KūPur, 1, 7
Select a line for its word-by-word analysis.
ड़िवे सर्गस्सृष्टिं चिन्तयतस्तस्य कल्पादिषु यथा पुरा । (१।२)
five sargassṛṣṭiṃ cintayatastasya kalpādiṣu yathā purā |
अबुद्धिपूर्वकः सर्गः प्रादुर्भूतस्तमोमयः ॥ (१।३)
abuddhipūrvakaḥ sargaḥ prādurbhūtastamomayaḥ ||
अविद्या पञ्चपर्वैषा प्रादुर्भूता महात्मनः ॥ (२।२)
avidyā pañcaparvaiṣā prādurbhūtā mahātmanaḥ ||
पञ्चधावस्थितः सर्गो ध्यायतः सो ऽभिमानिनः । (३।१)
pañcadhāvasthitaḥ sargo dhyāyataḥ so 'bhimāninaḥ |
बहिरन्तश्चाप्रकाशः स्तब्धो निःसंज्ञ एव च । (४।१)
bahirantaścāprakāśaḥ stabdho niḥsaṃjña eva ca |
मुख्या नगा इति प्रोक्ता मुख्यसर्गस्तु स स्मृतः ॥ (४।२)
mukhyā nagā iti proktā mukhyasargastu sa smṛtaḥ ||
तस्याभिध्यायतः सर्गस्तिर्यक्स्रोतो ऽभ्यवर्तत ॥ (५।२)
tasyābhidhyāyataḥ sargastiryaksroto 'bhyavartata ||
यस्मात् तिर्यक् प्रवृत्तः स तिर्यक्स्रोतस्ततः स्मृतः । (६।१)
yasmāt tiryak pravṛttaḥ sa tiryaksrotastataḥ smṛtaḥ |
पश्वादयस्ते विख्याता उत्पथग्राहिणो द्विजाः ॥ (६।२)
paśvādayaste vikhyātā utpathagrāhiṇo dvijāḥ ||
ऊर्ध्वस्रोत इति प्रोक्तो देवसर्गस्तु सात्त्विकः ॥ (७।२)
ūrdhvasrota iti prokto devasargastu sāttvikaḥ ||
प्रकाशा बहिरन्तश्च स्वभावाद् देवसंज्ञिताः ॥ (८।२)
prakāśā bahirantaśca svabhāvād devasaṃjñitāḥ ||
ततो ऽभिध्यायतस्तस्य सत्याभिध्यायिनस्तदा । (९।१)
tato 'bhidhyāyatastasya satyābhidhyāyinastadā |
प्रादुरासीत् तदाव्यक्ताद् अर्वाक्स्रोतस्तु साधकः ॥ (९।२)
prādurāsīt tadāvyaktād arvāksrotastu sādhakaḥ ||
दुःखोत्कटाः सत्त्वयुता मनुष्याः परिकीर्तिताः ॥ (१०।२)
duḥkhotkaṭāḥ sattvayutā manuṣyāḥ parikīrtitāḥ ||
तं दृष्ट्वा चापरं सर्गममन्यद् भगवानजः । (११।१)
taṃ dṛṣṭvā cāparaṃ sargamamanyad bhagavānajaḥ |
तस्याभिध्यायतः सर्गं सर्गो भूतादिको ऽभवत् ॥ (११।२)
tasyābhidhyāyataḥ sargaṃ sargo bhūtādiko 'bhavat ||
ते ऽपरिग्राहिणः सर्वे संविभागरताः पुनः । (१२।१)
te 'parigrāhiṇaḥ sarve saṃvibhāgaratāḥ punaḥ |
खादनाश्चाप्यशीलाश्च भूताद्याः परिकीर्तिताः । (१२।२)
khādanāścāpyaśīlāśca bhūtādyāḥ parikīrtitāḥ |
इत्येते पञ्च कथिताः सर्गा वै द्विजपुङ्गवाः ॥ (१२।३)
ityete pañca kathitāḥ sargā vai dvijapuṅgavāḥ ||
प्रथमो महतः सर्गो विज्ञेयो ब्रह्मणस्तु सः । (१३।१)
prathamo mahataḥ sargo vijñeyo brahmaṇastu saḥ |
तन्मात्राणां द्वितीयस्तु भूतसर्गो हि स स्मृतः ॥ (१३।२)
tanmātrāṇāṃ dvitīyastu bhūtasargo hi sa smṛtaḥ ||
वैकारिकस्तृतीयस्तु सर्ग ऐन्द्रियकः स्मृतः । (१४।१)
vaikārikastṛtīyastu sarga aindriyakaḥ smṛtaḥ |
इत्येष प्राकृतः सर्गः सम्भूतो ऽबुद्धिपूर्वकः ॥ (१४।२)
