अत्र परा नाम स्वपरसमयाधिकृता ये अवमानादिभिः संयोजयन्ति तेषाम् ॥ (१।०)

परेषाम् इति षष्ठीबहुवचनम् ॥ (२।०)

आह स्वपरवाक्यावमानादिभिः शुद्धिरेवास्य न तु वृद्धिः ॥ (३।०)

सा च साधकस्य फलाभिधानाद् अतिदानादिष्वित्युच्यते न पूर्वकृतसुकृतदानविवक्षया ॥ (४।०)

परि इति च सर्वतोभावे ॥ (५।०)

वद वादः ॥ (६।०)

अव्यक्तोऽयं प्रेतोऽयम् उन्मत्तोऽयं मूढोऽयं मूर्खोऽयं निद्राविष्टो वायुरुद्धोऽयं दुष्काम्य् असम्यक्कारी असम्यग्वादी इत्येवमुग्रैर्वचोभिर् अभिघ्नन्तीति वादाः ॥ (७।०)

वादाद् इति निमित्तपञ्चमी द्रष्टव्या ॥ (८।०)

तस्मादवमानादिभिः परान् संयोजयता स्वयमेवात्मा संयोक्तव्यः ॥ (९।०)

अन्यथा पाशमात्रः स्यादिति ॥ (१०।०)

पाप्मनां वा जानपदेशात् संदेहः ॥ (११।०)

कस्य कार्यं पाप्मनः ॥ (१२।०)

कथं वा तेषां कार्यकरणेष्वभिव्यक्तानां परसमुत्थैरवमानादिभिर्निर्घातनं भवति ॥ (१३।०)

तदुच्यते ॥ (१४।०)

यस्मादाह ॥ (१५।०)