अत्र कृतग्रहणादकृतानां बीजकाण्डफलादीनां प्रतिषेधः ॥ (१।०)

कृतं भिन्नोद्भिन्नाद्यं तद् भैक्षम् उत्सृष्टं यथालब्धं विधिना प्राप्तमुपयोज्यम् ॥ (२।०)

अत्र कृतग्रहणादकृतप्रतिषेधः अकृतप्रतिषेधाच् च कृत्स्ना हिंसा तन्त्रे प्रतिषिद्धा द्रष्टव्या ॥ (३।०)

आह किं तत् कृतं नाम बुद्धिघटाद्यम् ॥ (४।०)

तदुच्यते न ॥ (५।०)

यस्मादाह अन्नम् ॥ (६।०)

तत्रान्नवचनाद् अनन्नप्रतिषेधः ॥ (७।०)

तच् च द्वियोनि इन्द्राभिषिक्तम् इन्द्रियाभिषिक्तं च तत्रेन्द्राभिषिक्तं व्रीहियवाद्यम् ॥ (८।०)

इन्द्रियाभिषिक्तं तु मांसम् ॥ (९।१)

तत् पञ्चविधम् भक्ष्यं भोज्यं लेह्यं पेयं चोष्यमिति ॥ (१०।०)

तथा षड्रसं मधुराम्ललवणतिक्तकटुकषायम् इति ॥ (११।०)

आह तस्य कृतान्नस्यार्जनं कुतः कर्तव्यम् ॥ (१२।०)

तदुच्यते उत्सृष्टम् ॥ (१३।०)

अत्रोत्सृष्टग्रहणाद् भैक्षयथालब्धप्रतिषेधः ॥ (१४।०)

किं कारणम् ॥ (१५।०)

सूनादिदोषपरिहारार्थत्वान्नस्तेयप्रतिग्रहादिदोषात् ॥ (१६।०)

तच् च त्रिविधमुत्सृष्टम् ॥ (१७।०)

तद् यथा निसृष्टं विसृष्टम् अतिसृष्टमिति ॥ (१८।०)

तत्र सनिमित्तं परित्यक्तमन्नं पानं वा तन् निसृष्टम् ॥ (१९।०)

गोब्राह्मणादिनिमित्तं त्यक्तं विसृष्टम् ॥ (२०।०)

अतिसृष्टम् अन्यतः परित्यक्तम् ॥ (२१।०)

दयार्थम् आनृशंसार्थं वा यदि कश्चिद् दद्यात् तदपि ग्राह्यमेव ॥ (२२।०)

आह अनेन साधकेन किं कर्तव्यमिति ॥ (२३।०)

उच्यते उपयोक्तव्यम् ॥ (२४।०)

यस्मादाह उपाददीत अत्रोपेत्य् अभ्युपगमे ॥ (२५।०)

अत्यन्तासन्मानसयन्त्रस्थेनेत्यर्थः ॥ (२६।०)

आददीत इत्युपयोगे ग्रहणे च विवक्षितसूत्रग्रहणे त्वावद् भवति ॥ (२७।०)

तदुक्तम् । (२८।१)

संचित्वा नरमेवैनं कामानामवितृप्तिकम् । (२८।२)

व्याघ्रः पशुमिवादाय मृत्युरादाय गच्छति ॥ (२८।३)

इति ॥ (२९।०)

उपयोगेऽपि नाथकणादवत्सम् ॥ (३०।०)

तस्मादुपयोक्तव्यमिति ॥ (३१।०)

ईत इत्याज्ञायां नियोगे च ॥ (३२।०)

तदुत्सृष्टं विधिप्राप्तमुपयोक्तव्यम् ॥ (३३।०)

अन्यथा हि विधिव्यपेतेन क्रमेण वृत्त्यर्जनं न कर्तव्यमित्यर्थः ॥ (३४।०)

आह व्रतादीनि गोपयित्वा सम्यक्साधनप्रयोगे उत्सृष्टोपयोगे च वर्ततः के वार्था निष्पद्यन्ते ॥ (३५।०)

असन्मानप्रकरणस्य वा परिसमाप्तिः किमस्ति नेति ॥ (३६।०)

उच्यते अस्ति ॥ (३७।०)

यस्मादाह ॥ (३८।०)