सगर उवाच । (१।१)

गृहस्थस्य सदाचारं श्रोतुमिच्छाम्यहं मुने । (१।२)

लोकादस्मात्परस्माच्च यमातिष्ठन् न हीयते ॥ (१।३)

और्व उवाच । (२।१)

श्रूयतां पृथिवीपाल सदाचारस्य लक्षणम् । (२।२)

सदाचारवता पुंसा जितौ लोकावुभावपि ॥ (२।३)

साधवः क्षीणदोषास्तु सच्छब्दः साधुवाचकः । (३।१)

तेषामाचरणं यत्तु सदाचारः स उच्यते ॥ (३।२)

सप्तर्षयो ऽथ मनवः प्रजानां पतयस्तथा । (४।१)

सदाचारस्य वक्तारः कर्तारश्च महीपते ॥ (४।२)

ब्राह्मे मुहूर्ते स्वस्थे च मानसे मतिमान्नृप । (५।१)

विबुद्धश्चिन्तयेद्धर्ममर्थं चास्याविरोधिनम् ॥ (५।२)

अपीडया तयोः काममुभयोरपि चिन्तयेत् । (६।१)

दृष्टादृष्टविनाशाय त्रिवर्गे समदर्शिता ॥ (६।२)

परित्यजेदर्थकामौ धर्मपीडाकरौ नृप । (७।१)

धर्ममप्यसुखोदर्कं लोकविक्रुष्टम् एव च ॥ (७।२)

ततः कल्यं समुत्थाय कुर्यान्मैत्रं नरेश्वर ॥ (८।१)

नैरृत्याम् इषुविक्षेपमतीत्याभ्यधिकं भुवः । (९।१)

दूरादावसथान्मूत्रं पुरीषं च समुत्सृजेत् ॥ (९।२)

पादावसेचनोच्छिष्टे प्रक्षिपेन्न गृहाङ्गणे ॥ (१०।१)

आत्मच्छायां तरुच्छायां गोसूर्याग्न्यनिलांस्तथा । (११।१)

गुरुं द्विजातींश्च बुधो न मेहेत कदाचन ॥ (११।२)

न कृष्टे सस्यमध्ये वा गोव्रजे जनसंसदि । (१२।१)

न वर्त्मनि न नद्यादितीर्थेषु पुरुषर्षभ ॥ (१२।२)

नाप्सु नैवाम्भसस्तीरे श्मशाने न समाचरेत् । (१३।१)

उत्सर्गं वै पुरीषस्य मूत्रस्य च विसर्जनम् ॥ (१३।२)

उदङ्मुखो दिवा मूत्रं विपरीतमुखो निशि । (१४।१)

कुर्वीतानापदि प्राज्ञो मूत्रोत्सर्गं च पार्थिव ॥ (१४।२)

तृणैरास्तीर्य वसुधां वस्त्रप्रावृतमस्तकः । (१५।१)

तिष्ठेन्नातिचिरं तत्र नैव किंचिदुदीरयेत् ॥ (१५।२)

वल्मीकमूषिकोत्खातां मृदं नान्तर्जलां तथा । (१६।१)

शौचावशिष्टां गेहाच्च नादद्याल्लेपसंभवाम् ॥ (१६।२)

अन्तःप्राण्यवपन्नां च हलोत्खातां च पार्थिव । (१७।१)

परित्यजेन्मृदश्चैताः सकलाः शौचसाधने ॥ (१७।२)

एका लिङ्गे गुदे तिस्रो दश वामकरे नृप । (१८।१)

हस्तद्वये च सप्तान्या मृदः शौचोपपादिकाः ॥ (१८।२)

अच्छेनागन्धफेनेन जलेनाबुद्बुदेन च । (१९।१)

आचामेत मृदं भूयस्तथा दद्यात्समाहितः ॥ (१९।२)

निष्पादिताङ्घ्रिशौचस्तु पादावभ्युक्ष्य वै पुनः । (२०।१)

