सूत उवाच । (१।१)

त्रिधन्वा राजपुत्रस्तु धर्मेणापालयन्महीम् । (१।२)

तस्य पुत्रो ऽभवद् विद्वांस्त्रय्यारुण इति स्मृतः ॥ (१।३)

तस्य सत्यव्रतो नाम कुमारो ऽभून्महाबलः । (२।१)

भार्या सत्यधना नाम हरिश्चन्द्रमजीजनत् ॥ (२।२)

हरिश्चन्द्रस्य पुत्रो ऽभूद् रोहितो नाम वीर्यवान् । (३।१)

हरितो रोहितस्याथ धुन्धुस्तस्य सुतो ऽभवत् ॥ (३।२)

विजयश्च सुदेवश्च धुन्धुपुत्रौ बभूवतुः । (४।१)

विजयस्याभवत् पुत्रः कारुको नाम वीर्यवान् ॥ (४।२)

कारुकस्य वृकः पुत्रस्तस्माद् बाहुरजायत । (५।१)

सगरस्तस्य पुत्रो ऽभूद् राजा परमधार्मिकः ॥ (५।२)

थे wइड़ेस् ओड़् सगरद्वे भार्ये सगरस्यापि प्रभा भानुमती तथा । (६।१)

ताभ्यामाराधितः प्रादादौर्वाग्निर्वरमुत्तमम् ॥ (६।२)

एकं भानुमती पुत्रमगृह्णादसमञ्जसम् । (७।१)

प्रभा षष्टिसहस्रं तु पुत्राणां जगृहे शुभा ॥ (७।२)

असमञ्जस्य तनयो ह्यंशुमान् नाम पार्थिवः । (८।१)

तस्य पुत्रो दिलीपस्तु दिलीपात् तु भगीरथः ॥ (८।२)

येन भागीरथी गङ्गा तपः कृत्वावतारिता । (९।१)

प्रसादाद् देवदेवस्य महादेवस्य धीमतः ॥ (९।२)

भगीरथस्य तपसा देवः प्रीतमना हरः । (१०।१)

बभार शिरसा गङ्गां सोमान्ते सोमभूषणः ॥ (१०।२)

भगीरथसुतश्चापि श्रुतो नाम बभूव ह । (११।१)

नाभागस्तस्य दायादः सिन्धुद्वीपस्ततो ऽभवत् ॥ (११।२)

अयुतायुः सुतस्तस्य ऋतुपर्णस्तु तत्सुतः । (१२।१)

ऋतुपर्णस्य पुत्रो ऽभूत् सुदासो नाम धार्मिकाः । (१२।२)

सौदासस्तस्य तनयः ख्यातः कल्माषपादकः ॥ (१२।३)

वसिष्ठस्तु महातेजाः क्षेत्रे कल्माषपादके । (१३।१)

अश्मकं जनयामास तमिक्ष्वाकुकुलध्वजम् ॥ (१३।२)

अश्मकस्योत्कलायां तु नकुलो नाम पार्थिवः । (१४।१)

स हि रामभयाद् राजा वनं प्राप सुदुःखितः ॥ (१४।२)

बिभ्रत् स नारीकवचं तस्माच्छतरथो ऽभवत् । (१५।१)

तस्माद् बिलिबिलिः श्रीमान् वृद्धशर्मा च तत्सुतः ॥ (१५।२)

तस्माद् विश्वसहस्तस्मात् खट्वाङ्ग इति विश्रुतः । (१६।१)

दीर्घबाहुः सुतस्तस्य रघुस्तस्मादजायत ॥ (१६।२)

रघोरजः समुत्पन्नो राजा दशरथस्ततः । (१७।१)

स्तोर्य् ओड़् रामरामो दाशरथिर् वीरो धर्मज्ञो लोकविश्रुतः ॥ (१७।२)

भरतो लक्ष्मणश्चैव शत्रुघ्नश्च महाबलः । (१८।१)

सर्वे शक्रसमा युद्धे विष्णुशक्तिसमन्विताः । (१८।२)

जज्ञे रावणनाशार्थं विष्णुरंशेन विश्वकृत् ॥ (१८।३)

रामस्य सुभगा भार्या जनकस्यात्मजा शुभा । (१९।१)

सीता त्रिलोकविख्याता शीलौदार्यगुणान्विता ॥ (१९।२)

तपसा तोषिता देवी जनकेन गिरीन्द्रजा । (२०।१)

