KūPur, 2, 12
Select a line for its word-by-word analysis.
गर्भाष्टमे ऽष्टमे वाब्दे स्वसूत्रोक्तविधानतः ॥ (४।२)
garbhāṣṭame 'ṣṭame vābde svasūtroktavidhānataḥ ||
भिक्षाहारो गुरुहितो वीक्षमाणो गुरुर् मुखम् ॥ (५।२)
bhikṣāhāro guruhito vīkṣamāṇo gurur mukham ||
कार्पासमुपवीतार्थं निर्मितं ब्रह्मणा पुरा । (६।१)
kārpāsamupavītārthaṃ nirmitaṃ brahmaṇā purā |
ब्राह्मणानां त्रिवित् सूत्रं कौशं वा वस्त्रमेव वा ॥ (६।२)
brāhmaṇānāṃ trivit sūtraṃ kauśaṃ vā vastrameva vā ||
सदोपवीती चैव स्यात् सदा बद्धशिखो द्विजः । (७।१)
sadopavītī caiva syāt sadā baddhaśikho dvijaḥ |
अन्यथा यत् कृतं कर्म तद् भवत्ययथाकृतम् ॥ (७।२)
anyathā yat kṛtaṃ karma tad bhavatyayathākṛtam ||
उत्तरं तु समाख्यातं वासः कृष्णाजिनं शुभम् । (९।१)
uttaraṃ tu samākhyātaṃ vāsaḥ kṛṣṇājinaṃ śubham |
उद्धृत्य दक्षिणं बाहुं सव्ये बाहौ समर्पितम् । (१०।१)
uddhṛtya dakṣiṇaṃ bāhuṃ savye bāhau samarpitam |
सव्यं बाहुं समुद्धृत्य दक्षिणे तु धृतं द्विजाः । (११।१)
savyaṃ bāhuṃ samuddhṛtya dakṣiṇe tu dhṛtaṃ dvijāḥ |
प्राचीनावीतमित्युक्तं पित्र्ये कर्मणि योजयेत् ॥ (११।२)
prācīnāvītamityuktaṃ pitrye karmaṇi yojayet ||
अग्न्यगारे गवां गोष्ठे होमे जप्ये तथैव च । (१२।१)
agnyagāre gavāṃ goṣṭhe home japye tathaiva ca |
स्वाध्याये भोजने नित्यं ब्राह्मणानां च सन्निधौ ॥ (१२।२)
svādhyāye bhojane nityaṃ brāhmaṇānāṃ ca sannidhau ||
मौञ्जी त्रिवृत् समा श्लक्ष्णा कार्या विप्रस्य मेखला । (१४।१)
mauñjī trivṛt samā ślakṣṇā kāryā viprasya mekhalā |
मुञ्जाभावे कुशेनाहुर्ग्रन्थिनैकेन वा त्रिभिः ॥ (१४।२)
muñjābhāve kuśenāhurgranthinaikena vā tribhiḥ ||
धारयेद् बैल्वपालाशौ दण्डौ केशान्तकौ द्विजः । (१५।१)
dhārayed bailvapālāśau daṇḍau keśāntakau dvijaḥ |
सायं प्रातर्द्विजः संध्यामुपासीत समाहितः । (१६।१)
sāyaṃ prātardvijaḥ saṃdhyāmupāsīta samāhitaḥ |
कामाल्लोभाद् भयान्मोहात् त्यक्तेन पतितो भवेत् ॥ (१६।२)
kāmāllobhād bhayānmohāt tyaktena patito bhavet ||
अग्निकार्यं ततः कुर्यात् सायं प्रातः प्रसन्नधीः । (१७।१)
agnikāryaṃ tataḥ kuryāt sāyaṃ prātaḥ prasannadhīḥ |
स्नात्वा संतर्पयेद् देवानृषीन् पितृगणांस्तथा ॥ (१७।२)
snātvā saṃtarpayed devānṛṣīn pitṛgaṇāṃstathā ||
देवताभ्यर्चनं कुर्यात् पुष्पैः पत्रेण वाम्बुभिः । (१८।१)
devatābhyarcanaṃ kuryāt puṣpaiḥ patreṇa vāmbubhiḥ |
अभिवादनशीलः स्यान्नित्यं वृद्धेषु धर्मतः ॥ (१८।२)
abhivādanaśīlaḥ syānnityaṃ vṛddheṣu dharmataḥ ||
आयुरारोग्यसिद्ध्यर्थं तन्द्रादिपरिवर्जितः ॥ (१९।२)
āyurārogyasiddhyarthaṃ tandrādiparivarjitaḥ ||
आयुष्मान् भव सौम्येति वाच्यो विप्रो ऽभिवादने । (२०।१)
āyuṣmān bhava saumyeti vācyo vipro 'bhivādane |
