KūPur, 2, 21
Select a line for its word-by-word analysis.
स्नात्वा यथोक्तं संतर्प्य पितॄंश्चन्द्रक्षये द्विजः । (१।२)
snātvā yathoktaṃ saṃtarpya pitṝṃścandrakṣaye dvijaḥ |
पिण्डान्वाहार्यकं श्राद्धं कुर्यात् सौम्यमनाः शुचिः ॥ (१।३)
piṇḍānvāhāryakaṃ śrāddhaṃ kuryāt saumyamanāḥ śuciḥ ||
तीर्थं तद्धव्यकव्यानां प्रदाने चातिथिः स्मृतः ॥ (२।२)
tīrthaṃ taddhavyakavyānāṃ pradāne cātithiḥ smṛtaḥ ||
बह्वृचश्च त्रिसौपर्णस्त्रिमधुर्वाथ यो भवेत् ॥ (४।२)
bahvṛcaśca trisauparṇastrimadhurvātha yo bhavet ||
अग्निहोत्रपरो विद्वान् न्यायविच्च षडङ्गवित् । (६।१)
agnihotraparo vidvān nyāyavicca ṣaḍaṅgavit |
मन्त्रब्राह्मणविच्चैव यश्च स्याद् धर्मपाठकः ॥ (६।२)
mantrabrāhmaṇaviccaiva yaśca syād dharmapāṭhakaḥ ||
विमुक्तः सर्वतो धीरो ब्रह्मभूतो द्विजोत्तमः । (९।१)
vimuktaḥ sarvato dhīro brahmabhūto dvijottamaḥ |
सत्रिणो दाननिरता विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ॥ (१०।२)
satriṇo dānaniratā vijñeyāḥ paṅktipāvanāḥ ||
युवानः श्रोत्रियाः स्वस्था महायज्ञपरायणाः । (११।१)
yuvānaḥ śrotriyāḥ svasthā mahāyajñaparāyaṇāḥ |
सावित्रीजापनिरता ब्राह्मणाः पङ्क्तिपावनाः ॥ (११।२)
sāvitrījāpaniratā brāhmaṇāḥ paṅktipāvanāḥ ||
अग्निचित्स्नातका विप्रा विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ॥ (१२।२)
agnicitsnātakā viprā vijñeyāḥ paṅktipāvanāḥ ||
मातापित्रोर्हिते युक्तः प्रातःस्नायी तथा द्विजः । (१३।१)
mātāpitrorhite yuktaḥ prātaḥsnāyī tathā dvijaḥ |
अध्यात्मविन्मुनिर्दान्तो विज्ञेयः पङ्क्तिपावनः ॥ (१३।२)
adhyātmavinmunirdānto vijñeyaḥ paṅktipāvanaḥ ||
ज्ञाननिष्ठो महायोगी वेदान्तार्थविचिन्तकः । (१४।१)
jñānaniṣṭho mahāyogī vedāntārthavicintakaḥ |
श्रद्धालुः श्राद्धनिरतो ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः ॥ (१४।२)
śraddhāluḥ śrāddhanirato brāhmaṇaḥ paṅktipāvanaḥ ||
अथर्वणो मुमुक्षुश्च ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः ॥ (१५।२)
atharvaṇo mumukṣuśca brāhmaṇaḥ paṅktipāvanaḥ ||
असंबन्धी च विज्ञेयो ब्राह्मणः पङ्क्तिपावनः ॥ (१६।२)
asaṃbandhī ca vijñeyo brāhmaṇaḥ paṅktipāvanaḥ ||
भोजयेद् योगिनं पूर्वं तत्त्वज्ञानरतं यतिम् । (१७।१)
bhojayed yoginaṃ pūrvaṃ tattvajñānarataṃ yatim |
तदलाभे गृहस्थं तु मुमुक्षुं सङ्गवर्जितम् । (१८।१)
tadalābhe gṛhasthaṃ tu mumukṣuṃ saṅgavarjitam |
सर्वालाभे साधकं वा गृहस्थमपि भोजयेत् ॥ (१८।२)
sarvālābhe sādhakaṃ vā gṛhasthamapi bhojayet ||
प्रकृतेर्गुणतत्त्वज्ञो यस्याश्नाति यतिर्हविः । (१९।१)
prakṛterguṇatattvajño yasyāśnāti yatirhaviḥ |
तस्माद् यत्नेन योगीन्द्रमीश्वरज्ञानतत्परम् । (२०।१)
tasmād yatnena yogīndramīśvarajñānatatparam |
भोजयेद्धव्यकव्येषु अलाभादितरान् द्विजान् ॥ (२०।२)
bhojayeddhavyakavyeṣu alābhāditarān dvijān ||