ityeṣa prākṛtaḥ sargaḥ sambhūto 'buddhipūrvakaḥ ||
मुख्यसर्गश्चतुर्थस्तु मुख्या वै स्थावराः स्मृताः । (१५।१)
mukhyasargaścaturthastu mukhyā vai sthāvarāḥ smṛtāḥ |
तिर्यक्स्रोतस्तु यः प्रोक्तस्तिर्यग्योन्यः स पञ्चमः ॥ (१५।२)
tiryaksrotastu yaḥ proktastiryagyonyaḥ sa pañcamaḥ ||
तथोर्ध्वस्रोतसां षष्ठो देवसर्गस्तु स स्मृतः । (१६।१)
tathordhvasrotasāṃ ṣaṣṭho devasargastu sa smṛtaḥ |
ततोऽर्वाक्स्रोतसां सर्गः सप्तमः स तु मानुषः ॥ (१६।२)
tato'rvāksrotasāṃ sargaḥ saptamaḥ sa tu mānuṣaḥ ||
अष्टमो भौतिकः सर्गो भूतादीनां प्रकीर्तितः । (१७।१)
aṣṭamo bhautikaḥ sargo bhūtādīnāṃ prakīrtitaḥ |
नवमश्चैव कौमारः प्राकृता वैकृतास्त्विमे ॥ (१७।२)
navamaścaiva kaumāraḥ prākṛtā vaikṛtāstvime ||
प्राकृतास्तु त्रयः पूर्वे सर्गास्ते ऽबुद्धिपूर्वकाः । (१८।१)
prākṛtāstu trayaḥ pūrve sargāste 'buddhipūrvakāḥ |
बुद्धिपूर्वं प्रवर्तन्ते मुख्याद्या मुनिपुङ्गवाः ॥ (१८।२)
buddhipūrvaṃ pravartante mukhyādyā munipuṅgavāḥ ||
सोन्स् ओड़् ब्रह्माअग्रे ससर्ज वै ब्रह्मा मानसानात्मनः समान् । (१९।१)
sons of Brahmāagre sasarja vai brahmā mānasānātmanaḥ samān |
पञ्चैते योगिनो विप्राः परं वैराग्यमास्थिताः । (२०।१)
pañcaite yogino viprāḥ paraṃ vairāgyamāsthitāḥ |
तेष्वेवं निरपेक्षेषु लोकसृष्टौ प्रजापतिः । (२१।१)
teṣvevaṃ nirapekṣeṣu lokasṛṣṭau prajāpatiḥ |
स तप्यमानो भगवान् न किंचित् प्रतिपद्यत ॥ (२३।२)
sa tapyamāno bhagavān na kiṃcit pratipadyata ||
ओरिगिन् ओड़् शिवततो दीर्घेण कालेन दुःखात् क्रोधो व्यजायत । (२४।१)
origin of Śivatato dīrgheṇa kālena duḥkhāt krodho vyajāyata |
क्रोधाविष्टस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः ॥ (२४।२)
krodhāviṣṭasya netrābhyāṃ prāpatannaśrubindavaḥ ||
भ्रुकुटीकुटिलात् तस्य ललाटात् परमेश्वरः । (२५।१)
bhrukuṭīkuṭilāt tasya lalāṭāt parameśvaraḥ |
यं प्रपश्यन्ति विद्वांसः स्वात्मस्थं परमेश्वरम् ॥ (२६।२)
yaṃ prapaśyanti vidvāṃsaḥ svātmasthaṃ parameśvaram ||
ओङ्कारं समनुस्मृत्य प्रणम्य च कृताञ्जलिः । (२७।१)
oṅkāraṃ samanusmṛtya praṇamya ca kṛtāñjaliḥ |
शिव च्रेअतेस् रुद्रस्तमाह भगवान् ब्रह्मा सृजेमा विविधाः प्रजाः ॥ (२७।२)
Śiva creates Rudrastamāha bhagavān brahmā sṛjemā vividhāḥ prajāḥ ||
निशम्य भगवान् वाक्यं शङ्करो धर्मवाहनः । (२८।१)
niśamya bhagavān vākyaṃ śaṅkaro dharmavāhanaḥ |
स्वात्मना सदृशान् रुद्रान् ससर्ज मनसा शिवः । (२८।२)
svātmanā sadṛśān rudrān sasarja manasā śivaḥ |
कपर्दिनो निरातङ्कांस्त्रिनेत्रान् नीललोहितान् ॥ (२८।३)
kapardino nirātaṅkāṃstrinetrān nīlalohitān ||
