पराशर उवाच । (१।१)

एवं संचिन्तयन् विष्णुम् अभेदेनात्मनो द्विज । (१।२)

तन्मयत्वम् अवापाग्र्यं मेने चात्मानम् अच्युतम् ॥ (१।३)

विसस्मार तथात्मानं नान्यत् किंचिद् अजानत । (२।१)

अहम् एवाव्ययो ऽनन्तः परमात्मेत्यचिन्तयत् ॥ (२।२)

तस्य तद्भावनायोगात् क्षीणपापस्य वै क्रमात् । (३।१)

शुद्धे ऽन्तःकरणे विष्णुस् तस्थौ ज्ञानमयो ऽच्युतः ॥ (३।२)

योगप्रभावात् प्रह्लादे जाते विष्णुमये ऽसुरे । (४।१)

चलत्य् उरगबन्धैस् तैर् मैत्रेय त्रुटितं क्षणात् ॥ (४।२)

भ्रान्तग्राहगणः सोर्मिर् ययौ क्षोभं महार्णवः । (५।१)

चचाल च मही सर्वा सशैलवनकानना ॥ (५।२)

स च तं शैलसंघातं दैत्यैर् न्यस्तम् अथोपरि । (६।१)

प्रक्षिप्य तस्मात् सलिलान् निश्चक्राम महामतिः ॥ (६।२)

दृष्ट्वा च स जगद् भूयो गगनाद्युपलक्षणम् । (७।१)

प्रह्लादो ऽस्मीति सस्मार पुनर् आत्मानम् आत्मना ॥ (७।२)

तुष्टाव च पुनर् धीमान् अनादिं पुरुषोत्तमम् । (८।१)

एकाग्रमतिर् अव्यग्रो यतवाक्कायमानसः ॥ (८।२)

प्रह्लाद उवाच । (९।१)

ॐ नमः परमार्थार्थ स्थूलसूक्ष्म क्षराक्षर । (९।२)

व्यक्ताव्यक्तकलातीत सकलेश निरञ्जन ॥ (९।३)

गुणाञ्जन गुणाधार निर्गुणात्मन् गुणस्थित । (१०।१)

मूर्तामूर्त महामूर्ते सूक्ष्ममूर्ते स्फुटास्फुट ॥ (१०।२)

करालसौम्यरूपात्मन् विद्याविद्यामयाच्युत । (११।१)

सदसद्रूपसद्भाव सदसद्भावभावन ॥ (११।२)

नित्यानित्य प्रपञ्चात्मन् निष्प्रपञ्चामलाश्रय । (१२।१)

एकानेक नमस्तुभ्यं वासुदेवादिकारण ॥ (१२।२)

यः स्थूलसूक्ष्मः प्रकटप्रकाशो यः सर्वभूतो न च सर्वभूतः । (१३।१)

विश्वं यतश् चैतद् अविश्वहेतोर् नमो ऽस्तु तस्मै पुरुषोत्तमाय ॥ (१३।२)

पराशर उवाच । (१४।१)

तस्य तच्चेतसो देवः स्तुतिम् इत्थं प्रकुर्वतः । (१४।२)

आविर्बभूव भगवान् पीताम्बरधरो हरिः ॥ (१४।३)

ससंभ्रमस् तम् आलोक्य समुत्थायाकुलाक्षरम् । (१५।१)

नमो ऽस्तु विष्णव इत्येतद् व्याजहारासकृद् द्विज ॥ (१५।२)

प्रह्लाद उवाच । (१६।१)

देव प्रपन्नार्तिहर प्रसादं कुरु केशव । (१६।२)

अवलोकनदानेन भूयो मां पावयाव्यय ॥ (१६।३)

श्रीभगवान् उवाच । (१७।१)

कुर्वतस् ते प्रसन्नो ऽहं भक्तिम् अव्यभिचारिणीम् । (१७।२)

यथाभिलषितो मत्तः प्रह्लाद व्रियतां वरः ॥ (१७।३)

प्रह्लाद उवाच । (१८।१)

नाथ योनिसहस्रेषु येषु येषु व्रजाम्यहम् । (१८।२)

तेषु तेष्वच्युता भक्तिर् अच्युतास्तु सदा त्वयि ॥ (१८।३)

या प्रीतिर् अविवेकानां विषयेष्व् अनपायिनी । (१९।१)

त्वाम् अनुस्मरतः सा मे हृदयान्मापसर्पतु ॥ (१९।२)

श्रीभगवान् उवाच । (२०।१)

मयि भक्तिस् तवास्त्येव भूयो ऽप्येवं भविष्यति । (२०।२)

