इति ॥ (१।०)

अत्र तस्माच्छब्दः कारणगुणवचने ॥ (२।०)

के कारणगुणा इति ॥ (३।०)

तदुच्यते पतित्वसत्त्वाद्यत्वाजातत्वोत्पादकानुग्राहकतिरोभावकत्वतपावावेदे वामदेवज्येष्ठरुद्रकामित्वं च मङ्गलावाप्तिः प्रदक्षिणावाप्तिश्च ॥ (४।०)

एतान् कारणगुणान् ज्ञात्वा ॥ (५।०)

अतो ब्रवीति तस्मादिति ॥ (६।०)

अथैतत् कारणगुणवचनं ज्ञात्वा साधकेन किं कर्तव्यम् ॥ (७।०)

तदुच्यते उभयथा यष्टव्यः ॥ (८।०)

अत्रोभयथा द्विधेत्यर्थः ॥ (९।०)

यष्टव्य इत्यत्रापि नस्त्रिकं चिन्त्यते ॥ (१०।०)

यष्टा यजनं यष्टव्यमिति ॥ (११।०)

अत्र यष्टा साधकः ॥ (१२।०)

यष्टव्यो भगवान् महेश्वरः ॥ (१३।०)

यजनं भावना ॥ (१४।०)

यजनम् अध्ययनध्यापनस्मरणाद्यम् ॥ (१५।०)

तत्फलदेवनित्यता सायुज्यम् इत्युत्तरत्र वक्ष्यामः ॥ (१६।०)

आह अनिर्देशात् संदेहः ॥ (१७।०)

कथमुभयथा ॥ (१८।०)

द्विधा निर्देशो वाच्यः ॥ (१९।०)

तदुच्यते ॥ (२०।०)