तं प्राह भगवान् ब्रह्मा जन्ममृत्युयुताः प्रजाः । (२९।१)
taṃ prāha bhagavān brahmā janmamṛtyuyutāḥ prajāḥ |
सृजेति सो ऽब्रवीदीशो नाहं मृत्युजरान्विताः । (२९।२)
sṛjeti so 'bravīdīśo nāhaṃ mṛtyujarānvitāḥ |
प्रजाः स्रक्ष्ये जगन्नाथ सृज त्वमशुभाः प्रजाः ॥ (२९।३)
prajāḥ srakṣye jagannātha sṛja tvamaśubhāḥ prajāḥ ||
ब्रह्मा च्रेअतेस् ड़ुर्थेर् बेइन्ग्स्निवार्य च तदा रुद्रं ससर्ज कमलोद्भवः । (३०।१)
Brahmā creates further beingsnivārya ca tadā rudraṃ sasarja kamalodbhavaḥ |
स्थानाभिमानिनः सर्वान् गदतस्तान् निबोधत ॥ (३०।२)
sthānābhimāninaḥ sarvān gadatastān nibodhata ||
आपो ऽग्निरन्तरिक्षं च द्यौर्वायुः पृथिवी तथा । (३१।१)
āpo 'gnirantarikṣaṃ ca dyaurvāyuḥ pṛthivī tathā |
नद्यः समुद्राः शैलाश्च वृक्षा वीरुध एव च ॥ (३१।२)
nadyaḥ samudrāḥ śailāśca vṛkṣā vīrudha eva ca ||
लवाः काष्ठाः कलाश्चैव मुहूर्ता दिवसाः क्षपाः । (३२।१)
lavāḥ kāṣṭhāḥ kalāścaiva muhūrtā divasāḥ kṣapāḥ |
स्थानाभिमानिनः सृष्ट्वा साधकानसृजत् पुनः । (३३।१)
sthānābhimāninaḥ sṛṣṭvā sādhakānasṛjat punaḥ |
मरीचिभृग्वङ्गिरसं पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् । (३३।२)
marīcibhṛgvaṅgirasaṃ pulastyaṃ pulahaṃ kratum |
दक्षमत्रिं वसिष्ठं च धर्मं संकल्पमेव च ॥ (३३।३)
dakṣamatriṃ vasiṣṭhaṃ ca dharmaṃ saṃkalpameva ca ||
प्राणाद् ब्रह्मासृजद् दक्षं चक्षुषश्च मरीचिनम् । (३४।१)
prāṇād brahmāsṛjad dakṣaṃ cakṣuṣaśca marīcinam |
श्रोत्राभ्यामत्रिनामानं धर्मं च व्यवसायतः । (३५।१)
śrotrābhyāmatrināmānaṃ dharmaṃ ca vyavasāyataḥ |
संकल्पं चैव संकल्पात् सर्वलोकपितामहः ॥ (३५।२)
saṃkalpaṃ caiva saṃkalpāt sarvalokapitāmahaḥ ||
पुलस्त्यं च तथोदानाद् व्यानाच्च पुलहं मुनिम् । (३६।१)
pulastyaṃ ca tathodānād vyānācca pulahaṃ munim |
अपानात् क्रतुमव्यग्रं समानाच्च वसिष्ठकम् ॥ (३६।२)
apānāt kratumavyagraṃ samānācca vasiṣṭhakam ||
इत्येते ब्रह्मणा सृष्टाः साधका गृहमेधिनः । (३७।१)
ityete brahmaṇā sṛṣṭāḥ sādhakā gṛhamedhinaḥ |
आस्थाय मानवं रूपं धर्मस्तैः सम्प्रवर्तितः ॥ (३७।२)
āsthāya mānavaṃ rūpaṃ dharmastaiḥ sampravartitaḥ ||
सिसृक्षुरम्भांस्येतानि स्वमात्मानमयूयुजत् ॥ (३८।२)
sisṛkṣurambhāṃsyetāni svamātmānamayūyujat ||
युक्तात्मनस्तमोमात्रा उद्रिक्ताभूत् प्रजापतेः । (३९।१)
yuktātmanastamomātrā udriktābhūt prajāpateḥ |
ततो ऽस्य जघनात् पूर्वमसुरा जज्ञिरे सुताः ॥ (३९।२)
tato 'sya jaghanāt pūrvamasurā jajñire sutāḥ ||
उत्ससर्जासुरान् सृष्ट्वा तां तनुं पुरुषोत्तमः । (४०।१)
utsasarjāsurān sṛṣṭvā tāṃ tanuṃ puruṣottamaḥ |
सा चोत्सृष्टा तनुस्तेन सद्यो रात्रिरजायत । (४०।२)
