अत्र निन्दा पूर्वोक्ता ॥ (१।०)

निन्द्यमानेनैव निन्दायाः वर्तमानकाल इत्यर्थः ॥ (२।०)

चरेद् इत्य् आर्जनम् अधिकुरुते ॥ (३।०)

धर्मार्जने नियोगे च ॥ (४।०)

संशयान्यत्वाच् चापुनरुक्तश् चरिशब्दो द्रष्टव्यः ॥ (५।०)

अत्रेदम् आनुषङ्गिकम् असन्मार्गचरिप्रकरणं परिसमाप्तम् ॥ (६।०)

आह निन्द्यमानश् चरेदित्युक्त्वा आद्यं विधानमाचरतः को ऽर्थो निष्पद्यते ॥ (७।०)

निष्पन्नेन वा कथम् अभिलप्यते ॥ (८।०)

तदुच्यते ॥ (९।०)