सूत उवाच । (१।१)

एषा पुण्यतमा देवी देवगन्धर्वसेविता । (१।२)

नर्मदा लोकविख्याता तीर्थानामुत्तमा नदी ॥ (१।३)

तस्याः शृणुध्वं माहात्म्यं मार्कण्डेयेन भाषितम् । (२।१)

युधिष्ठिराय तु शुभं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ (२।२)

युधिष्ठिर उवाच । (३।१)

श्रुतास्तु विविधा धर्मास्त्वत्प्रसादान्महामुने । (३।२)

माहात्म्यं च प्रयागस्य तीर्थानि विविधानि च ॥ (३।३)

नर्मदा सर्वतीर्थानां मुख्या हि भवतेरिता । (४।१)

तस्यास्त्विदानीं माहात्म्यं वक्तुमर्हसि सत्तम ॥ (४।२)

मार्कण्डेय उवाच । (५।१)

नर्मदा सरितां श्रेष्ठा रुद्रदेहाद् विनिःसृता । (५।२)

तारयेत् सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च ॥ (५।३)

नर्मदायास्तु माहात्म्यं पुराणे यन्मया श्रुतम् । (६।१)

इदानीं तत्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः शुभम् ॥ (६।२)

पुण्या कनखले गङ्गा कुरुक्षेत्रे सरस्वती । (७।१)

ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा ॥ (७।२)

त्रिभिः सारस्वतं तोयं सप्ताहेन तु यामुनम् । (८।१)

सद्यः पुनाति गाङ्गेयं दर्शनादेव नार्मदम् ॥ (८।२)

कलिङ्गदेशपश्चार्धे पर्वते ऽमरकण्टके । (९।१)

पुण्या च त्रिषु लोकेषु रमणीया मनोरमा ॥ (९।२)

सदेवासुरगन्धर्वा ऋषयश्च तपोधनाः । (१०।१)

तपस्तप्त्वा तु राजेन्द्र सिद्धिं तु परमां गताः ॥ (१०।२)

तत्र स्नात्वा नरो राजन् नियमस्थो जितेन्द्रियः । (११।१)

उपोष्य रजनीमेकां कुलानां तारयेच्छतम् ॥ (११।२)

योजनानां शतं साग्रं श्रूयते सरिदुत्तमा । (१२।१)

विस्तारेण तु राजेन्द्र योजनद्वयमायता ॥ (१२।२)

षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस्तथैव च । (१३।१)

पर्वतस्य समन्तात् तु तिष्ठन्त्यमरकण्टके ॥ (१३।२)

ब्रह्मचारी शुचिर्भूत्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः । (१४।१)

सर्वहिंसानिवृत्तस्तु सर्वभूतहिते रतः ॥ (१४।२)

एवं सर्वसमाचारो यस्तु प्राणान् समुत्सृजेत् । (१५।१)

तस्य पुण्यफलं राजन् शृणुष्वावहितो नृप ॥ (१५।२)

शतवर्षसहस्राणि स्वर्गे मोदति पाण्डव । (१६।१)

साप्सरोगणसंकीर्णो दिव्यस्त्रीपरिवारितः ॥ (१६।२)

दिव्यगन्धानुलिप्तश्च दिव्यपुष्पोपशोभितः । (१७।१)

क्रीडते देवलोके तु दैवतैः सह मोदते ॥ (१७।२)

ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः । (१८।१)

गृहं तु लभते ऽसौ वै नानारत्नसमन्वितम् ॥ (१८।२)

स्तम्भैर्मणिमयैर्दिव्यैर्वज्रवैदूर्यभूषितम् । (१९।१)

आलेख्यवाहनैः शुभ्रैर्दासीदाससमन्वितम् ॥ (१९।२)

राजराजेश्वरः श्रीमान् सर्वस्त्रीजनवल्लभः । (२०।१)

जीवेद् वर्षशतं साग्रं तत्र भोगसमन्वितः ॥ (२०।२)