अकारश्चास्य नाम्नो ऽन्ते वाच्यः पूर्वाक्षरः प्लुतः ॥ (२०।२)
akāraścāsya nāmno 'nte vācyaḥ pūrvākṣaraḥ plutaḥ ||
न कुर्याद् यो ऽभिवादस्य द्विजः प्रत्यभिवादनम् । (२१।१)
na kuryād yo 'bhivādasya dvijaḥ pratyabhivādanam |
नाभिवाद्यः स विदुषा यथा शूद्रस्तथैव सः ॥ (२१।२)
nābhivādyaḥ sa viduṣā yathā śūdrastathaiva saḥ ||
सव्येन सव्यः स्प्रष्टव्यो दक्षिणेन तु दक्षिणः ॥ (२२।२)
savyena savyaḥ spraṣṭavyo dakṣiṇena tu dakṣiṇaḥ ||
लौकिकं वैदिकं चापि तथाध्यात्मिकमेव वा । (२३।१)
laukikaṃ vaidikaṃ cāpi tathādhyātmikameva vā |
नोदकं धारयेद् भैक्षं पुष्पाणि समिधस्तथा । (२४।१)
nodakaṃ dhārayed bhaikṣaṃ puṣpāṇi samidhastathā |
ब्राह्मणं कुशलं पृच्छेत् क्षत्रबन्धुमनामयम् । (२५।१)
brāhmaṇaṃ kuśalaṃ pṛcchet kṣatrabandhumanāmayam |
वैश्यं क्षेमं समागम्य शूद्रमारोग्यमेव तु ॥ (२५।२)
vaiśyaṃ kṣemaṃ samāgamya śūdramārogyameva tu ||
उपाध्यायः पिता ज्येष्ठो भ्राता चैव महीपतिः । (२६।१)
upādhyāyaḥ pitā jyeṣṭho bhrātā caiva mahīpatiḥ |
वर्णज्येष्ठः पितृव्यश्च पुंसो ऽत्र गुरवः स्मृताः ॥ (२६।३)
varṇajyeṣṭhaḥ pitṛvyaśca puṃso 'tra guravaḥ smṛtāḥ ||
श्वश्रूः पितामहीज्येष्ठा धात्री च गुरवः स्त्रियः ॥ (२७।२)
śvaśrūḥ pitāmahījyeṣṭhā dhātrī ca guravaḥ striyaḥ ||
इत्युक्तो गुरुवर्गो ऽयं मातृतः पितृतो द्विजाः । (२८।१)
ityukto guruvargo 'yaṃ mātṛtaḥ pitṛto dvijāḥ |
गुरुं दृष्ट्वा समुत्तिष्ठेदभिवाद्य कृताञ्जलिः । (२९।१)
guruṃ dṛṣṭvā samuttiṣṭhedabhivādya kṛtāñjaliḥ |
नैतैरुपविशेत् सार्धं विवदेन्नात्मकारणात् ॥ (२९।२)
naitairupaviśet sārdhaṃ vivadennātmakāraṇāt ||
जीवितार्थमपि द्वेषाद् गुरुभिर्नैव भाषणम् । (३०।१)
jīvitārthamapi dveṣād gurubhirnaiva bhāṣaṇam |
उदितो ऽपि गुणैरन्यैर्गुरुद्वेषी पतत्यधः ॥ (३०।२)
udito 'pi guṇairanyairgurudveṣī patatyadhaḥ ||
गुरूणामपि सर्वेषां पूज्याः पञ्च विशेषतः । (३१।१)
gurūṇāmapi sarveṣāṃ pūjyāḥ pañca viśeṣataḥ |
तेषामाद्यास्त्रयः श्रेष्ठास्तेषां माता सुपूजिता ॥ (३१।२)
teṣāmādyāstrayaḥ śreṣṭhāsteṣāṃ mātā supūjitā ||
ज्येष्ठो भ्राता च भर्ता च पञ्चैते गुरवः स्मृताः ॥ (३२।२)
jyeṣṭho bhrātā ca bhartā ca pañcaite guravaḥ smṛtāḥ ||
यावत् पिता च माता च द्वावेतौ निर्विकारिणौ । (३४।१)
yāvat pitā ca mātā ca dvāvetau nirvikāriṇau |
तावत् सर्वं परित्यज्य पुत्रः स्यात् तत्परायणः ॥ (३४।२)
tāvat sarvaṃ parityajya putraḥ syāt tatparāyaṇaḥ ||
पिता माता च सुप्रीतौ स्यातां पुत्रगुणैर्यदि । (३५।१)
pitā mātā ca suprītau syātāṃ putraguṇairyadi |
स पुत्रः सकलं धर्ममाप्नुयात् तेन कर्मणा ॥ (३५।२)
sa putraḥ sakalaṃ dharmamāpnuyāt tena karmaṇā ||
नास्ति मातृसमं दैवं नास्ति पितृसमो गुरुः । (३६।१)
