अत्र स्त्री च शूद्रश् च स्त्रीशूद्रम् ॥ (१।०)

चार्थे द्वंद्वसमासः ॥ (२।०)

अत्र स्त्री नाम सेयं लोकप्रसिद्धा स्तनजघनकेशवती हावभावविलासयुक्ता पुरुषभावस्वभाविका दिव्या मानुषा अतिरतिरसा विषयमूर्तिर् इति कृत्वा प्रतिषिध्यते ॥ (३।०)

अनुभाषणपूर्विका चास्याः प्राप्तिर् भविष्यतीत्यतः स्त्री नाभिभाषितव्येत्य् अर्थः ॥ (४।०)

शूद्रो नामायं लोकादिप्रसिद्धस् त्रिवर्णपरिचारकः ॥ (५।०)

शोचनाद् द्रोहणाच् च शूद्रः ॥ (६।०)

स खल्व् अदयालुर् इति कृत्वा प्रतिषिध्यते ॥ (७।०)

किम् अर्थम् ॥ (८।०)

तेनाक्रुष्टश् चाभिहतश् च वा क्रुद्धस् तद्वधार्थं प्रवर्तते अतो जातिज्ञानतपःश्रुतहानिर् भवति ॥ (९।०)

सूचिते चावमानाद्यभावे ऽवमानाद्यभावात् सूचिवृद्धयोर् अभावः ॥ (१०।०)

अकलुषसूत्रे चास्य दोषनिर्देशं करिष्यामः ॥ (११।०)

नकारो भाषणप्रतिषेधे ॥ (१२।०)

नाभिभाषितव्यम् इत्य् अर्थः ॥ (१३।०)

अभिशब्दः प्रसङ्ग इति ॥ (१४।०)

प्रतिषेधे जातिग्रहणे चेतरप्रतिषेधे चेत्य् अर्थः ॥ (१५।०)

भाष व्यक्तायां वाचि ॥ (१६।०)

यद् एतत् कर्मेन्द्रियं वाग् अनया वाण्या इति ॥ (१७।०)

अतः स्त्रीशूद्रं नाभिभाषितव्यम् इत्य् अर्थः ॥ (१८।०)

आह नावेक्षेन् नाभिभाषेद् इत्य् उक्ते ऽथ किम् अनेन साधकेनान्धमूकवद् अवस्थातव्यम् इति ॥ (१९।०)

उच्यते न ॥ (२०।०)

यस्माद् आह ॥ (२१।०)