प्रायच्छज्जानकीं सीतां राममेवाश्रिता पतिम् ॥ (२०।२)

प्रीतश्च भगवानीशस्त्रिशूली नीललोहितः । (२१।१)

प्रददौ शत्रुनाशार्थं जनकायाद्भुतं धनुः ॥ (२१।२)

स राजा जनको विद्वान् दातुकामः सुतामिमाम् । (२२।१)

अघोषयदमित्रघ्नो लोके ऽस्मिन् द्विजपुङ्गवाः ॥ (२२।२)

इदं धनुः समादातुं यः शक्नोति जगत्त्रये । (२३।१)

देवो वा दानवो वापि स सीतां लब्धुमर्हति ॥ (२३।२)

विज्ञाय रामो बलवान् जनकस्य गृहं प्रभुः । (२४।१)

भञ्जयामास चादाय गत्वासौ लीलयैव हि ॥ (२४।२)

उद्ववाह च तां कन्यां पार्वतीमिव शङ्करः । (२५।१)

रामः परमधर्मात्मा सेनामिव च षण्मुखः ॥ (२५।२)

ततो बहुतिथे काले राजा दशरथः स्वयम् । (२६।१)

रामं ज्येष्ठं सुतं वीरं राजानं कर्तुमारभत् ॥ (२६।२)

तस्याथ पत्नी सुभगा कैकेयी चारुभाषिणी । (२७।१)

निवारयामास पतिं प्राह संभ्रान्तमानसा ॥ (२७।२)

मत्सुतं भरतं वीरं राजानं कर्तुमर्हसि । (२८।१)

पूर्वमेव वरो यस्माद् दत्तो मे भवता यतः ॥ (२८।२)

स तस्या वचनं श्रुत्वा राजा दुःखितमानसः । (२९।१)

बाढमित्यब्रवीद् वाक्यं तथा रामो ऽपि धर्मवित् ॥ (२९।२)

प्रणम्याथ पितुः पादौ लक्ष्मणेन सहाच्युतः । (३०।१)

ययौ वनं सपत्नीकः कृत्वा समयमात्मवान् ॥ (३०।२)

संवत्सराणां चत्वारि दश चैव महाबलः । (३१।१)

उवास तत्र मतिमान् लक्ष्मणेन सह प्रभुः ॥ (३१।२)

कदाचिद् वसतो ऽरण्ये रावणो नाम राक्षसः । (३२।१)

परिव्राजकवेषेण सीतां हृत्वा ययौ पुरीम् ॥ (३२।२)

अदृष्ट्वा लक्ष्मणो रामः सीतामाकुलितेन्द्रियौ । (३३।१)

दुःखशोकाभिसंतप्तौ बभूवतुररिन्दमौ ॥ (३३।२)

ततः कदाचित् कपिना सुग्रीवेण द्विजोत्तमाः । (३४।१)

वानराणामभूत् सख्यं रामस्याक्लिष्टकर्मणः ॥ (३४।२)

सुग्रीवस्यानुगो वीरो हनुमान् नाम वानरः । (३५।१)

वायुपुत्रो महातेजा रामस्यासीत् प्रियः सदा ॥ (३५।२)

स कृत्वा परमं धैर्यं रामाय कृतनिश्चयः । (३६।१)

आनयिष्यामि तां सीतामित्युक्त्वा विचचार ह ॥ (३६।२)

महीं सागरपर्यन्तां सीतादर्शनतत्परः । (३७।१)

जगाम रावणपुरीं लङ्कां सागरसंस्थिताम् ॥ (३७।२)

तत्राथ निर्जने देशे वृक्षमूले शुचिस्मिताम् । (३८।१)

अपश्यदमलां सीतां राक्षसीभिः समावृताम् ॥ (३८।२)

अश्रुपूर्णेक्षणां हृद्यां संस्मरन्तीमनिन्दिताम् । (३९।१)

राममिन्दीवरश्यामं लक्ष्मणं चात्मसंस्थितम् ॥ (३९।२)

निवेदयित्वा चात्मानं सीतायै रहसि स्वयम् । (४०।१)

असंशयाय प्रददावस्यै रामाङ्गुलीयकम् ॥ (४०।२)

दृष्ट्वाङ्गुलीयकं सीता पत्युः परमशोभनम् । (४१।१)

मेने समागतं रामं प्रीतिविस्फारितेक्षणा ॥ (४१।२)

