पराशर उवाच । (१।१)

भीष्मकः कुण्डिने राजा विदर्भविषये ऽभवत् । (१।२)

रुक्मी तस्याभवत्पुत्रो रुक्मिणी च वराङ्गना ॥ (१।३)

रुक्मिणीं चकमे कृष्णः सा च तं चारुहासिनी । (२।१)

न ददौ याचते चैनां रुक्मी द्वेषेण चक्रिणे ॥ (२।२)

ददौ च शिशुपालाय जरासंधप्रचोदितः । (३।१)

भीष्मको रुक्मिणा सार्धं रुक्मिणीमुरुविक्रमः ॥ (३।२)

विवाहार्थं ततः सर्वे जरासंधमुखा नृपाः । (४।१)

भीष्मकस्य पुरीं जग्मुः शिशुपालप्रियैषिणः ॥ (४।२)

कृष्णो ऽपि बलभद्राद्यैर्यादवैर्बहुभिर्वृतः । (५।१)

प्रययौ कुण्डिनं द्रष्टुं विवाहं चेदिभूभृतः ॥ (५।२)

श्वोभाविनि विवाहे तु तां कन्यां हृतवान्हरिः । (६।१)

विपक्षभारमासज्य रामाद्येष्वथ बन्धुषु ॥ (६।२)

ततश्च पौण्ड्रकः श्रीमान्दन्तवक्रो विदूरथः । (७।१)

शिशुपालजरासंधशाल्वाद्याश्च महीभृतः ॥ (७।२)

कुपितास्ते हरिं हन्तुं चक्रुरुद्योगमुत्तमम् । (८।१)

निर्जिताश्च समागम्य रामाद्यैर्यदुपुंगवैः ॥ (८।२)

कुण्डिनं न प्रवेक्ष्यामि अहत्वा युधि केशवम् । (९।१)

कृत्वा प्रतिज्ञां रुक्मी च हन्तुं कृष्णमभिद्रुतः ॥ (९।२)

हत्वा बलं सनागाश्वं पत्तिस्यन्दनसंकुलम् । (१०।१)

निर्जितः पातितश्चोर्व्यां लीलयैव स चक्रिणा ॥ (१०।२)

निर्जित्य रुक्मिणं सम्यगुपयेमे स रुक्मिणीम् । (११।१)

राक्षसेन विवाहेन सम्प्राप्तां मधुसूदनः ॥ (११।२)

तस्यां जज्ञे ऽथ प्रद्युम्नो मदनांशः स वीर्यवान् । (१२।१)

जहार शम्बरो यं वै यो जघान च शम्बरम् ॥ (१२।२)