अत्र पापम् इत्यधर्मपर्यायः ॥ (१।०)

तद्यथा । (२।१)

आगोऽपरागो मुसलं दुरितं दुष्कृतं तरून् । (२।२)

पापं पाप्मानं वृजिनं स्तेयम् ॥ (२।३)

इत्येकार्थवाचकाः शब्दाः ॥ (३।०)

इह चोक्तं पापमिति ॥ (४।०)

पापं च कस्मात् ॥ (५।०)

पावकपासकत्वात् पापम् ॥ (६।०)

पावयति यस्मात् शिरोरोगदन्तरोगाक्षिरोगादिभिः पातयति नरकादिषु पासयति वानिष्टाभिः कार्यकरणाख्याभिः कलाभिरिति ॥ (७।०)

अतः पावकपातकपासकत्वात् पापम् ॥ (८।०)

एवंच बीजाङ्कुरवत् पापपाप्मनां हेतुहेतुमत्त्वोपनयो द्रष्टव्यः ॥ (९।०)

बीजपापप्रसवाः पाप्मान इत्यर्थः ॥ (१०।०)

तेभ्य इति चतुर्थी सम्प्रदानार्था ॥ (११।०)

अथ एवमवमानादिभिः संयोजयन्ति तेभ्यो ददाति प्रयच्छति संक्रामयतीत्यर्थः ॥ (१२।०)

आह किमवमानादिभिः शुद्धिरेवास्य न तु वृद्धिरिति ॥ (१३।०)

तदुच्यते वृद्धिरप्यस्ति ॥ (१४।०)

यस्मादाह ॥ (१५।०)