समाश्वास्य तदा सीतां दृष्ट्वा रामस्य चान्तिकम् । (४२।१)

नयिष्ये त्वां महाबाहुरुक्त्वा रामं ययौ पुनः ॥ (४२।२)

निवेदयित्वा रामाय सीतादर्शनमात्मवान् । (४३।१)

तस्थौ रामेण पुरतो लक्ष्मणेन च पूजितः ॥ (४३।२)

ततः स रामो बलवान् सार्धं हनुमता स्वयम् । (४४।१)

लक्ष्मणेन च युद्धाय बुद्धिं चक्रे हि रक्षसाम् ॥ (४४।२)

कृत्वाथ वानरशतैर्लङ्कामार्गं महोदधेः । (४५।१)

सेतुं परमधर्मात्मा रावणं हतवान् प्रभुः ॥ (४५।२)

सपत्नीकं च ससुतं सभ्रातृकम् अरिंदमः । (४६।१)

आनयामास तां सीतां वायुपुत्रसहायवान् ॥ (४६।२)

सेतुमध्ये महादेवमीशानं कृत्तिवाससम् । (४७।१)

स्थापयामास लिङ्गस्थं पूजयामास राघवः ॥ (४७।२)

तस्य देवो महादेवः पार्वत्या सह शङ्करः । (४८।१)

प्रत्यक्षमेव भगवान् दत्तवान् वरमुत्तमम् ॥ (४८।२)

यत् त्वया स्थापितं लिङ्गं द्रक्ष्यन्तीह द्विजातयः । (४९।१)

महापातकसंयुक्तास्तेषां पापं विनश्यतु ॥ (४९।२)

अन्यानि चैव पापानि स्नातस्यात्र महोदधौ । (५०।१)

दर्शनादेव लिङ्गस्य नाशं यान्ति न संशयः ॥ (५०।२)

यावत् स्थास्यन्ति गिरयो यावदेषा च मेदिनी । (५१।१)

यावत् सेतुश्च तावच्च स्थास्याम्यत्र तिरोहितः ॥ (५१।२)

स्नानं दानं जपः श्राद्धं भविष्यत्यक्षयं कृतम् । (५२।१)

स्मरणादेव लिङ्गस्य दिनपापं प्रणश्यति ॥ (५२।२)

इत्युक्त्वा भगवाञ्छंभुः परिष्वज्य तु राघवम् । (५३।१)

सनन्दी सगणो रुद्रस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ (५३।२)

रामो ऽपि पालयामास राज्यं धर्मपरायणः । (५४।१)

अभिषिक्तो महातेजा भरतेन महाबलः ॥ (५४।२)

विशेषाद् ब्राह्मणान् सर्वान् पूजयामास चेश्वरम् । (५५।१)

यज्ञेन यज्ञहन्तारमश्वमेधेन शङ्करम् ॥ (५५।२)

रामस्य तनयो जज्ञे कुश इत्यभिविश्रुतः । (५६।१)

लवश्च सुमहाभागः सर्वतत्त्वार्थवित् सुधीः ॥ (५६।२)

अतिथिस्तु कुशाज्जज्ञे निषधस्तत्सुतो ऽभवत् । (५७।१)

नलस्तु निषधस्याभून्नभस् तस्माद् अजायत ॥ (५७।२)

नभसः पुण्डरीकाख्यः क्षेमधन्वा च तत्सुतः । (५८।१)

तस्य पुत्रो ऽभवद् वीरो देवानीकः प्रतापवान् ॥ (५८।२)

अहीनगुस्तस्य सुतः सहस्वांस्तत्सुतो ऽभवत् । (५९।१)

तस्माच्चन्द्रावलोकस्तु तारापीडस्तु तत्सुतः ॥ (५९।२)

तारापीडाच्चन्द्रगिरिर् भानुवित्तस्ततो ऽभवत् । (६०।१)

श्रुतायुरभवत् तस्मादेते इक्ष्वाकुवंशजाः । (६०।२)

सर्वे प्राधान्यतः प्रोक्ताः समासेन द्विजोत्तमाः ॥ (६०।३)

य इमं शृणुयान्नित्यमिक्ष्वाकोर्वंशमुत्तमम् । (६१।१)

सर्वपापविनिर्मुक्तः स्वर्गलोके महीयते ॥ (६१।२)

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्र्यां संहितायां पूर्वविभागे विंशो ऽध्यायः ॥ (६२।१)