ईश्वर उवाच । (१।१)

वक्ष्ये समाहिता यूयं शृणुध्वं ब्रह्मवादिनः । (१।२)

माहात्म्यं देवदेवस्य येनेदं सम्प्रवर्तते ॥ (१।३)

नाहं तपोभिर्विविधैर्न दानेन न चेज्यया । (२।१)

शक्यो हि पुरुषैर्ज्ञातुमृते भक्तिमनुत्तमाम् ॥ (२।२)

अहं हि सर्वभावानामन्तस्तिष्ठामि सर्वगः । (३।१)

मां सर्वसाक्षिणं लोको न जानाति मुनीश्वराः ॥ (३।२)

यस्यान्तरा सर्वमिदं यो हि सर्वान्तरः परः । (४।१)

सो ऽहंधाता विधाता च कालो ऽग्निर्विश्वतोमुखः ॥ (४।२)

न मां पश्यन्ति मुनयः सर्वे ऽपि त्रिदिवौकसः । (५।१)

ब्रह्मा च मनवः शक्रो ये चान्ये प्रथितौजसः ॥ (५।२)

गृणन्ति सततं वेदा मामेकं परमेश्वरम् । (६।१)

यजन्ति विविधैरग्निं ब्राह्मणा वैदिकैर्मखैः ॥ (६।२)

सर्वे लोका नमस्यन्ति ब्रह्मा लोकपितामहः । (७।१)

ध्यायन्ति योगिनो देवं भूताधिपतिमीश्वरम् ॥ (७।२)

अहं हि सर्वहविषां भोक्ता चैव फलप्रदः । (८।१)

सर्वदेवतनुर्भूत्वा सर्वात्मा सर्वसंस्थितः ॥ (८।२)

मां पश्यन्तीह विद्वांसो धार्मिका वेदवादिनः । (९।१)

तेषां संनिहितो नित्यं ये भक्त्या मामुपासते ॥ (९।२)

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्या धार्मिका मामुपासते । (१०।१)

तेषां ददामि तत् स्थानमानन्दं परमं पदम् ॥ (१०।२)

अन्ये ऽपि ये विकर्मस्थाः शूद्राद्या नीचजातयः । (११।१)

भक्तिमन्तः प्रमुच्यन्ते कालेन मयि संगताः ॥ (११।२)

न मद्भक्ता विनश्यन्ति मद्भक्ता वीतकल्मषाः । (१२।१)

आदावेतत् प्रतिज्ञातं न मे भक्तः प्रणश्यति ॥ (१२।२)

यो वै निन्दति तं मूढो देवदेवं स निन्दति । (१३।१)

यो हि तं पूजयेद् भक्त्या स पूजयति मां सदा ॥ (१३।२)

पत्रं पुष्पं फलं तोयं मदाराधनकारणात् । (१४।१)

यो मे ददाति नियतः स मे भक्तः प्रियो मतः ॥ (१४।२)

अहं हि जगतामादौ ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । (१५।१)

विधाय दत्तवान् वेदानशेषानात्मनिःसृतान् ॥ (१५।२)

अहमेव हि सर्वेषां योगिनां गुरुरव्ययः । (१६।१)

धार्मिकाणां च गोप्ताहं निहन्ता वेदविद्विषाम् ॥ (१६।२)

अहं वै सर्वसंसारान्मोचको योगिनामिह । (१७।१)

संसारहेतुरेवाहं सर्वसंसारवर्जितः ॥ (१७।२)

अहमेव हि संहर्ता स्रष्टाहं परिपालकः । (१८।१)

मायावी मामीका शक्तिर्माया लोकविमोहिनी ॥ (१८।२)

ममैव च परा शक्तिर्या सा विद्यते गीयते । (१९।१)

नाशयामि तया मायां योगिनां हृदि संस्थितः ॥ (१९।२)

अहं हि सर्वशक्तीनां प्रवर्तकनिवर्तकः । (२०।१)

आधारभूतः सर्वासां निधानममृतस्य च ॥ (२०।२)

एका सर्वान्तरा शक्तिः करोति विविधं जगत् । (२१।१)

आस्थाय ब्रह्मणो रूपं मन्मयी मदधिष्ठिता ॥ (२१।२)

अन्या च शक्तिर्विपुला संस्थापयति मे जगत् । (२२।१)

भूत्वा नारायणो ऽनन्तो जगन्नाथो जगन्मयः ॥ (२२।२)

तृतीया महती शक्तिर्निहन्ति सकलं जगत् । (२३।१)

तामसी मे समाख्याता कालाख्या रुद्ररूपिणी ॥ (२३।२)

ध्यानेन मां प्रपश्यन्ति केचिज्ज्ञानेन चापरे । (२४।१)

अपरे भक्तियोगेन कर्मयोगेन चापरे ॥ (२४।२)

सर्वेषामेव भक्तानामिष्टः प्रियतरो मम । (२५।१)

यो हि ज्ञानेन मां नित्यमाराधयति नान्यथा ॥ (२५।२)

अन्ये च ये त्रयो भक्ता मदाराधनकाङ्क्षिणः । (२६।१)

ते ऽपि मां प्राप्नुवन्त्येव नावर्तन्ते च वै पुनः ॥ (२६।२)

मया ततमिदं कृत्स्नं प्रधानपुरुषात्मकम् । (२७।१)

मय्येव संस्थितं विश्वं मया संप्रेर्यते जगत् ॥ (२७।२)

नाहं प्रेरयिता विप्राः परमं योगमाश्रितः । (२८।१)

प्रेरयामि जगत्कृत्स्नमेतद्यो वेद सो ऽमृतः ॥ (२८।२)

पश्याम्यशेषमेवेदं वर्तमानं स्वभावतः । (२९।१)

करोति कालो भगवान् महायोगेश्वरः स्वयम् ॥ (२९।२)

योगः सम्प्रोच्यते योगी माया शास्त्रेषु सूरिभिः । (३०।१)

योगेश्वरो ऽसौ भगवान् महादेवो महान् प्रभुः ॥ (३०।२)

महत्त्वं सर्वतत्त्वानां परत्वात् परमेष्ठिनः । (३१।१)

प्रोच्यते भगवान् ब्रह्मा महान् ब्रह्मयो ऽमलः ॥ (३१।२)

यो मामेवं विजानाति महायोगेश्वरेश्वरम् । (३२।१)

सो ऽविकल्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥ (३२।२)

सो ऽहं प्रेरयिता देवः परमानन्दमाश्रितः । (३३।१)

नृत्यामि योगी सततं यस्तद् वेद स वेदवित् ॥ (३३।२)

इति गुह्यतमं ज्ञानं सर्ववेदेषु निष्ठितम् । (३४।१)

प्रसन्नचेतसे देयं धार्मिकायाहिताग्नये ॥ (३४।२)

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्र्यां संहितायामुपरिविभागे ईश्वरगीतासु चतुर्थो ऽध्यायः ॥ (३५।१)