ईश्वर उवाच । (१।१)

अलिङ्गमेकमव्यक्तं लिङ्गं ब्रह्मेति निश्चितम् । (१।२)

स्वयंज्योतिः परं तत्त्वं परे व्योम्नि व्यवस्थितम् ॥ (१।३)

अव्यक्तं कारणं यत्तदक्षरं परमं पदम् । (२।१)

निर्गुणं शुद्धविज्ञानं तद् वै पश्यन्ति सूरयः ॥ (२।२)

तन्निष्ठाः शान्तसंकल्पा नित्यं तद्भावभाविताः । (३।१)

पश्यन्ति तत् परं ब्रह्म यत्तल्लिङ्गमिति श्रुतिः ॥ (३।२)

अन्यथा नहि मां द्रष्टुं शक्यं वै मुनिपुङ्गवाः । (४।१)

नहि तद् विद्यते ज्ञानं यतस्तज्ज्ञायते परम् ॥ (४।२)

एतत्तत्परमं ज्ञानं केवलं कवयो विदुः । (५।१)

अज्ञानमितरत् सर्वं यस्मान् मायामयं जगत् ॥ (५।२)

यज्ज्ञानं निर्मलं सूक्ष्मं निर्विकल्पं यदव्ययम् । (६।१)

ममात्मासौ तदेवम् इति प्राहुर्विपश्चितः ॥ (६।२)

ये ऽप्यनेकं प्रपश्यन्ति ते ऽपि पश्यन्ति तत्परम् । (७।१)

आश्रिताः परमां निष्ठां बुद्ध्वैकं तत्त्वमव्ययम् ॥ (७।२)

ये पुनः परमं तत्त्वमेकं वानेकमीश्वरम् । (८।१)

भक्त्या मां सम्प्रपश्यन्ति विज्ञेयास्ते तदात्मकाः ॥ (८।२)

साक्षादेव प्रपश्यन्ति स्वात्मानं परमेश्वरम् । (९।१)

नित्यानन्दं निर्विकल्पं सत्यरूपमिति स्थितिः ॥ (९।२)

भजन्ते परमानन्दं सर्वगं यत्तदात्मकम् । (१०।१)

स्वात्मन्यवस्थिताः शान्ताः परे ऽव्यक्ते परस्य तु ॥ (१०।२)

एषा विमुक्तिः परमा मम सायुज्यमुत्तमम् । (११।१)

निर्वाणं ब्रह्मणा चैक्यं कैवल्यं कवयो विदुः ॥ (११।२)

तस्माद् अनादिमध्यान्तं वस्त्वेकं परमं शिवम् । (१२।१)

स ईश्वरो महादेवस् तं विज्ञाय विमुच्यते ॥ (१२।२)

न तत्र सूर्यः प्रविभातीह चन्द्रो न नक्षत्राणि तपनो नोत विद्युत् । (१३।१)

तद्भासेदमखिलं भाति नित्यं तन्नित्यभासमचलं सद्विभाति ॥ (१३।२)

नित्योदितं संविदा निर्विकल्पं शुद्धं बृहन्तं परमं यद्विभाति । (१४।१)

अत्रान्तरं ब्रह्मविदो ऽथ नित्यं पश्यन्ति तत्त्वमचलं यत् स ईशः ॥ (१४।२)

नित्यानन्दममृतं सत्यरूपं शुद्धं वदन्ति पुरुषं सर्ववेदाः । (१५।१)

तमोमिति प्रणवेनेशितारं ध्यायन्ति वेदार्थविनिश्चितार्थाः ॥ (१५।२)

न भूमिरापो न मनो न वह्निः प्राणो ऽनिलो गगनं नोत बुद्धिः । (१६।१)

न चेतनो ऽन्यत् परमाकाशमध्ये विभाति देवः शिव एव केवलः ॥ (१६।२)

इत्येतदुक्तं परमं रहस्यं ज्ञानामृतं सर्ववेदेषु गूढम् । (१७।१)

जानाति योगी विजने ऽथ देशे युञ्जीत योगं प्रयतो ह्यजस्रम् ॥ (१७।२)

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्र्यां संहितायामुपरिविभागे ईश्वरगीतासु दशमो ऽध्यायः ॥ (१८।१)