nāsti mātṛsamaṃ daivaṃ nāsti pitṛsamo guruḥ |
तयोः प्रत्युपकारो ऽपि न कथञ्चन विद्यते ॥ (३६।२)
tayoḥ pratyupakāro 'pi na kathañcana vidyate ||
तयोर्नित्यं प्रियं कुर्यात् कर्मणा मनसा गिरा । (३७।१)
tayornityaṃ priyaṃ kuryāt karmaṇā manasā girā |
न ताभ्यामननुज्ञातो धर्ममन्यं समाचरेत् ॥ (३७।२)
na tābhyāmananujñāto dharmamanyaṃ samācaret ||
वर्जयित्वा मुक्तिफलं नित्यं नैमित्तिकं तथा । (३८।१)
varjayitvā muktiphalaṃ nityaṃ naimittikaṃ tathā |
धर्मसारः समुद्दिष्टः प्रेत्यानन्तफलप्रदः ॥ (३८।२)
dharmasāraḥ samuddiṣṭaḥ pretyānantaphalapradaḥ ||
शिष्यो विद्याफलं भुङ्क्ते प्रेत्य चापद्यते दिवि ॥ (३९।२)
śiṣyo vidyāphalaṃ bhuṅkte pretya cāpadyate divi ||
यो भ्रातरं पितृसमं ज्येष्ठं मूर्खो ऽवमन्यते । (४०।१)
yo bhrātaraṃ pitṛsamaṃ jyeṣṭhaṃ mūrkho 'vamanyate |
पुंसा वर्त्मनिविष्टेन पूज्यो भर्ता तु सर्वदा । (४१।१)
puṃsā vartmaniviṣṭena pūjyo bhartā tu sarvadā |
याति दातरि लोके ऽस्मिन् उपकाराद्धि गौरवम् ॥ (४१।२)
yāti dātari loke 'smin upakārāddhi gauravam ||
येनरा भर्तृपिण्डार्थं स्वान् प्राणान् संत्यजन्ति हि । (४२।१)
yenarā bhartṛpiṇḍārthaṃ svān prāṇān saṃtyajanti hi |
तेषामथाक्षयांल्लोकान् प्रोवाच भगवान् मनुः ॥ (४२।२)
teṣāmathākṣayāṃllokān provāca bhagavān manuḥ ||
मातुलांश्च पितृव्यांश्च श्वशुरानृत्विजो गुरून् । (४३।१)
mātulāṃśca pitṛvyāṃśca śvaśurānṛtvijo gurūn |
अवाच्यो दीक्षितो नाम्ना यवीयानपि यो भवेत् । (४४।१)
avācyo dīkṣito nāmnā yavīyānapi yo bhavet |
भोभवत्पूर्वकं त्वेनमभिभाषेत धर्मवित् ॥ (४४।२)
bhobhavatpūrvakaṃ tvenamabhibhāṣeta dharmavit ||
अभिवाद्याश्च पूज्यश्च शिरसा वन्द्य एव च । (४५।१)
abhivādyāśca pūjyaśca śirasā vandya eva ca |
ब्राह्मणः क्षत्रियाद्यैश्च श्रीकामैः सादरं सदा ॥ (४५।२)
brāhmaṇaḥ kṣatriyādyaiśca śrīkāmaiḥ sādaraṃ sadā ||
नाभिवाद्यास्तु विप्रेण क्षत्रियाद्याः कथञ्चन । (४६।१)
nābhivādyāstu vipreṇa kṣatriyādyāḥ kathañcana |
ब्राह्मणः सर्ववर्णानां स्वस्ति कुर्यादिति स्थितिः । (४७।१)
brāhmaṇaḥ sarvavarṇānāṃ svasti kuryāditi sthitiḥ |
गुरुरग्निर्द्विजातीनां वर्णानां ब्राह्मणो गुरुः । (४८।१)
gururagnirdvijātīnāṃ varṇānāṃ brāhmaṇo guruḥ |
पतिरेको गुरुः स्त्रीणां सर्वत्राभ्यागतो गुरुः ॥ (४८।२)
patireko guruḥ strīṇāṃ sarvatrābhyāgato guruḥ ||
विद्या कर्म वयो बन्धुर्वित्तं भवति पञ्चमम् । (४९।१)
vidyā karma vayo bandhurvittaṃ bhavati pañcamam |
मान्यस्थानानि पञ्चाहुः पूर्वं पूर्वं गुरूत्तरात् ॥ (४९।२)
mānyasthānāni pañcāhuḥ pūrvaṃ pūrvaṃ gurūttarāt ||
पञ्चानां त्रिषु वर्णेषु भूयांसि बलवन्ति च । (५०।१)
pañcānāṃ triṣu varṇeṣu bhūyāṃsi balavanti ca |