त्रिः पिबेत्सलिलं तेन तथा द्विः परिमार्जयेत् ॥ (२०।२)

शीर्षण्यानि ततः खानि मूर्धानं च नृपालभेत् । (२१।१)

बाहू नाभिं च तोयेन हृदयं चापि संस्पृशेत् ॥ (२१।२)

स्वाचान्तश्च ततः कुर्यात्पुमान् केशप्रसाधनम् । (२२।१)

आदर्शाञ्जनमाङ्गल्यं दुर्वाद्यालम्भनानि च ॥ (२२।२)

ततः स्ववर्णधर्मेण वृत्त्यर्थं च धनार्जनम् । (२३।१)

कुर्वीत श्रद्धासम्पन्नो यजेच्च पृथिवीपते ॥ (२३।२)

सोमसंस्था हविःसंस्थाः पाकसंस्थाश्च संस्थिताः । (२४।१)

धने यतो मनुष्याणां यतेतातो धनार्जने ॥ (२४।२)

नदीनदतडागेषु देवखातजलेषु च । (२५।१)

नित्यक्रियार्थं स्नायीत गिरिप्रस्रवणेषु च ॥ (२५।२)

कूपेषूद्धृततोयेन स्नानं कुर्वीत वा भुवि । (२६।१)

स्नायीतोद्धृततोयेन अथवा भुव्यसंभवे ॥ (२६।२)

शुचिवस्त्रधरः स्नातो देवर्षिपितृतर्पणम् । (२७।१)

तेषामेव हि तीर्थेन कुर्वीत सुसमाहितः ॥ (२७।२)

त्रिरपः प्रीणनार्थाय देवानामपवर्जयेत् । (२८।१)

तथर्षीणां यथान्यायं सकृच्चापि प्रजापतेः ॥ (२८।२)

पितॄणां प्रीणनार्थाय त्रिरपः पृथिवीपते । (२९।१)

पितामहेभ्यश्च तथा प्रीणयेत्प्रपितामहान् ॥ (२९।२)

मातामहाय तत्पित्रे तत्पित्रे च समाहितः । (३०।१)

दद्यात्पैत्रेण तीर्थेन काम्यं चान्यच्छृणुष्व मे ॥ (३०।२)

मात्रे प्रमात्रे तन्मात्रे गुरुपत्न्यै तथा नृप । (३१।१)

गुरवे मातुलादीनां स्निग्धमित्राय भूभुजे ॥ (३१।२)

इदं चापि जपेदम्बु दद्यादात्मेच्छया नृप । (३२।१)

उपकाराय भूतानां कृतदेवादितर्पणः ॥ (३२।२)

देवासुरास्तथा यक्षा नागा गन्धर्वराक्षसाः । (३३।१)

पिशाचा गुह्यकाः सिद्धाः कूष्माण्डास्तरवः खगाः ॥ (३३।२)

जलेचरा भूनिलया वाय्वाधाराश्च जन्तवः । (३४।१)

तृप्तिमेते प्रयान्त्वाशु मद्दत्तेनाम्बुनाखिलाः ॥ (३४।२)

नरकेषु समस्तेषु यातनासु च ये स्थिताः । (३५।१)

तेषामाप्यायनायैतद् दीयते सलिलं मया ॥ (३५।२)

ये बान्धवाबान्धवा वा ये ऽन्यजन्मनि बान्धवाः । (३६।१)

ते तृप्तिमखिला यान्तु ये चास्मत्तोयकाङ्क्षिणः ॥ (३६।२)

यत्र क्वचन संस्थानां क्षुत्तृष्णोपहतात्मनाम् । (३७।१)

इदमप्यक्षयं चास्तु मया दत्तं तिलोदकम् ॥ (३७।२)

काम्योदकप्रदानं ते मयैतत्कथितं नृप । (३८।१)

यद्दत्त्वा प्रीणयेदेतन्मनुष्यः सकलं जगत् । (३८।२)

