वं तत्त्ववैधर्म्यं कुर्यात् ॥ (१३।०)

कार्यत्वेन वा परिणामित्वम् आत्मनो बन्धमोक्षविपर्ययं वा कुर्यात् ॥ (१४।०)

तदुच्यते यस्मादाह आङ् इति ॥ (१५।०)

आङ् इति कार्यकारणत्वम् आत्मनो मुक्तानां च मर्यादा ॥ (१६।०)

तदुच्यते उत्पाद्यानुग्राह्यतिरोभाव्यकल्पकत्वाभावकत्वेनापरिणामित्वम् आत्मनो मुक्तानां च पुनर्दुःखैर् असंयोजनम् इत्येषा कारणमर्यादा ॥ (१७।०)

स्थाप्या च कार्यमर्यादा ॥ (१८।०)

तदुच्यते उत्पाद्यानुग्राह्यतिरोभाव्यकाल्प्यविकार्यमर्यादा ॥ (१९।०)

तदन्यचोद्याधिष्ठेयत्वं च ॥ (२०।०)

चक्षिङ् कथने ॥ (२१।०)

भगवता कार्येभ्यो भवता रुद्रेणाचक्षितम् ॥ (२२।०)

भगवतो महेश्वरस्य शक्तिः सनातनी ॥ (२३।०)

तद्विद्यादिकार्यं कलितम् इत्येषोऽर्थः ॥ (२४।०)

तथा चोक्तं वर्णितमित्यर्थः ॥ (२५।०)

अत्रेदमाधिकारिकं कार्यकारणप्रकरणं परिसमाप्तमिति ॥ (२६।०)

किं नाम कामित्वं रुद्रकामित्वं च ॥ (२७।०)

एतदेव कारणे महाभाग्यम् आहोस्विदन्यदस्ति ॥ (२८।०)

उच्यते अस्ति ॥ (२९।०)

यस्मादाह ॥ (३०।०)