यत्र स्युः सो ऽत्र मानार्हः शूद्रो ऽपि दशमीं गतः ॥ (५०।२)
yatra syuḥ so 'tra mānārhaḥ śūdro 'pi daśamīṃ gataḥ ||
पन्था देयो ब्राह्मणाय स्त्रियै राज्ञे ह्य् अचक्षुषे । (५१।१)
panthā deyo brāhmaṇāya striyai rājñe hy acakṣuṣe |
भिक्षामाहृत्य शिष्टानां गृहेभ्यः प्रयतो ऽन्वहम् । (५२।१)
bhikṣāmāhṛtya śiṣṭānāṃ gṛhebhyaḥ prayato 'nvaham |
निवेद्य गुरवे ऽश्नीयाद् वाग्यतस्तदनुज्ञया ॥ (५२।२)
nivedya gurave 'śnīyād vāgyatastadanujñayā ||
भवत्पूर्वं चरेद् भैक्ष्यमुपनीतो द्विजोत्तमः । (५३।१)
bhavatpūrvaṃ cared bhaikṣyamupanīto dvijottamaḥ |
भवन्मध्यं तु राजन्यो वैश्यस्तु भवदुत्तरम् ॥ (५३।२)
bhavanmadhyaṃ tu rājanyo vaiśyastu bhavaduttaram ||
मातरं वा स्वसारं वा मातुर्वा भगिनीं निजाम् । (५४।१)
mātaraṃ vā svasāraṃ vā māturvā bhaginīṃ nijām |
भिक्षेत भिक्षां प्रथमं या चैनं न विमानयेत् ॥ (५४।२)
bhikṣeta bhikṣāṃ prathamaṃ yā cainaṃ na vimānayet ||
भैक्ष्यस्य चरणं प्रोक्तं पतितादिषु वर्जितम् ॥ (५५।२)
bhaikṣyasya caraṇaṃ proktaṃ patitādiṣu varjitam ||
ब्रह्मचार्याहरेद् भैक्षं गृहेभ्यः प्रयतो ऽन्वहम् ॥ (५६।२)
brahmacāryāhared bhaikṣaṃ gṛhebhyaḥ prayato 'nvaham ||
गुरोः कुले न भिक्षेत न ज्ञातिकुलबन्धुषु । (५७।१)
guroḥ kule na bhikṣeta na jñātikulabandhuṣu |
अलाभे त्वन्यगेहानां पूर्वं पूर्वं विवर्जयेत् ॥ (५७।२)
alābhe tvanyagehānāṃ pūrvaṃ pūrvaṃ vivarjayet ||
सर्वं वा विचरेद् ग्रामं पूर्वोक्तानामसंभवे । (५८।१)
sarvaṃ vā vicared grāmaṃ pūrvoktānāmasaṃbhave |
भुञ्जीत प्रयतो नित्यं वाग्यतो ऽनन्यमानसः ॥ (५९।२)
bhuñjīta prayato nityaṃ vāgyato 'nanyamānasaḥ ||
भैक्ष्येण वर्तयेन्नित्यं नैकान्नादी भवेद् व्रती । (६०।१)
bhaikṣyeṇa vartayennityaṃ naikānnādī bhaved vratī |
भैक्ष्येण व्रतिनो वृत्तिरुपवाससमा स्मृता ॥ (६०।२)
bhaikṣyeṇa vratino vṛttirupavāsasamā smṛtā ||
दृष्ट्वा हृष्येत् प्रसीदेच्च प्रतिनन्देच्च सर्वशः ॥ (६१।२)
dṛṣṭvā hṛṣyet prasīdecca pratinandecca sarvaśaḥ ||
अपुण्यं लोकविद्विष्टं तस्मात् तत्परिवर्जयेत् ॥ (६२।२)
apuṇyaṃ lokavidviṣṭaṃ tasmāt tatparivarjayet ||
प्राङ्मुखो ऽन्नानि भुञ्जीत सूर्याभिमुख एव वा । (६३।१)
prāṅmukho 'nnāni bhuñjīta sūryābhimukha eva vā |
प्रक्षाल्य पाणिपादौ च भुञ्जानो द्विरुपस्पृशेत् । (६४।१)
prakṣālya pāṇipādau ca bhuñjāno dvirupaspṛśet |
शुचौ देशे समासीनो भुक्त्वा च द्विरुपस्पृशेत् ॥ (६४।२)
śucau deśe samāsīno bhuktvā ca dvirupaspṛśet ||
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्वादशो ऽध्यायः ॥ (६५।१)
iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhasryāṃ saṃhitāyāmuparivibhāge dvādaśo 'dhyāyaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.