sā cotsṛṣṭā tanustena sadyo rātrirajāyata |
सा तमोबहुला यस्मात् प्रजास्तस्यां स्वपन्त्यतः ॥ (४०।३)
sā tamobahulā yasmāt prajāstasyāṃ svapantyataḥ ||
सत्त्वमात्रात्मिकां देवस्तनुमन्यामगृह्णत । (४१।१)
sattvamātrātmikāṃ devastanumanyāmagṛhṇata |
ततो ऽस्य मुखतो देवा दीव्यतः सम्प्रजज्ञिरे ॥ (४१।२)
tato 'sya mukhato devā dīvyataḥ samprajajñire ||
त्यक्ता सापि तनुस्तेन सत्त्वप्रायमभूद् दिनम् । (४२।१)
tyaktā sāpi tanustena sattvaprāyamabhūd dinam |
सत्त्वमात्रात्मिकामेव ततो ऽन्यां जगृहे तनुम् । (४३।१)
sattvamātrātmikāmeva tato 'nyāṃ jagṛhe tanum |
उत्ससर्ज पितॄन् सृष्ट्वा ततस्तामपि विश्वसृक् । (४४।१)
utsasarja pitṝn sṛṣṭvā tatastāmapi viśvasṛk |
सापविद्धा तनुस्तेन सद्यः सन्ध्या व्यजायत ॥ (४४।२)
sāpaviddhā tanustena sadyaḥ sandhyā vyajāyata ||
तस्मादहर्देवतानां रात्रिः स्याद् देवविद्विषाम् । (४५।१)
tasmādahardevatānāṃ rātriḥ syād devavidviṣām |
तयोर्मध्ये पितॄणां तु मूर्तिः सन्ध्या गरीयसी ॥ (४५।२)
tayormadhye pitṝṇāṃ tu mūrtiḥ sandhyā garīyasī ||
तस्माद् देवासुराः सर्वे मनवो मानवास्तथा । (४६।१)
tasmād devāsurāḥ sarve manavo mānavāstathā |
उपासते तदा युक्ता रात्र्यह्नोर् मध्यमां तनुम् ॥ (४६।२)
upāsate tadā yuktā rātryahnor madhyamāṃ tanum ||
रजोमात्रात्मिकां ब्रह्मा तनुमन्यामगृह्णत । (४७।१)
rajomātrātmikāṃ brahmā tanumanyāmagṛhṇata |
ततो ऽस्य जज्ञिरे पुत्रा मनुष्या रजसावृताः ॥ (४७।२)
tato 'sya jajñire putrā manuṣyā rajasāvṛtāḥ ||
तामप्याशु स तत्याज तनुं सद्यः प्रजापतिः । (४८।१)
tāmapyāśu sa tatyāja tanuṃ sadyaḥ prajāpatiḥ |
ज्योत्स्ना सा चाभवद्विप्राः प्राक्सन्ध्या याभिधीयते ॥ (४८।२)
jyotsnā sā cābhavadviprāḥ prāksandhyā yābhidhīyate ||
ततः स भगवान् ब्रह्मा सम्प्राप्य द्विजपुङ्गवाः । (४९।१)
tataḥ sa bhagavān brahmā samprāpya dvijapuṅgavāḥ |
मूर्तिं तमोरजःप्रायां पुनरेवाभ्ययूयुजत् ॥ (४९।२)
mūrtiṃ tamorajaḥprāyāṃ punarevābhyayūyujat ||
अन्धकारे क्षुधाविष्टा राक्षसास्तस्य जज्ञिरे । (५०।१)
andhakāre kṣudhāviṣṭā rākṣasāstasya jajñire |
सर्पा यक्षास्तथा भूता गन्धर्वाः सम्प्रजज्ञिरे । (५१।१)
sarpā yakṣāstathā bhūtā gandharvāḥ samprajajñire |
रजस्तमोभ्यामाविष्टांस्ततो ऽन्यानसृजत् प्रभुः ॥ (५१।२)
rajastamobhyāmāviṣṭāṃstato 'nyānasṛjat prabhuḥ ||
वयांसि वयसः सृष्ट्वा अवयो वक्षसो ऽसृजत् । (५२।१)
vayāṃsi vayasaḥ sṛṣṭvā avayo vakṣaso 'sṛjat |
मुखतो ऽजान् ससर्जान्यान् उदराद् गाश्च निर्ममे ॥ (५२।२)
mukhato 'jān sasarjānyān udarād gāśca nirmame ||
पद्भ्यां चाश्वान् समातङ्गान् रासभान् गवयान् मृगान् । (५३।१)
padbhyāṃ cāśvān samātaṅgān rāsabhān gavayān mṛgān |
