पराशर उवाच । (१।१)

महे प्रतिहते शक्रो मैत्रेयातिरुषान्वितः । (१।२)

संवर्तकं नाम गणं तोयदानामथाब्रवीत् ॥ (१।३)

भो भो मेघा निशम्यैतद्वचनं वदतो मम । (२।१)

आज्ञानन्तरमेवाशु क्रियतामविचारितम् ॥ (२।२)

नन्दगोपः सुदुर्बुद्धिर्गोपैरन्यैः सहायवान् । (३।१)

कृष्णाश्रयबलाध्मातो महभङ्गमचीकरत् ॥ (३।२)

आजीवो यः परस्तेषां गोपत्वस्य च कारणम् । (४।१)

ता गावो वृष्टिपातेन पीड्यन्तां वचनान्मम ॥ (४।२)

अहमप्यद्रिशृङ्गाभं तुङ्गमारुह्य वारणम् । (५।१)

साहाय्यं वः करिष्यामि वाय्वम्बूत्सर्गयोजितम् ॥ (५।२)

पराशर उवाच । (६।१)

इत्याज्ञप्ताः सुरेन्द्रेण मुमुचुस्ते बलाहकाः । (६।२)

वातवर्षं महाभीममभावाय गवां द्विज ॥ (६।३)

ततः क्षणेन धरणी ककुभो ऽम्बरमेव च । (७।१)

एकं धारामहासारपूरणेनाभवन् मुने ॥ (७।२)

विद्युल्लताकषाघातत्रस्तैरिव घनैर्घनम् । (८।१)

नादापूरितदिक्चक्रैर्धारासारम् अपात्यत ॥ (८।२)

अन्धकारीकृते लोके वर्षद्भिरनिशं घनैः । (९।१)

अधश्चोर्ध्वं च तिर्यक्च जगदाप्यमिवाभवत् ॥ (९।२)

गावस्तु तेन पतता वर्षवातेन वेगिना । (१०।१)

धूताः प्राणाञ्जहुः सन्नत्रिकसक्थिशिरोधराः ॥ (१०।२)

क्रोडेन वत्सानाक्रम्य तस्थुरन्या महामुने । (११।१)

गावो विवत्साश्च कृता वारिपूरेण चापराः ॥ (११।२)

वत्साश्च दीनवदनाः पवनाकम्पिकन्धराः । (१२।१)

त्राहि त्राहीत्यल्पशब्दाः कृष्णमूचुरिवार्तकाः ॥ (१२।२)

ततस्तद्गोकुलं सर्वं गोगोपीगोपसंकुलम् । (१३।१)

अतीवार्तं हरिर्दृष्ट्वा मैत्रेयाचिन्तयत्तदा ॥ (१३।२)

एतत्कृतं महेन्द्रेण महभङ्गविरोधिना । (१४।१)

तदेतदखिलं गोष्ठं त्रातव्यमधुना मया ॥ (१४।२)

इममद्रिमहं धैर्यादुत्पाट्योरुशिलाघनम् । (१५।१)

धारयिष्यामि गोष्ठस्य पृथुच्छत्रमिवोपरि ॥ (१५।२)

पराशर उवाच । (१६।१)

इति कृत्वा मतिं कृष्णो गोवर्धनमहीधरम् । (१६।२)

उत्पाट्यैककरेणैव धारयामास लीलया ॥ (१६।३)

गोपांश्चाह जगन्नाथः समुत्पाटितभूधरः । (१७।१)

विशध्वमत्र सहिताः कृतं वर्षनिवारणम् ॥ (१७।२)

सुनिवातेषु देशेषु यथाजोषमिहास्यताम् । (१८।१)

प्रविश्यतां न भेतव्यं गिरिपातस्य निर्भयैः ॥ (१८।२)

इत्युक्तास्तेन ते गोपा विविशुर्गोधनैः सह । (१९।१)

शकटारोपितैर्भाण्डैर् गोप्यश्चासारपीडिताः ॥ (१९।२)

कृष्णो ऽपि तं दधारैव शैलमत्यन्तनिश्चलम् । (२०।१)

व्रजौकोवासिभिर्हर्षविस्मिताक्षैर्निरीक्षितः ॥ (२०।२)

गोपगोपीजनैर्हृष्टैः प्रीतिविस्तारितेक्षणैः । (२१।१)

संस्तूयमानचरितः कृष्णः शैलमधारयत् ॥ (२१।२)

सप्तरात्रं महामेघा ववर्षुर्नन्दगोकुले । (२२।१)

इन्द्रेण चोदिता विप्र गोपानां नाशकारिणः ॥ (२२।२)

ततो धृते महाशैले परित्राते च गोकुले । (२३।१)

मिथ्याप्रतिज्ञो बलभिद्वारयामास तान्घनान् ॥ (२३।२)

व्यभ्रे नभसि देवेन्द्रे वितथात्मवचस्यथ । (२४।१)

निष्क्रम्य गोकुलं हृष्टं स्वस्थानं पुनरागमत् ॥ (२४।२)

मुमोच कृष्णो ऽपि तदा गोवर्धनमहाचलम् । (२५।१)

स्वस्थाने विस्मितमुखैर्दृष्टस्तैस्तु व्रजौकसैः ॥ (२५।२)