वरश्च मत्तः प्रह्लाद व्रियतां यस्तवेप्सितः ॥ (२०।३)

प्रह्लाद उवाच । (२१।१)

मयि द्वेषानुबन्धो ऽभूत् संस्तुतावुद्यते तव । (२१।२)

मत्पितुस् तत्कृतं पापं देव तस्य प्रणश्यतु ॥ (२१।३)

शस्त्राणि पातितान्य् अङ्गे क्षिप्तो यच्चाग्निसंहतौ । (२२।१)

दंशितश् चोरगैर् दत्तं यद् विषं मम भोजने ॥ (२२।२)

बद्ध्वा समुद्रे यत् क्षिप्तो यच्चितो ऽस्मि शिलोच्चयैः । (२३।१)

अन्यानि चाप्य् असाधूनि यानि पित्रा कृतानि मे ॥ (२३।२)

त्वयि भक्तिमतो द्वेषाद् अघं तत्संभवं च यत् । (२४।१)

त्वत्प्रसादात् प्रभो सद्यस् तेन मुच्येत मे पिता ॥ (२४।२)

श्रीभगवान् उवाच । (२५।१)

प्रह्लाद सर्वम् एतत् ते मत्प्रसादाद् भविष्यति । (२५।२)

अन्यं च ते वरं दद्मि व्रियताम् असुरात्मज ॥ (२५।३)

प्रह्लाद उवाच । (२६।१)

कृतकृत्यो ऽस्मि भगवन् वरेणानेन यत् त्वयि । (२६।२)

भवित्री त्वत्प्रसादेन भक्तिर् अव्यभिचारिणी ॥ (२६।३)

धर्मार्थकामैः किं तस्य मुक्तिस् तस्य करे स्थिता । (२७।१)

समस्तजगतां मूले यस्य भक्तिः स्थिरा त्वयि ॥ (२७।२)

श्रीभगवान् उवाच । (२८।१)

यथा ते निश्चलं चेतो मयि भक्तिसमन्वितम् । (२८।२)

तथा त्वं मत्प्रसादेन निर्वाणं परम् आप्स्यसि ॥ (२८।३)

पराशर उवाच । (२९।१)

इत्य् उक्त्वान्तर्दधे विष्णुस् तस्य मैत्रेय पश्यतः । (२९।२)

स चापि पुनर् आगम्य ववन्दे चरणौ पितुः ॥ (२९।३)

तं पिता मूर्ध्न्युपाघ्राय परिष्वज्य च पीडितम् । (३०।१)

जीवसीत्य् आह वत्सेति बाष्पार्द्रनयनो द्विज ॥ (३०।२)

प्रीतिमांश्चाभवत् तस्मिन्न् अनुतापी महासुरः । (३१।१)

गुरुपित्रोश् चकारैवं शुश्रूषां सो ऽपि धर्मवित् ॥ (३१।२)

पितर्युपरतिं नीते नरसिंहस्वरूपिणा । (३२।१)

विष्णुना सो ऽपि दैत्यानां मैत्रेयाभूत् पतिस् ततः ॥ (३२।२)

तद्राज्यभूतिं सम्प्राप्य कर्मशुद्धिकरीं द्विज । (३३।१)

पुत्रपौत्रांश्च सुबहून् अवाप्यैश्वर्यम् एव च ॥ (३३।२)

क्षीणाधिकारः स यदा पुण्यपापविवर्जितः । (३४।१)

तदासौ भगवद्ध्यानात् परं निर्वाणम् आप्तवान् ॥ (३४।२)

एवंप्रभावो दैत्यो ऽसौ मैत्रेयासीन् महामतिः । (३५।१)

प्रह्लादो भगवद्भक्तो यं त्वं माम् अनुपृच्छसि ॥ (३५।२)

यस्त्वेतच्चरितं तस्य प्रह्लादस्य महात्मनः । (३६।१)

शृणोति तस्य पापानि सद्यो गच्छन्ति संक्षयम् ॥ (३६।२)

अहोरात्रकृतं पापं प्रह्लादचरितं नरः । (३७।१)

शृण्वन् पठंश्च मैत्रेय व्यपोहति न संशयः ॥ (३७।२)

पौर्णमास्याम् अमावास्याम् अष्टम्याम् अथवा पठन् । (३८।१)

द्वादश्यां वा तद् आप्नोति गोप्रदानफलं द्विज ॥ (३८।२)

प्रह्लादं सकलापत्सु यथा रक्षितवान् हरिः । (३९।१)

तथा रक्षति यस् तस्य शृणोति चरितं सदा ॥ (३९।२)