एष वै प्रथमः कल्पः प्रिदाने हव्यकव्ययोः । (२१।१)
eṣa vai prathamaḥ kalpaḥ pridāne havyakavyayoḥ |
अनुकल्पस्त्वयं ज्ञेयः सदा सद्भिरनुष्ठितः ॥ (२१।२)
anukalpastvayaṃ jñeyaḥ sadā sadbhiranuṣṭhitaḥ ||
मातामहं मातुलं च स्वस्रीयं श्वशुरं गुरुम् । (२२।१)
mātāmahaṃ mātulaṃ ca svasrīyaṃ śvaśuraṃ gurum |
दौहित्रं विट्पतिं बन्धुमृत्विग्याज्यौ च भोजयेत् ॥ (२२।२)
dauhitraṃ viṭpatiṃ bandhumṛtvigyājyau ca bhojayet ||
न श्राद्धे भोजयेन्मित्रं धनैः कार्यो ऽस्य संग्रहः । (२३।१)
na śrāddhe bhojayenmitraṃ dhanaiḥ kāryo 'sya saṃgrahaḥ |
पैशाची दक्षिणा सा हि नैवामुत्र फलप्रदा ॥ (२३।२)
paiśācī dakṣiṇā sā hi naivāmutra phalapradā ||
कामश्राद्धे ऽर्चयेन्मित्रं नाभिरूपमपि त्वरिम् । (२४।१)
kāmaśrāddhe 'rcayenmitraṃ nābhirūpamapi tvarim |
द्विषता हि हविर्भुक्तं भवति प्रेत्य निष्फलम् ॥ (२४।२)
dviṣatā hi havirbhuktaṃ bhavati pretya niṣphalam ||
ब्राह्मणो ह्यनधीयानस्तृणाग्निरिव शाम्यति । (२५।१)
brāhmaṇo hyanadhīyānastṛṇāgniriva śāmyati |
तस्मै हव्यं न दातव्यं न हि भस्मनि हूयते ॥ (२५।२)
tasmai havyaṃ na dātavyaṃ na hi bhasmani hūyate ||
यथेरिणे बीजमुप्त्वा न वप्ता लभते फलम् । (२६।१)
yatheriṇe bījamuptvā na vaptā labhate phalam |
तथानृचे हविर्दत्त्वा न दाता लभते फलम् ॥ (२६।२)
tathānṛce havirdattvā na dātā labhate phalam ||
यावतो ग्रसते पिण्डान् हव्यकव्येष्वमन्त्रवित् । (२७।१)
yāvato grasate piṇḍān havyakavyeṣvamantravit |
तावतो ग्रसते प्रेत्य दीप्तान् स्थूलांस्त्वयोगुडान् ॥ (२७।२)
tāvato grasate pretya dīptān sthūlāṃstvayoguḍān ||
अपि विद्याकुलैर्युक्ता हीनवृत्ता नराधमाः । (२८।१)
api vidyākulairyuktā hīnavṛttā narādhamāḥ |
यत्रैते भुञ्जते हव्यं तद् भवेदासुरं द्विजाः ॥ (२८।२)
yatraite bhuñjate havyaṃ tad bhavedāsuraṃ dvijāḥ ||
यस्य वेदश्च वेदी च विच्छिद्येते त्रिपूरुषम् । (२९।१)
yasya vedaśca vedī ca vicchidyete tripūruṣam |
स वै दुर्ब्राह्मणो नार्हः श्राद्धादिषु कदाचन ॥ (२९।२)
sa vai durbrāhmaṇo nārhaḥ śrāddhādiṣu kadācana ||
शूद्रप्रेष्यो भृतो राज्ञो वृषलो ग्रामयाजकः । (३०।१)
śūdrapreṣyo bhṛto rājño vṛṣalo grāmayājakaḥ |
दत्तानुयोगान् वृत्त्यर्थं पतितान् मनुरब्रवीत् । (३१।१)
dattānuyogān vṛttyarthaṃ patitān manurabravīt |
वेदविक्रयिणो ह्येते श्राद्धादिषु विगर्हिताः ॥ (३१।२)
vedavikrayiṇo hyete śrāddhādiṣu vigarhitāḥ ||
असमानान् याजयन्ति पतितास्ते प्रकीर्तिताः ॥ (३२।२)
asamānān yājayanti patitāste prakīrtitāḥ ||
असंस्कृताध्यापका ये भृत्या वाध्यापयन्ति ये । (३३।१)
asaṃskṛtādhyāpakā ye bhṛtyā vādhyāpayanti ye |
अधीयते तथा वेदान् पतितास्ते प्रकीर्तिताः ॥ (३३।२)
adhīyate tathā vedān patitāste prakīrtitāḥ ||
वृद्धश्रावकनिर्ग्रन्थाः पञ्चरात्रविदो जनाः । (३४।१)
vṛddhaśrāvakanirgranthāḥ pañcarātravido janāḥ |
