माहात्म्यं नाम अर्यम् अप्रकाशवत् ॥ (१।०)

तदुत यस्य सांनिध्याद् अयं ब्राह्मणः परिदृष्टार्थोऽपि भूत्वा दुष्टाश्वतररथस्थानीयैर् देहेन्द्रियादिभिर् अपनीयते अपह्रियते तद् अमाहात्म्यम् ॥ (२।०)

विधियोगाभिनिवेशासामर्थ्यम् अधर्मबलम् ॥ (३।०)

उक्तं हि । (४।१)

ह्रियते बुद्धिर्मनोऽपि नरस्य देहेन्द्रियैः । (४।२)

अमूढसंज्ञो दुर्दान्तैर् दुष्टाश्वैरिव सारथिः ॥ (४।३)

माहात्म्यमतो विपरीतम् ॥ (५।०)

यस्य सांनिध्याद् अयं ब्राह्मणः स्नानशयनानुस्नानादिक्राथनस्पन्दनाध्ययनध्यानस्मरणकरणसमर्थो भवति परया श्रद्धया युक्तस् तन्माहात्म्यम् ॥ (६।०)

आह किं तदिति ॥ (७।०)

उच्यते यदेतत् प्रभ्रष्टस्य तपसो वीर्यं तपोबलं तपःशक्तिस् तन्माहात्म्यम् ॥ (८।०)

कथं गम्यते ॥ (९।०)

चर्यानन्तरोक्तत्वात् ॥ (१०।०)

यदनन्तरं यदवाप्नोति तत एव तद् आसादयतीत्यर्थः ॥ (११।०)

आह प्राप्नोतीति अस्तु पाठः ॥ (१२।०)

लब्धुर् भविष्यतीत्युच्यते ॥ (१३।०)

अवरम्य क्षणगतिप्रीतिप्राप्त्यर्थत्वात् तेन विधिचरणेन रक्षते हर्षविशेषाणाम् अभिप्रीतिविशेषणम् अतिगतिसंस्तवनावाप्तिश् च ॥ (१४।०)

तस्मान् मन्त्रबलवद् धर्मबलमेवास्य माहात्म्यम् अवाप्नोतीत्यर्थः ॥ (१५।०)

आह कः सो ऽभ्युपायः ॥ (१६।०)

कानि वा तानि धर्मसाधनानि यैर् हर्षोत्पत्तिर् माहात्म्यलाभश्च भवति ॥ (१७।०)

चरिक्रियाणां वा कतिविधो विभागः ॥ (१८।०)

दानादीनां वा पूर्वोक्तानां विशेषणं किमस्ति नेति ॥ (१९।०)

उच्यतेऽस्ति ॥ (२०।०)

यस्मादाह ॥ (२१।०)