जगदाप्यायनोद्भूतं पुण्यमाप्नोति चानघ ॥ (३८।३)

दत्त्वा काम्योदकं सम्यगेतेभ्यः श्रद्धयान्वितः । (३९।१)

आचम्य च ततो दद्यात्सूर्याय सलिलाञ्जलिम् ॥ (३९।२)

नमो विवस्वते ब्रह्मन् भास्वते विष्णुतेजसे । (४०।१)

जगत्सवित्रे शुचये सवित्रे कर्मदायिने ॥ (४०।२)

ततो गृहार्चनं कुर्यादभीष्टसुरपूजनम् । (४१।१)

जलाभिषेकपुष्पाणां धूपादेश्च निवेदनैः ॥ (४१।२)

अपूर्वमग्निहोत्रं च कुर्यात्प्राग्ब्रह्मणे ततः ॥ (४२।१)

प्रजापतिं समुद्दिश्य दद्यादाहुतिमादरात् । (४३।१)

गृहेभ्यः काश्यपायाथ ततो ऽनुमतये क्रमात् ॥ (४३।२)

तच्छेषं मणिकोभ्यो ऽथ पर्जन्येभ्यः क्षिपेत्ततः । (४४।१)

द्वारे धातुर्विधातुश्च मध्ये च ब्रह्मणः क्षिपेत् ॥ (४४।२)

गृहस्य पुरुषव्याघ्र दिग्देवानपि मे शृणु ॥ (४५।१)

इन्द्राय धर्मराजाय वरुणाय तथेन्दवे । (४६।१)

प्राच्यादिषु बुधो दद्याद्धुतशेषात्मकं बलिम् ॥ (४६।२)

प्रागुत्तरे च दिग्भागे धन्वन्तरिबलिं बुधः । (४७।१)

निर्वपेद्वैश्वदेवं च कर्म कुर्यादतः परम् ॥ (४७।२)

वायव्ये वायवे दिक्षु समस्तासु ततो दिशाम् । (४८।१)

ब्रह्मणे चान्तरिक्षाय भानवे च क्षिपेद्बलिम् ॥ (४८।२)

विश्वेदेवान्विश्वभूतांस्तथा विश्वपतीन्पितॄन् । (४९।१)

यक्ष्माणं च समुद्दिश्य बलिं दद्यान्नरेश्वर ॥ (४९।२)

ततो ऽन्यदन्नमादाय भूमिभागे शुचौ बुधः । (५०।१)

दद्यादशेषभूतेभ्यः स्वेच्छया तत्समाहितः ॥ (५०।२)

देवा मनुष्याः पशवो वयांसि सिद्धाः सयक्षोरगदैत्यसङ्घाः । (५१।१)

प्रेताः पिशाचास्तरवः समस्ता ये चान्नमिच्छन्ति मया प्रदत्तम् ॥ (५१।२)

पिपीलिकाः कीटपतंगकाद्या बुभुक्षिताः कर्मनिबन्धबद्धाः । (५२।१)

प्रयान्तु ते तृप्तिम् इदं मयान्नं तेभ्यो विसृष्टं सुखिनो भवन्तु ॥ (५२।२)

येषां न माता न पिता न बन्धुर्नैवान्नसिद्धिर् न तदान्नमस्ति । (५३।१)

तत्तृप्तये ऽन्नं भुवि दत्तम् एतत् ते यान्तु तृप्तिं मुदिता भवन्तु ॥ (५३।२)

भूतानि सर्वाणि तथान्नम् एतदहं च विष्णुर्न यतो ऽन्यदस्ति । (५४।१)

तस्मादहं भूतनिकायभूतमन्नं प्रयच्छामि भवाय तेषाम् ॥ (५४।२)

चतुर्दशो भूतगणो य एष तत्र स्थिता ये ऽखिलभूतसङ्घाः । (५५।१)

