सूत उवाच । (१।१)

एतानुत्पाद्य पुत्रांस्तु प्रजासंतानकारणात् । (१।२)

कश्यपो गोत्रकामस्तु चचार सुमहत् तपः ॥ (१।३)

तस्य वै तपतो ऽत्यर्थं प्रादुर्भूतौ सुताविमौ । (२।१)

वत्सरश्चासितश्चैव तावुभौ ब्रह्मवादिनौ ॥ (२।२)

वत्सरान्नैध्रुवो जज्ञे रैभ्यश्च सुमहायशाः । (३।१)

रैभ्यस्य जज्ञिरे रैभ्याः पुत्रा द्युतिमतां वराः ॥ (३।२)

च्यवनस्य सुता पत्नी नैध्रुवस्य महात्मनः । (४।१)

सुमेधा जनयामास पुत्रान् वै कुण्डपायिनः ॥ (४।२)

असितस्यैकपर्णायां ब्रह्मिष्ठः समपद्यत । (५।१)

नाम्ना वै देवलः पुत्रो योगाचार्यो महातपाः ॥ (५।२)

शाण्डिल्यानां परः श्रीमान् सर्वतत्त्वार्थवित् सुधीः । (६।१)

प्रसादात् पार्वतीशस्य योगमुत्तममाप्तवान् ॥ (६।२)

शाण्डिल्या नैध्रुवा रैभ्यास्त्रयः पक्षास्तु काश्यपाः । (७।१)

नरप्रकृतयो विप्राः पुलस्त्यस्य वदामि वः ॥ (७।२)

तृणबिन्दोः सुता विप्रा नाम्ना त्विलविला स्मृता । (८।१)

पुलस्त्याय स राजर्षिस्तां कन्यां प्रत्यपादयत् ॥ (८।२)

ऋषिस्त्वैलविलिस्तस्यां विश्रवाः समपद्यत । (९।१)

तस्य पत्न्यश्चतस्रस्तु पौलस्त्यकुलवर्धिकाः ॥ (९।२)

पुष्पोत्कटा च राका च कैकसी देववर्णिनी । (१०।१)

रूपलावण्यसम्पन्नास्तासां वै शृणुत प्रजाः ॥ (१०।२)

ज्येष्ठं वैश्रवणं तस्य सुषुवे देवरूपिणी । (११।१)

कैकसी जनयत् पुत्रं रावणं राक्षसाधिपम् ॥ (११।२)

कुम्भकर्णं शूर्पणखां तथैव च विभीषणम् । (१२।१)

पुष्पोत्कटा व्यजनयत् पुत्रान् विश्रवसः शुभान् ॥ (१२।२)

महोदरं प्रहस्तं च महापार्श्वं खरं तथा । (१३।१)

कुम्भीनसीं तथा कन्यां राकायां शृणुत प्रजाः ॥ (१३।२)

त्रिशिरा दूषणश्चैव विद्युज्जिह्वो महाबलः । (१४।१)

इत्येते क्रूरकर्माणः पौलस्त्या राक्षसा दश । (१४।२)

सर्वे तपोबलोत्कृष्टा रुद्रभक्ताः सुभीषणाः ॥ (१४।३)

पुलहस्य मृगाः पुत्राः सर्वे व्यालाश्च दंष्ट्रिणः । (१५।१)

भूताः पिशाचाः सर्पाश्च शूकरा हस्तिनस्तथा ॥ (१५।२)

अनपत्यः क्रतुस्तस्मिन् स्मृतो वैवस्वते ऽन्तरे । (१६।१)

मरीचेः कश्यपः पुत्रः स्वयमेव प्रजापतिः ॥ (१६।२)

भृगोरप्यभवच्छुक्रो दैत्याचार्यो महातपाः । (१७।१)

स्वाध्याययोगनिरतो हरभक्तो महाद्युतिः ॥ (१७।२)

अत्रेः पत्न्यो ऽभवन् बह्व्यः सोदर्यास्ताः पतिव्रताः । (१८।१)

कृशाश्वस्य तु विप्रेन्द्रा घृताच्यामिति मे श्रुतम् ॥ (१८।२)

स तासु जनयामास स्वस्त्यात्रेयान् महौजसः । (१९।१)

वेदवेदाङ्गनिरतांस्तपसा हतकिल्बिषान् ॥ (१९।२)

नारदस्तु वसिष्ठाय ददौ देवीमरुन्धतीम् । (२०।१)

ऊर्ध्वरेतास्तत्र मुनिः शापाद् दक्षस्य नारदः ॥ (२०।२)

हर्यश्वेषु तु नष्टेषु मायया नारदस्य तु । (२१।१)

शशाप नारदं दक्षः क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ (२१।२)

यस्मान्मम सुताः सर्वे भवतो मायया द्विज । (२२।१)

क्षयं नीतास्त्वशेषेण निरपत्यो भविष्यति ॥ (२२।२)

अरुन्धत्यां वसिष्ठस्तु शक्तिमुत्पादयत् सुतम् । (२३।१)

शक्तेः पराशरः श्रीमान् सर्वज्ञस्तपतां वरः ॥ (२३।२)

आराध्य देवदेवेशमीशानं त्रिपुरान्तकम् । (२४।१)

लेभे त्वप्रतिमं पुत्रं कृष्णद्वैपायनं प्रभुम् ॥ (२४।२)

द्वैपायनाच्छुको जज्ञे भगवानेव शङ्करः । (२५।१)

अंशांशेनावतीर्योर्व्यां स्वं प्राप परमं पदम् ॥ (२५।२)

शुकस्याप्यभवन् पुत्राः पञ्चात्यन्ततपस्विनः । (२६।१)

भूरिश्रवाः प्रभुः शंभुः कृष्णो गौरश्च पञ्चमः । (२६।२)

कन्या कीर्तिमती चैव योगमाता धृतव्रता ॥ (२६।३)

एते ऽत्र वंश्याः कथिता ब्राह्मणा ब्रह्मवादिनाम् । (२७।१)

अत ऊर्ध्वं निबोधध्वं कश्यपाद्राजसंततिम् ॥ (२७।२)

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्र्यां संहितायां पूर्वविभागे अष्टादशो ऽध्यायः ॥ (२८।१)