अत्र उन्मत्तः स एव ॥ (१।०)

निरुक्तमस्य पूर्वोक्तम् मूढ इति ॥ (२।०)

मुहु अपरिज्ञाने ॥ (३।०)

अव्यक्तोऽयं प्रेतोऽयम् उन्मत्तोऽयं मूढोऽयं मूर्खोऽयमिति वक्तारो वदन्तीत्यर्थः ॥ (४।०)

इतिशब्दोऽर्थानां निर्वचनत्वात् प्रकरणपरिसमाप्त्यर्थः ॥ (५।०)

एवं यस्माद् अवस्थानकालदेशक्रियाप्रयोगप्रयोजनगोपनवसत्यर्थकृत्स्नतपांसि च व्याख्यातानि ॥ (६।०)

एवम् इत्यतिक्रान्तापेक्षणे ॥ (७।०)

मन्यते इत्यवधारणे ॥ (८।०)

इतरे इति गृहस्थब्रह्मचारिवानप्रस्थभिक्षुपाषण्डिनां ब्रह्मचर्याधिकृतानां ग्रहणम् ॥ (९।०)

जना इति ॥ (१०।०)

जनी प्रादुर्भावे ॥ (११।०)

जना इति वर्णाश्रमिणां जनानाम् अधिकृतानां ग्रहणम् उक्तं हि । (१२।१)

जनेन हि जनो जातः जनं जनयसे जन । (१२।२)

जनं शोचसि नात्मानं मात्मानं शोच मा जनम् ॥ (१२।३)

इत्येवं वक्तारो वदन्तीत्यर्थः ॥ (१३।०)

अत्रेदम् आधिकारिकम् असन्मानचरिप्रकरणं समाप्तम् ॥ (१४।०)

आह व्रतादीनि गोपयित्वा सम्यक्साधनप्रयोगे उत्सृष्टोपयोगे च ततः को गुणः यं गुणं ज्ञात्वा अव्यक्तप्रेतोन्मत्ताद्या वादा निष्पाद्या इति ॥ (१५।०)

तदुच्यते तं गुणं ज्ञात्वा वक्ष्यामः ॥ (१६।०)

अपि च अव्यक्तप्रेतोन्मत्ताद्यं ब्राह्मणकर्मविरुद्धं क्रमं दृष्ट्वा यावदयं शिष्यः एनमर्थं न ब्रवीति तत्तस्य हृदिस्थम् अशङ्कितम् उपलभ्योत्तरं ब्रूम इति कृत्वा भगवानिदं सूत्रमुवाच ॥ (१७।०)