तृप्त्यर्थमन्नं हि मया निसृष्टं तेषाम् इदं ते मुदिता भवन्तु ॥ (५५।२)

इत्युच्चार्य नरो दद्यादन्नं श्रद्धासमन्वितः । (५६।१)

भुवि भूतोपकाराय गृही सर्वाश्रयो यतः ॥ (५६।२)

श्वचण्डालविहंगानां भुवि दद्यात्ततो नरः । (५७।१)

ये चान्ये पतिताः केचिद् अपात्रा भुवि मानवाः ॥ (५७।२)

ततो गोदोहमात्रं वै कालं तिष्ठेद्गृहाङ्गणे । (५८।१)

अतिथिग्रहणार्थाय तदूर्ध्वं वा यथेच्छया ॥ (५८।२)

अतिथिं तत्र सम्प्राप्तं पूजयेत्स्वागतादिना । (५९।१)

तथासनप्रदानेन पादप्रक्षालनेन च ॥ (५९।२)

श्रद्धया चान्नदानेन प्रियप्रश्नोत्तरेण च । (६०।१)

गच्छतश्चानुयानेन प्रीतिमुत्पादयेद्गृही ॥ (६०।२)

अज्ञातकुलनामानमन्यतः समुपागतम् । (६१।१)

पूजयेदतिथिं सम्यङ्नैकग्रामनिवासिनम् ॥ (६१।२)

अकिंचनमसंबन्धमन्यदेशादुपागतम् । (६२।१)

असम्पूज्यातिथिं भुञ्जन्भोक्तुकामं व्रजत्यधः ॥ (६२।२)

स्वाध्यायगोत्रचरणम् अपृष्ट्वा च तथा कुलम् । (६३।१)

हिरण्यगर्भबुद्ध्या तं मन्येताभ्यागतं गृही ॥ (६३।२)

पित्रर्थं चापरं विप्रमेकमप्याशयेन्नृप । (६४।१)

तद्देश्यं विदिताचारसंभूतिं पाञ्चयज्ञिकम् ॥ (६४।२)

अन्नाग्रं च समुद्धृत्य हन्तकारोपकल्पितम् । (६५।१)

निर्वापभूतं भूपाल श्रोत्रियायोपपादयेत् ॥ (६५।२)

दद्याच्च भिक्षात्रितयं परिव्राड्ब्रह्मचारिणाम् । (६६।१)

इच्छया च बुधो दद्याद्विभवे सत्यवारितम् ॥ (६६।२)

इत्येते ऽतिथयः प्रोक्ताः प्रागुक्ता भिक्षवश्च ये । (६७।१)

चतुरः पूजयेदेतान्नृयज्ञर्णात्प्रमुच्यते ॥ (६७।२)

अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहाद्यात्यन्यतोमुखः । (६८।१)

स दत्त्वा दुष्कृतं तस्मै पुण्यमादाय गच्छति ॥ (६८।२)

धाता प्रजापतिः शक्रो वह्निर्वसुगणो ऽर्यमा । (६९।१)

प्रविश्यातिथिमेते वै भुञ्जन्ते ऽन्नं नरेश्वर ॥ (६९।२)

तस्मादतिथिपूजायां यतेत सततं नरः । (७०।१)

स केवलमघं भुङ्क्ते यो भुङ्क्ते त्वतिथिं विना ॥ (७०।२)

ततः सुवासिनीदुःखिगर्भिणीवृद्धबालकान् । (७१।१)

भोजयेत्संस्कृतान्नेन प्रथमं चरमं गृही ॥ (७१।२)

अभुक्तवत्सु चैतेषु भुञ्जन्भुङ्क्ते ऽतिदुष्कृतम् । (७२।१)

मृतश्च नरकं गत्वा श्लेष्मभुग्जायते नरः ॥ (७२।२)

अस्नाताशी मलं भुङ्क्ते ह्यजपी पूयशोणितम् । (७३।१)