अग्निप्रवेशे ऽथ जले अथवानशने कृते । (२१।१)

अनिवर्तिका गतिस्तस्य पवनस्याम्बरे यथा ॥ (२१।२)

पश्चिमे पर्वततटे सर्वपापविनाशनः । (२२।१)

ह्रदो जलेश्वरो नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ (२२।२)

तत्र पिण्डप्रदानेन संध्योपासनकर्मणा । (२३।१)

दशवर्षाणि पितरस्तर्पिताः स्युर्न संशयः ॥ (२३।२)

दक्षिणे नर्मदाकूले कपिलाख्या महानदी । (२४।१)

सरलार्जुनसंछन्ना नातिदूरे व्यवस्थिता ॥ (२४।२)

सा तु पुण्या महाभागा त्रिषु लोकेषु विश्रुता । (२५।१)

तत्र कोटिशतं साग्रं तीर्थानां तु युधिष्ठिर ॥ (२५।२)

तस्मिंस्तीर्थे तु ये वृक्षाः पतिताः कालपर्ययात् । (२६।१)

नर्मदातोयसंस्पृष्टास्ते यान्ति परमां गतिम् ॥ (२६।२)

द्वितीया तु महाभागा विशल्यकरणी शुभा । (२७।१)

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा विशल्यो भवति क्षणात् ॥ (२७।२)

कपिला च विशल्या च श्रूयते राजसत्तम । (२८।१)

ईश्वरेण पुरा प्रोक्ता लोकानां हितकाम्यया ॥ (२८।२)

अनाशकं तु यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । (२९।१)

सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं स गच्छति ॥ (२९।२)

तत्र स्नात्वा नरो राजन्नश्वमेधफलं लभेत् । (३०।१)

ये वसन्त्युत्तरे कूले रुद्रलोके वसन्ति ते ॥ (३०।२)

सरस्वत्यां च गङ्गायां नर्मदायां युधिष्ठिर । (३१।१)

समं स्नानं च दानं च यथा मे शङ्करो ऽब्रवीत् ॥ (३१।२)

परित्यजति यः प्राणान् पर्वते ऽमरकण्टके । (३२।१)

वर्षकोटिशतं साग्रं रुद्रलोके महीयते ॥ (३२।२)

नर्मदायां जलं पुण्यं फेनोर्मिसमलंकृतम् । (३३।१)

पवित्रं शिरसा वन्द्य सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (३३।२)

नर्मदा सर्वतः पुण्या ब्रह्महत्यापहारिणी । (३४।१)

अहोरात्रोपवासेन मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ (३४।२)

जालेश्वरं तीर्थवरं सर्वपापविनाशनम् । (३५।१)

तत्र गत्वा नियमवान् सर्वकामांल्लभेन्नरः ॥ (३५।२)

चन्द्रसूर्योपरागे तु गत्वा ह्यमरकण्टकम् । (३६।१)

अश्वमेधाद् दशगुणं पुण्यमाप्नोति मानवः ॥ (३६।२)

एष पुण्यो गिरिवरो देवगन्धर्वसेवितः । (३७।१)

नानाद्रुमलताकीर्णो नानापुष्पोपशोभितः ॥ (३७।२)

तत्र संनिहितो राजन् देव्या सह महेश्वरः । (३८।१)

ब्रह्मा विष्णुस्तथा चेन्द्रो विद्याधरगणैः सह ॥ (३८।२)

प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात् पर्वतं ह्यमरकण्टकम् । (३९।१)

पौण्डरीकस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानः ॥ (३९।२)

कावेरी नाम विपुला नदी कल्पषनाशिनी । (४०।१)

तत्र स्नात्वा महादेवमर्चयेद् वृषभध्वजम् । (४०।२)

संगमे नर्मदायास्तु रुद्रलोके महीयते ॥ (४०।३)

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्र्यां संहितायामुपरिविभागे अष्टात्रिंशो ऽध्यायः ॥ (४१।१)