उष्ट्रानश्वतरांश्चैव न्यङ्कून् अन्यांश्च जातयः । (५३।२)
uṣṭrānaśvatarāṃścaiva nyaṅkūn anyāṃśca jātayaḥ |
औषध्यः फलमूलिन्यो रोमभ्यस्तस्य जज्ञिरे ॥ (५३।३)
auṣadhyaḥ phalamūlinyo romabhyastasya jajñire ||
गायत्रं च ऋचं चैव त्रिवृत्सामरथन्तरम् । (५४।१)
gāyatraṃ ca ṛcaṃ caiva trivṛtsāmarathantaram |
अग्निष्टोमं च यज्ञानां निर्ममे प्रथमान्मुखात् ॥ (५४।२)
agniṣṭomaṃ ca yajñānāṃ nirmame prathamānmukhāt ||
यजूंषि त्रैष्टुभं छन्दः स्तोमं पञ्चदशं तथा । (५५।१)
yajūṃṣi traiṣṭubhaṃ chandaḥ stomaṃ pañcadaśaṃ tathā |
बृहत्साम तथोक्थं च दक्षिणादसृजन्मुखात् ॥ (५५।२)
bṛhatsāma tathokthaṃ ca dakṣiṇādasṛjanmukhāt ||
सामानि जागतं छन्दः स्तोमं सप्तदशं तथा । (५६।१)
sāmāni jāgataṃ chandaḥ stomaṃ saptadaśaṃ tathā |
उच्चावचानि भूतानि गात्रेभ्यस्तस्य जज्ञिरे । (५८।१)
uccāvacāni bhūtāni gātrebhyastasya jajñire |
ब्रह्मणो हि प्रजासर्गं सृजतस्तु प्रजापतेः ॥ (५८।२)
brahmaṇo hi prajāsargaṃ sṛjatastu prajāpateḥ ||
सृष्ट्वा चतुष्टयं सर्गं देवर्षिपितृमानुषम् । (५९।१)
sṛṣṭvā catuṣṭayaṃ sargaṃ devarṣipitṛmānuṣam |
यक्षान् पिशाचान् गन्धर्वांस्तथैवाप्सरसः शुभाः । (६०।१)
yakṣān piśācān gandharvāṃstathaivāpsarasaḥ śubhāḥ |
अव्ययं च व्ययं चैव द्वयं स्थावरजङ्गमम् ॥ (६०।३)
avyayaṃ ca vyayaṃ caiva dvayaṃ sthāvarajaṅgamam ||
तेषां ये यानि कर्माणि प्राक्सृष्टौ प्रतिपेदिरे । (६१।१)
teṣāṃ ye yāni karmāṇi prāksṛṣṭau pratipedire |
तान्येव ते प्रपद्यन्ते सृज्यमानाः पुनः पुनः ॥ (६१।२)
tānyeva te prapadyante sṛjyamānāḥ punaḥ punaḥ ||
हिंस्राहिंस्रे मृदुक्रूरे धर्माधर्मावृतानृते । (६२।१)
hiṃsrāhiṃsre mṛdukrūre dharmādharmāvṛtānṛte |
तद्भाविताः प्रपद्यन्ते तस्मात् तत् तस्य रोचते ॥ (६२।२)
tadbhāvitāḥ prapadyante tasmāt tat tasya rocate ||
महाभूतेषु नानात्वम् इन्द्रियार्थेषु मूर्तिषु । (६३।१)
mahābhūteṣu nānātvam indriyārtheṣu mūrtiṣu |
विनियोगं च भूतानां धातैव विदधात् स्वयम् ॥ (६३।२)
viniyogaṃ ca bhūtānāṃ dhātaiva vidadhāt svayam ||
नामरूपं च भूतानां कृत्यानां च प्रपञ्चनम् । (६४।१)
nāmarūpaṃ ca bhūtānāṃ kṛtyānāṃ ca prapañcanam |
शर्वर्यन्ते प्रसूतानां तान्येवैभ्यो ददात्यजः ॥ (६५।२)
śarvaryante prasūtānāṃ tānyevaibhyo dadātyajaḥ ||
दृश्यन्ते तानि तान्येव तथा भावा युगादिषु ॥ (६६।२)
dṛśyante tāni tānyeva tathā bhāvā yugādiṣu ||
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तमो ऽध्यायः ॥ (६७।१)
iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pūrvavibhāge saptamo 'dhyāyaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.