कापालिकाः पाशुपताः पाषण्डा ये च तद्विधाः ॥ (३४।२)
kāpālikāḥ pāśupatāḥ pāṣaṇḍā ye ca tadvidhāḥ ||
यस्याश्नन्ति हवींष्येते दुरात्मानस्तु तामसाः । (३५।१)
yasyāśnanti havīṃṣyete durātmānastu tāmasāḥ |
न तस्य तद् भवेच्छ्राद्धं प्रेत्य चेह फलप्रदम् ॥ (३५।२)
na tasya tad bhavecchrāddhaṃ pretya ceha phalapradam ||
अनाश्रमो यो द्विजः स्यादाश्रमी वा निरर्थकः । (३६।१)
anāśramo yo dvijaḥ syādāśramī vā nirarthakaḥ |
मिथ्याश्रमी च ते विप्रा विज्ञेयाः पङ्क्तिदूषकाः ॥ (३६।२)
mithyāśramī ca te viprā vijñeyāḥ paṅktidūṣakāḥ ||
दुश्चर्मा कुनखी कुष्ठी श्वित्री च श्यावदन्तकः । (३७।१)
duścarmā kunakhī kuṣṭhī śvitrī ca śyāvadantakaḥ |
विद्धप्रजननश्चैव स्तेनः क्लीबो ऽथ नास्तिकः ॥ (३७।२)
viddhaprajananaścaiva stenaḥ klībo 'tha nāstikaḥ ||
परिवेत्ता तथा हिंस्रः परिवित्तिर्निराकृतिः । (३९।१)
parivettā tathā hiṃsraḥ parivittirnirākṛtiḥ |
पौनर्भवः कुसीदी च तथा नक्षत्रदर्शकः ॥ (३९।२)
paunarbhavaḥ kusīdī ca tathā nakṣatradarśakaḥ ||
हीनाङ्गश्चातिरिक्ताङ्गो ह्य् अवकीर्णिस् तथैव च ॥ (४०।२)
hīnāṅgaścātiriktāṅgo hy avakīrṇis tathaiva ca ||
मित्रध्रुक् पिशुनश्चैव नित्यं भार्यानुवर्तकः ॥ (४१।२)
mitradhruk piśunaścaiva nityaṃ bhāryānuvartakaḥ ||
मातापित्रोर्गुरोस्त्यागी दारत्यागी तथैव च । (४२।१)
mātāpitrorgurostyāgī dāratyāgī tathaiva ca |
गोत्रभिद् भ्रष्टशौचश्च काण्डस्पृष्टस्तथैव च ॥ (४२।२)
gotrabhid bhraṣṭaśaucaśca kāṇḍaspṛṣṭastathaiva ca ||
द्विजनिन्दारतश्चैते वर्ज्याः श्राद्धादिकर्मसु ॥ (४४।२)
dvijanindārataścaite varjyāḥ śrāddhādikarmasu ||
कृतघ्नः पिशुनः क्रूरो नास्तिको वेदनिन्दकः । (४५।१)
kṛtaghnaḥ piśunaḥ krūro nāstiko vedanindakaḥ |
मित्रध्रुक् कुहकश्चैव विशेषात् पङ्क्तिदूषकाः ॥ (४५।२)
mitradhruk kuhakaścaiva viśeṣāt paṅktidūṣakāḥ ||
सर्वे पुनर् अभोज्यान्नास् त्व् अदानार्हाश्च कर्मसु । (४६।१)
sarve punar abhojyānnās tv adānārhāśca karmasu |
ब्रह्मभावनिरस्ताश्च वर्जनीयाः प्रयत्नतः ॥ (४६।२)
brahmabhāvanirastāśca varjanīyāḥ prayatnataḥ ||
शूद्रान्नरसपुष्टाङ्गः संध्योपासनवर्जितः । (४७।१)
śūdrānnarasapuṣṭāṅgaḥ saṃdhyopāsanavarjitaḥ |
महायज्ञविहीनश्च ब्राह्मणः पङ्क्तिदूषकः ॥ (४७।२)
mahāyajñavihīnaśca brāhmaṇaḥ paṅktidūṣakaḥ ||
तामसो राजसश्चैव ब्राह्मणः पङ्क्तिदूषकः ॥ (४८।२)
tāmaso rājasaścaiva brāhmaṇaḥ paṅktidūṣakaḥ ||
बहुनात्र किमुक्तेन विहितान् ये न कुर्वते । (४९।१)
bahunātra kimuktena vihitān ye na kurvate |
निन्दितानाचरन्त्येते वर्जनीयाः प्रयत्नतः ॥ (४९।२)
ninditānācarantyete varjanīyāḥ prayatnataḥ ||
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकविंशो ऽध्यायः ॥ (५०।१)
iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhasryāṃ saṃhitāyāmuparivibhāge ekaviṃśo 'dhyāyaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.