असंस्कृतान्नभुङ् मूत्रं बालादिप्रथमं शकृत् ॥ (७३।२)

तस्माच्छृणुष्व राजेन्द्र यथा भुञ्जीत वै गृही । (७४।१)

भुञ्जतश्च यथा पुंसः पापबन्धो न जायते ॥ (७४।२)

इह चारोग्यमतुलं बलवृद्धिस्तथा नृप । (७५।१)

भवत्यरिष्टशान्तिश्च वैरिपक्षाभिचारिका ॥ (७५।२)

स्नातो यथावत्कृत्वा च देवर्षिपितृतर्पणम् । (७६।१)

प्रशस्तरत्नपाणिश्च भुञ्जीत प्रयतो गृही ॥ (७६।२)

कृते जपे हुते वह्नौ शुद्धवस्त्रधरो नृप । (७७।१)

दत्त्वातिथिभ्यो विप्रेभ्यो गुरुभ्यः संश्रिताय च । (७७।२)

पुण्यगन्धधरः शस्तमाल्यधारी नरेश्वर ॥ (७७।३)

नैकवस्त्रधरो ऽथार्द्रपाणिपादो नरेश्वर । (७८।१)

विशुद्धवदनः प्रीतो भुञ्जीत न विदिङ्मुखः ॥ (७८।२)

प्राङ्मुखोदङ्मुखो वापि न चैवान्यमना नरः । (७९।१)

अन्नं प्रशस्तं पथ्यं च प्रोक्षितं प्रोक्षणोदकैः ॥ (७९।२)

न कुत्सिताहृतं नैव जुगुप्सावदसंस्कृतम् । (८०।१)

दत्त्वा तु भुक्तं शिष्येभ्यः क्षुधितेभ्यस्तथा गृही ॥ (८०।२)

प्रशस्तशुद्धपात्रेषु भुञ्जीताकुपितो नृप ॥ (८१।१)

नासन्दीसंस्थिते पात्रे नादेशे च नरेश्वर । (८२।१)

नाकाले नातिसंकीर्णे दत्त्वाग्रं च नरो ऽग्नये ॥ (८२।२)

मन्त्राभिमन्त्रितं शस्तं न च पर्युषितं नृप । (८३।१)

अन्यत्रफलमांसेभ्यः शुष्कशाकादिकांस्तथा ॥ (८३।२)

तद्वद्बादरिकेभ्यश्च गुडपक्वेभ्य एव च । (८४।१)

भुञ्जीतोद्धृतसाराणि न कदाचिन्नरेश्वर ॥ (८४।२)

नाशेषं पुरुषो ऽश्नीयादन्यत्र जगतीपते । (८५।१)

मध्वम्बुदधिसर्पिभ्यः सक्तुभ्यश्च विवेकवान् ॥ (८५।२)

अश्नीयात्तन्मना भूत्वा पूर्वं तु मधुरं रसम् । (८६।१)

लवणाम्लौ तथा मध्ये कटुतिक्तादिकं ततः ॥ (८६।२)

प्राग्द्रवं पुरुषो ऽश्नन्वै मध्ये च कठिनाशनम् । (८७।१)

पुनरन्ते द्रवाशी तु बलारोग्ये न मुञ्चति ॥ (८७।२)

अनिन्द्यं भक्षयेदित्थं वाग्यतो ऽन्नम् अकुत्सयन् । (८८।१)

पञ्चग्रासं महामौनं प्राणाद्याप्यायनाय तत् ॥ (८८।२)

भुक्त्वा सम्यगथाचम्य प्राङ्मुखोदङ्मुखो ऽपि वा । (८९।१)

यथावत् पुनराचामेत्पाणी प्रक्षाल्य मूलतः ॥ (८९।२)

स्वस्थः प्रशान्तचित्तस्तु कृतासनपरिग्रहः । (९०।१)

अभीष्टदेवतानां तु कुर्वीत स्मरणं नरः ॥ (९०।२)

