यः स॑त्रा॒हा विच॑र्षणि॒रिंद्रं॒ तं हू॑महे व॒यं ।
सह॑स्रमुष्क॒ तुवि॑नृम्ण॒ सत्प॑ते॒ भवा॑ स॒मत्सु॑ नो वृ॒धे ॥

यः सत्राहा विचर्षणिर् इन्द्रं तं हूमहे वयम् |
सहस्रमुष्क तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे ||

yáḥ satrāhā́ vícarṣaṇiríndram tám hūmahe vayám ǀ
sáhasramuṣka túvinṛmṇa sátpate bhávā samátsu no vṛdhé ǁ

yaḥ satrāhā vicarṣaṇir indraṃ taṃ hūmahe vayam |
sahasramuṣka tuvinṛmṇa satpate bhavā samatsu no vṛdhe ||

यः । स॒त्रा॒ऽहा । विऽच॑र्षणिः । इन्द्र॑म् । तम् । हू॒म॒हे॒ । व॒यम् ।
सह॑स्रऽमुष्क । तुवि॑ऽनृम्ण । सत्ऽप॑ते । भव॑ । स॒मत्ऽसु॑ । नः॒ । वृ॒धे ॥

यः । सत्राऽहा । विऽचर्षणिः । इन्द्रम् । तम् । हूमहे । वयम् ।
सहस्रऽमुष्क । तुविऽनृम्ण । सत्ऽपते । भव । समत्ऽसु । नः । वृधे ॥

yáḥ ǀ satrā-hā́ ǀ ví-carṣaṇiḥ ǀ índram ǀ tám ǀ hūmahe ǀ vayám ǀ
sáhasra-muṣka ǀ túvi-nṛmṇa ǀ sát-pate ǀ bháva ǀ samát-su ǀ naḥ ǀ vṛdhé ǁ

yaḥ ǀ satrā-hā ǀ vi-carṣaṇiḥ ǀ indram ǀ tam ǀ hūmahe ǀ vayam ǀ
sahasra-muṣka ǀ tuvi-nṛmṇa ǀ sat-pate ǀ bhava ǀ samat-su ǀ naḥ ǀ vṛdhe ǁ