अग्निराप्याययत्वन्नं पार्थिवं पवनेरितः । (९१।१)

दत्तावकाशं नभसा जरयत्वस्तु मे सुखम् ॥ (९१।२)

अन्नं बलाय मे भूमेरपामग्न्यनिलस्य च । (९२।१)

भवत्वेतत्परिणतौ ममास्त्वव्याहतं सुखम् ॥ (९२।२)

प्राणापानसमानानाम् उदानव्यानयोस्तथा । (९३।१)

अन्नं पुष्टिकरं चास्तु ममास्त्वव्याहतं सुखम् ॥ (९३।२)

अगस्तिरग्निर्वडवानलश्च भुक्तं मयान्नं जरयत्वशेषम् । (९४।१)

सुखं च मे तत्परिणामसंभवं यच्छन्त्वरोगो मम चास्तु देहे ॥ (९४।२)

विष्णुः समस्तेन्द्रियदेहदेही प्रधानभूतो भगवान्यथैकः । (९५।१)

सत्येन तेनान्नमशेषमेतदारोग्यदं मे परिणाममेतु ॥ (९५।२)

विष्णुरत्ता तथैवान्नं परिणामश्च वै यथा । (९६।१)

सत्येन तेन वै भुक्तं जीर्यत्वन्नमिदं तथा ॥ (९६।२)

इत्युच्चार्य स्वहस्तेन परिमृज्य तथोदरम् । (९७।१)

अनायासप्रदायीनि कुर्यात्कर्माण्यतन्द्रितः ॥ (९७।२)

सच्छास्त्रादिविनोदेन सन्मार्गादविरोधिना । (९८।१)

दिनं नयेत्ततः संध्यामुपतिष्ठेत्समाहितः ॥ (९८।२)

दिनान्तसंध्यां सूर्येण पूर्वामृक्षैर्युतां बुधः । (९९।१)

उपतिष्ठेद्यथान्यायं सम्यगाचम्य पार्थिव ॥ (९९।२)

सर्वकालमुपस्थानं संध्ययोः पार्थिवेष्यते । (१००।१)

अन्यत्रसूतकाशौचविभ्रमातुरभीतितः ॥ (१००।२)

सूर्येणाभ्युदितो यश्च त्यक्तः सूर्येण च स्वपन् । (१०१।१)

अन्यत्रातुरभावात्तु प्रायश्चित्तीयते नरः ॥ (१०१।२)

तस्मादनुदिते सूर्ये समुत्थाय महीपते । (१०२।१)

उपतिष्ठेन्नरः संध्यामस्वपंश्च दिनान्तजाम् ॥ (१०२।२)

उपतिष्ठन्ति ये संध्यां न पूर्वां न च पश्चिमाम् । (१०३।१)

व्रजन्ति ते दुरात्मानस्तामिस्रं नरकं नृप ॥ (१०३।२)

पुनः पाकमुपादाय सायमप्यवनीपते । (१०४।१)

वैश्वदेवनिमित्तं वै पत्न्यमन्त्रं बलिं हरेत् ॥ (१०४।२)

तत्रापि श्वपचादिभ्यस्तथैवान्नापवर्जनम् ॥ (१०५।१)

अतिथिं चागतं तत्र स्वशक्त्या पूजयेद्बुधः । (१०६।१)

पादशौचासनप्रह्वस्वागतोक्त्या च पूजनम् । (१०६।२)

ततश्चान्नप्रदानेन शयनेन च पार्थिव ॥ (१०६।३)

दिनातिथौ तु विमुखे गते यत्पातकं नृप । (१०७।१)

तदेवाष्टगुणं पुंसां सूर्योढे विमुखे गते ॥ (१०७।२)

तस्मात्स्वशक्त्या राजेन्द्र सूर्योढमतिथिं नरः । (१०८।१)

पूजयेत्पूजिते तस्मिन्पूजिताः सर्वदेवताः ॥ (१०८।२)

अन्नशाकाम्बुदानेन स्वशक्त्या प्रीणयेत्पुमान् । (१०९।१)

शयनप्रस्तरमहीप्रदानैरथवापि तम् ॥ (१०९।२)

कृतपादादिशौचश्च भुक्त्वा सायं ततो गृही । (११०।१)

गच्छेद् अस्फुटितां शय्यामपि दारुमयीं नृप ॥ (११०।२)

नाविशालां न वा भग्नां नासमां मलिनां न च । (१११।१)

न च जन्तुमयीं शय्यामधितिष्ठेदनास्तृताम् ॥ (१११।२)

प्राच्यां दिशि शिरः शस्तं याम्यायामथवा नृप । (११२।१)

सदैव स्वपतः पुंसो विपरीतं तु रोगदम् ॥ (११२।२)

ऋतावुपगमः शस्तः स्वपत्न्यामवनीपते । (११३।१)

पुन्नामर्क्षे शुभे काले ज्येष्ठयुग्मासु रात्रिषु ॥ (११३।२)

नास्नातां तु स्त्रियं गच्छेन्नातुरां न रजस्वलाम् । (११४।१)

नानिष्टां न प्रकुपितां नाप्रशस्तां न गर्भिणीम् ॥ (११४।२)

नादक्षिणां नान्यकामां नाकामां नान्ययोषितम् । (११५।१)

क्षुत्क्षामामतिभुक्तां वा स्वयं चैभिर्गुणैर्युतः ॥ (११५।२)

स्नातः स्रग्गन्धधृक् प्रीतः नाध्मातः क्षुधितो ऽपि वा । (११६।१)

सकामः सानुरागश्च व्यवायं पुरुषो व्रजेत् ॥ (११६।२)

चतुर्दश्यष्टमी चैव अमावास्याथ पूर्णिमा । (११७।१)

पर्वाण्येतानि राजेन्द्र रविसंक्रान्तिरेव च ॥ (११७।२)

तैलस्त्रीमांससंभोगी पर्वस्वेतेषु वै पुमान् । (११८।१)

विण्मूत्रभोजनं नाम प्रयाति नरकं मृतः ॥ (११८।२)

अशेषपर्वस्वेतेषु तस्मात्संयमिभिर्बुधैः । (११९।१)

भाव्यं सच्छास्त्रदेवेज्याध्यानजप्यपरैर्नरैः ॥ (११९।२)

नान्ययोनावयोनौ वा नोपयुक्तौषधस्तथा । (१२०।१)

देवद्विजगुरूणां च व्यवायी नाश्रये भवेत् ॥ (१२०।२)

चैत्यचत्वरतीरेषु नैव गोष्ठे चतुष्पथे । (१२१।१)

नैव श्मशानोपवने सलिलेषु महीपते ॥ (१२१।२)

प्रोक्तपर्वस्वशेषेषु नैव भूपाल संध्ययोः । (१२२।१)

गच्छेद्व्यवायं मतिमान्न मूत्रोच्चारपीडितः ॥ (१२२।२)

पर्वस्वभिगमो ऽधन्यो दिवा पापप्रदो नृप । (१२३।१)

भुवि रोगप्रदो नॄणामप्रशस्तो जलाशये ॥ (१२३।२)

परदारान्न गच्छेत मनसापि कदाचन । (१२४।१)

किमु वाचास्थिबन्धो ऽपि नास्ति तेषु व्यवायिनाम् ॥ (१२४।२)

मृतो नरकम् अभ्येति हीयते ऽत्रापि चायुषः । (१२५।१)

परदाररतिः पुंसाम् उभयत्रापि भीतिदा ॥ (१२५।२)

इति मत्वा स्वदारेषु ऋतुमत्सु बुधो व्रजेत् । (१२६।१)

यथोक्तदोषहीनेषु सकामेष्वनृतावपि ॥ (१२६।२)